Equinox's POV:
May tatlong oras na ngunit hindi pa nagigising si Amelia. Mukhang napakalala ng tama nito ngunit kita ko ang paghilom kanina ng mga sugat niya. Ngayon lang ako nakatitig sa paghi-heal namin. Para akong nanonood ng magic.
Wala na ngayong sugat si Amelia ngunit hindi pa rin siya nagigising. Hilom na ito ngunit wala pa ring malay. Mukhang masyado itong napagod. Madilim na rin sa labas at hindi pa ako nakakakuha ng makakain namin para sa gabihan dahil sa pag-aalala kay Amelia. Hindi ko siya maiwan, gusto kong makita siyang magising at maabutan. Gusto ko ring humingi ng tawad.
Nakatitig lamang ako sa magandang mukha ni Amelia. Sana ay magising na siya, babawasan ko na lang muna ang baon naming pagkain.
Kumuha ako ng mga kahoy na itinabi ko kanina. Mabuti na lamang at nakakuha
