Chapter 17
1654 Words
Aviana Kye
"Aviana. She is busy reading reports about the meeting that will take place later. When his secretary intered his office. Hindi na ako nag-angat ng tingin kahit alam ko nasa harapan ko ito ng mesa ko dahil abala ako sa binabasa ko.
"Yes?" She said without looking up.
"Aviana, hija. Mr. Paul is on the line he wants to talk to you..."
She heaved a deep sighed and then she grabbed the cord of the telephone.
"Salamat po, aling Luseta..." She is said to his secretary before she answered the call.
Hinintay ko muna makaalis ang secretary ko bago ko sinagot ang tawag.
"Hi, honey. How are you? I miss you!" Pagsagot palang niya ng tawag sa kabilang linya ito na agad ang bumungad sa kanya ang malambing na boses ng boyfriend ko.
"Hi, honey. I'm fine. I miss you too..." Malambing kung wika sa kanya.
"Kaya ako napatawag para sabihin sayo mamaya na date natin. Kaya don't forget about that, honey? Alam ko busy ka, kaya sana huwag mo naman kalimutan ang date natin mamaya. okay?" Sabi ko na't ito ang kaagad ang sasabihin niya sa akin. Kaya napatawag siya. Hindi ko rin alam kung paano ko sasabihin kay Paul, na hindi muna matutuloy ang date namin mamaya. Na wala din sa isipan ko na sabihin sa kanya ng mas maaga. Dahil kay mommy na nagtatampo sa akin. Bilang isang anak masakit sa akin may tampo ang aking ina. Kaya naman bago ako pumasok sa opisina ko o mo o na ako kay mommy, na sasama ako sa dinner mamaya.
She took a deep breath before speaking. "Honey, i'm really sorry per__."
"Sorry for what, Avi?" Hindi pa natatapos ang sasabihin ng bigla na lang nagsalita ang kanyang boyfriend sa kabilang linya.
"Sorry, hindi tayo matutuloy sa date natin mamaya honey, kasi? May biglaan dinner ang family ko mamaya kasama, ako. Pwede bang bukas nalang natin ituloy date. I hope you understand me?" Paglalambing kung sabi sa kanya. Ayaw ko mag-sinungaling boyfriend ko kasi alam ko lalo lang ito magtatampo sa akin. Kapag hindi ko sinabi ang totoong dahilan ko kung bakit hindi kami matutuloy mamaya. Naghari ang katahimikan sa pagitan namin dalawa at sa kabilang linya lumipas ang ilan segundo bago ito nagsalita.
"Aviana, naman?! Ilan days ko ito, hinihintay bago tayo ulit mag date.. Tapos ganito cancel na naman?! Mahigit isang buwan na tayo hindi nagkikitang dalawa... Hindi kana nga rin umuuwi sa condo ko at natutulog. Tapos ganito pa?! Ano ba yan, Avi?! Baka naman pakana ito ng parents mo na para hindi matuloy ang date natin dalawa. Alam ko naman ayaw nila sa akin." Himig na inis na sabi ni Paul sa akin at pagkadismaya at iritasyon ang naramdaman ko sa boyfriend ko dahil pati mga magulang ko dinamay pa niya.
"Walang kinalaman ang parents ko, sa hindi matutuloy ang date natin? May importanteng dinner lang ang familya, ko. Kailangan nandoon din ako, Paul..." Madiin kung sabi sa kanya at pagiintindi di sa sinabi ko.
"I hope you will understand, honey? Pupunta nalang ako diyan sa condo mo, bukas.. D'yan nalang tayo mag date it's okay, to you?"
"Bahala ka! May magagawa paba ako? Lagi mo nalang din sinasabi yan na pupunta ka dito sa condo ko. Pero walang Avi, na dumarating kapag nandito na ako condo ko. Kapag pupunta ka dito sa condo ko. Itext mo ako bago ka pumunta dito. Or kaya tawagan mo muna ako." Anito pagkatapos pinatayan na ako ng telephono.
Naiiling na lang si Aviana at sinandal ko ang likod sa likuran ng swevil chair ko at napahilot ako sa akin ulo.
Nang makauwi ako sa bahay namin halos hindi ako mapakali sa loob ng kwarto ko. Palakad-lakad ang ginagawa ko habang tinitigan ko ang susuotin kung damit na nasa ibabaw ng bed ko. Pero hindi doon ang tinatakbo ng isipan ko kundi sa pagkikita namin ulit ni Deacon. May agam-agam akong nararamdam at kaba. Parang gusto ko nalang magbackout sa family dinner namin kasama ang mga Alvarez. Hindi ko alam kung tama ba ang pasya ko sumama kahit nandito parin 'yung galit ko sa binata.
Hindi ko alam kung ano ba ipapakita kung reaksyon ko sa kanya kung sakaling magkita kami ulit at makaharap siya muli. 'Yung hindi pa kami nagkikita ng binata. Pero ang lakas na ng dagundong puso ko. Paano nalang kung makaharap kami mamaya baka mas lalo pa ito lumakas.
