CHAPTER 33

2289 Words

[Seraphina Rivero] TATLONG araw akong umiiyak bago ko napagdesisyunan na bumangon na. Sabi nila masakit magmahal. I agree. Hindi mo mararamdaman ang sakit kung hindi malalim ang naramdaman mong pag-ibig sa isang tao.  What happened to Rocket and me on that island was like a fairytale turned into a nightmare. My parents were silent, and they don’t want to disturb my loneliness. I know that they wanted to ask me what I did in that province, but they chose to leave me alone. Ayaw nilang magtanong sa kung ano ang dahilan ko sa aking pag-alis at kung ano ang rason kung bakit ninais ko na manatili sa probinsiyang iyon sa loob ng isang buwan.  Nag-uulan pa nitong mga huling araw na para bang nakikisabay ang panahon sa nararamdaman ko.  One morning, I decided to go back to my reality. I have t

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD