CHAPTER 24

2190 Words

Someone's POV: Hindi ko na kaya ang bulok na sistema. Hindi ko hahayaan ang sarili kong manatili pa rito. Mga siraulo, walang utak, at puro dada ang mga siyentipiko rito. Sinasayang nila ang lahat ng pagod na nagawa namin. Pati ang mga pagpapahirap nila sa amin ay nauwi sa wala. Para lang nila kaming ginawang dekorasyon. Ginawa rin nila kaming mga armas. Sana ay masiwalat ang kanilang baho balang-araw. Ang mga kasamahan ko naman ay bulag sa nangyayari. Sunod-sunuran, may alipin, may kung ano ang desisyon ng isa ay iyon din ang kaniya, pati na rin iyong sipsip. Kung hindi sila gagawa ng paraan, mabuti na lang na tumiwalag na ako at mamuhay ng naaayon sa gusto ko. May sapat din naman akong talinong higit pa sa isang normal na tao. Inayos ko ang aking mga kagamitang dadalhin. Mamaya ay pup

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD