I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 12

Aviana Kye

Pero mas lalo pa siya naging agresibo. Ng pakawalan niya ang mga kamay ko. Siya naman ang pagpunit ng damit ko. Literal na kinabahan ako ng sobra sa ginawa niya. "Tama naa!" Pero Nginisihan lang niya ako na parang demonyo. Ng marinig ko muli punitin niya ang damit ko.

"N-nooo! no!" Sigaw ko ng malakas. Inipun ko ang natitirang kung lakas para matulak siya palayo sa akin. Pero hindi ako nagtagumapay ng mahawakan niya muli ang kamay ko. Nababaliw na siya hindi siya Deacon nakilala ko.

"Ito ba gusto mo?! kaya ka, nag boyfriend ka? ibibigay ko ang gusto mo, Aviana!" Galit niyang sabi at punong-puno ng pait ang katagang na yun. Ng mapunit na ng tulayan ang suot kung damit sa harapan niya. Parang siya aso na gutom-gutom. Ng lumatad sa harap niya ang malulusog kung dibdib na mas lalo siya naging wild.

"Tama na. . Deacon! parang-awa muna!" Humahagulgul kung sabi sa kanya. Hindi ko na kaya ang kawalayaan na ginagawa sa akin. Nagbulag-bulagan lang siya sa nakikita niya. "Tama na? Bakit mas masarap ba siyang humali, kesa sa akin?! Do you do this, while I'm away ah!" Bulyaw niya sa akin.

Hindi na ako nakahulma o nakasagot ng muli niya akong sinaiil ng halik. Madiin bawat hagod niya sa magkalapad namin labi. Hanggang sa pababa na naman muli ang labi niya sa akin leeg patungo sa ibabaw ng dibdib ko. No! hindi pwede ang gusto niyang manyari amin. Tutol ng isipan ko.

"Tama naaa! Tumigil kanaaa!" Ng hihina kung sabi sa kanya ulit. At masaganang luha ang lumalagasa sa magilid kung mata. Habang nakatitig ako sa kanyang ginagawang pangbaboy sa katawan ko. Kunti nalang ay masisira na ng nantuluyan ang suot kung bra. Dahil sa pilit niyang tinatagal kanina pa. Bakit kailangan humantong sa ganitong panyayari ang pag-kakaibigan namin dalawa.

"Deacon.." Mahina kung bulong sa pangalanan niya at hindi na ako nagpupumiglas pa para makawala sa bakal niyang kamay at sa bigat ng katawan niya na nakadagan sa akin. Ubos na ubos na ang lakas ko sakakatulak sa kanya. Parang akong lantang gulay na nawalan ng sigla at hinayaan ko nalang humagos ng hangos ang luha ko sa mag-gilid ng mga mata ko.

Ng tumingin siya sa mga mata ko na puno ng luha. Doon lang siya na gising at himasmasan. Bumuka ng mahagyang ang labi niya dahil sa gulat. Ng marinig niya ang mahina kung higbing naging arlerto siya at saka napatayo sa pagdagan niya sa akin. Bakas sa mga mata niya ang pagsisisi at lumalam ito ka agad. "I'm sorry, Aviana. . Hindi ko sinasadaya gawin ito sayo!" Emosyonal niyang sabi. Mas lalo akong napahigmig ng malakas ng humingi siya ng sorry sa akin. Mas double pa ang sakit mg dinulot niya sa akin puso kesa noon. Grabe ang sakit! Walang kasing sakit! ang paglagpastangan niya sa katawan ko.

Kinuha ko ang kumot nasa tabi ko kahit nanginginig pa ang kamay ko habang binabalot ko sa katawan ko ang kumot na kinuha ko. "I-i really sorry, Aviana!" Rinig kong sabi niya ulit at napasabunot siya sa kanyang buhok. Hindi ko alam sa ganitong paraan hahantung ang sinasabi niyang pag-uusapan namin. Halos ma rape na niya ako. At muling nanubig ang mga mata ko sa nanyari at tumingin ako sa taas ng kisame. Habang hindi ko mapigilan ang pagpatak ng mga luha ko.

I feel him approaching me. Nakaramdam ka agad ako ng kaba at galit sa kanya. Gusto ko siyang saktan gusto ko siya sampalin na paulit-ulit katulad ng ginawa niya akin. "Aviana." He call my name, sing lamig ng hilo ng tumingin ako sa mga mata niya. Pinaramdam ko sa mga titig ko sa kanya ang galit ko. "Please talk me. Hindi ko sinasadya gawin ito sayo." Mapagla ako ngumiti sa kanya.

"Hindi sinasadya? nanyari na nga e! at gusto mo pa kausapin pa kita, na parang walang nanyari ganun ba?! Nagpapatawa kaba? o nasisiraan kana ng bait!" Bulyaw ko sa kanya. Mas lalong tumintindi ang galit ko sa kanya.

Ng akma hahawakan niya ako. "Dont touch me! I hate you i hate you so much Deacon!" Sigaw ko sa pagmumukha niya at muli ako napahikbing ng malakas.

Umalis siya sa harap ko. He sad face at napahilamos siya sa sarili niyang mukha. At sunod-sunod na mura ang lumabas sa bibig niya at napasuntok pa siya sa pader ng kwarto niya. Ilan suntok pa narinig ko bago siya tumigil. At napaupo siya sa sahig habang nakahawak sa buhok niya na gulong-gulo. Saka ako tumayo sa kama upang maghanap ng damit na pwedeng ipalit sa pinunit niyang damit ko. Hindi naman ako pwedeng lumabas ng ganito ang itsura ko. Ayaw ko mag-isip ang mga taong nakatira dito sa papamamahay nila. Lalo na si tita danise at ang pinsan niya. Hindi ako tumingin sa gawi niya alam ko naman nasa akin nakatuod ang mga mata niya.

Nang makahanap ako ng damit niya na pwedeng ipamalit. Sinuot ko ito kaagad at naglakad palabas ng pinto niya. Nang walang lingon-lingon sa kanya. Patakbo ako bumababa sa hagdanan hanggang sa makasalubong ko ang pinsan niya na nakangiti sa akin. "Ate Avianan, pwede naba tayo mag-usap? tapos naba kayo magusap ni kuya Deacon?" Hindi na ako sumagot pa sa tanong niya. Dali-dali na ako tumakbo palabas ng mansyon.

"Aviana, hija. . ." Tawag sa akin ni tita Dess. Sa akin dedma kulang sila. Alam ko naman hindi nila magugustuhan ang makikita nila itsura ko kung haharap ako saka nilang dalawa.

Binilisan ko ang pagtakabo ko habang humahangus luha ko sa mga mata ko papunta sa magbilang pisngi ko. Hiyaan ko lang ito tumulo para maibsan man lang sakit na dunulot niya sa akin. Ng makarating na ako sa bahay namin.

Doon na ako dumaan sa likod ng bahay namin para walang makapansin sa akin. Baka nandiyan pa ang mga kaibigan namin na hininhintay ang pagbalik namin ni Deacon. Malaki ang pasasalamat ko dahil wala akong nakasalubong na tao sa loob ng mansyon namin. Dali-dali akong umakyat patungo sa room ko at tumapa sa kama ko. At dito ko na lbinuhos ang lahat-lahat ng emosyon ko at paiyak.