Amelia's POV:
Halos kalahating oras na kaming naglalakad. Hindi pa rin namin nararating ang dulo. Bakit ganoon, parang humaba ang daan nitong tunnel? Imposible namang buhay ito, matagal na taon na ang nakalipas. Imposible rin na may kumokontrol sa bawat daan. Lalong hindi pwedeng mangyari iyon.
Napahikab ako dahil sa pagod at antok habang naglalakad. Tahimik lamang kaming lahat dahil wala naman kaming sasabihin at inip na rin kami sa paglalakad. Kalahating oras ba namang maglakad na may bitbit na mga bag at scooter na kasunod, hindi ka mainip, antukin, at mapagod? Idagdag pang napakadilim dito at baka malowbat itong flashlight namin. Marami naman kaming dala ngunit maganda na rin ang handa sa ano mang aberya. Baka mamaya ay abutin na nga kami ng ilang araw.
Napatigil naman si Equinox sa
