Kurt's POV.
Nag hahalo Ang saya at kaba sa aking dibdib. Masaya ako dahil mangyayari na Ang mga pinapangarap ko noon, pero natatakot ako dahil baka mangyari Uli Ang nangyari sa hospital.
Hindi ko lubos akalain na magagawa Ni mommy Ang mga Bagay na iyon.
Ibang iba na si mommy Hindi na siya Ang kilala Kong mommy.
"Tatapusin mo Lang Ang huling dalawang linggo nang school mo at aasikasuhin ko Lang Ang mga Bagay bagay at lalayo na Tayo dito"
Mapanatag na Sabi saakin Ng Aking Ama. Parang tuwing kasama ko Ito ay pakiramdam ko ay ligtas ako dahil alam Kong Mahal na Mahal ako Ng aking Ama at gagawin nito Ang lahat para Hindi lang malayo sakanya.
"Anak gala Tayo bukas?" Masayang turan saakin Ng Aking Daddy.
"Saan Po?" Sagot ko Naman dito.
"Date Tayo, okay lang ba?" Panunuyo nito saakin. Laho