"Calm down heart, okay. Magdi-dinner lang tayo sa labas hindi mo kailangan kabahan d'yan please. Calm down." Tinapik-tapik ko ang ibabaw ng dibdib ko at kinausap ko ito upang pakalmahin ang t***k n'to at humupa ng bahagya.
Lumapit ako sa kama at sinimulan ko na magbihis. Ng matapos na ako pinagmasndan ko ang sarili ko sa malaking salamin na nakasabit sa dingding. Dark red dress ang akin suot na bestida na hanggang binti kulang ang haba nito at medyo hindi gaano kita ang akin cleavage at mabuti na rin din wala na 'yung mga pula-pula na nasa ibabaw ng dibdib ko na gawa ng gagong Deacon na 'yun! Baka hindi ako makapag suot ng ganito kung nandito parin 'yun. Nasiyahan ang a mga mata ko sa nakitang kung aura ko salamin at bagay na bagay ang color dark red sa balat kung mistisahin na binili ni mommy. At hapit din sa katawan ko ang suot ko. Kaya lutang na lutang ang makurba kung katawan. Isa tingin pa ang ginawa ko sa suot ko bago magtungo sa makeup stand ko para magpahid ng kaunting kolorete at makeup.
Ng matapos na ako ma-ayos ng akin sarili. kinuha ko ang bag ko sa ibabaw ng kama ko at sinukbit ko ito sa akin balikat. At lumabas na ng kwarto. Sakto lang din ang pagbaba ko ng makita ko ang mga magulang ko naka ready na sila. At lumapit si daddy sa akin na nakangiti. Matigas parin ang pangagatawan ni daddy kahit tumatanda na siya.
"You are beautiful now anak." Pagmamalaking sabi ni daddy sa akin.
"Ngayon lang ako maganda daddy?" Pabiro kung tanong at kunwari hindi na gustuhan ang sinabi.
"Aba, simpre. . Lagi kang maganda sa patingin ni daddy, anak."Pagbibiro ni Daddy sa akin. Dinampihan ako ng isang halik ni daddy sa tuktok ng ulo ko tsaka inakbayan ako sa balikat ko. Ganito kami ka close ng akin ama kapag may time kami mag bonding sa isat-isa.
"Naglukohan pa kayong dalawa mag ama. Tara na, maglate pa tayo sa dinner natin." Parehas kami ni daddy na baling ng tingin kay mommy na nakasimangot palabas ng bahay namin.
"Yan, talaga mommy mo, anak. Napaka selosa." Umagat ang mukha ko dahil sa sinabi ni daddy sa akin. At naiiling nalang din siya sa inasal ni mommy.
Ganun yata kapag nagkakaedad na nagiging selosa na kahit sa anak pa. At lumabas na rin kami ng bahay at sumunod kay mommy na nasa loob na ng sasakyan.
Nang makapasok na kami sa loob ng sasakyan. Ipinaandar na ni daddy ang kotse at binabagtas na namin ag daan Papunta sa isang sikat na restaurant sa BGC kung saan naka set ang dinner namin kasama ang mga Alvarez.
Tahimik lang ako sa loob ng sasakyan
habang ang mga magulang ko masarap na nagkwe-kwentuhan at nag tatawanan. Sa mantalang ako hito, nag-iniisip kung paano ako haharap kay Deacon mamaya. Na walang sama ng loob sa kanya. Gusto ko maging comfortable ako sa harap ng magulang ko at simpre sa magulang din ng binata. Paano ko gagawin 'yun? Kung nandoon ang kinaiinisan kung tao at ayaw kung makita pagmumukha niya.
Kinabahan ako bigla ng huminto na ang sasakyan namin sa tapat ng restaurant at walang gaano tao sa loob nun. Kung pwede lang sabihin sa parent ko nandito nalang ako sa loob ng sasakyan at hihintayin ko nalang sila matapos. Asa pa ako na papayag sila sa gusto kung manyari.
Pinaksiklob ko ang dalawa kung palad feeling kung nagpapawisan ako ng malamig. "Bakit ba ako kinakabahan ng ganito?! Kakain ba ako sa loob ng restaurant?" Naiinis kung tanong sa akin sarili!
"Avi, anak. Hindi ka paba baba d'yan?"
"Po?" Nang katukin ni mommy ang salamin ng sasakyan. Hindi ko alam nakababa na pala sila. At dahan-dahan ko binuksan ang pinto ng kotse. At napatingin sa mga taong papasok at palabas sa loob ng restaurant. Huminga muna ako ng pakalalim-lalim para mag-handa sa muli namin pagkikita ng binata.
"Avi, anak. Bakit nakatunganga kapa diyan? Hindi kaba baba d'yan? nauna na ang daddy mo sa loob. Tayo nalang hinihintay!" Dakahaba-haba ang nguso ko sa dahil sa iritasyon ni mommy.
"Baba na po, mommy." Maikling kung sabi at bumababa na ako sasakyan at sumunod na ako sa akin ina na nagsisimula na humakbang patungo sa loob ng restaurant.
"Ano ba nanyayari sayo, anak? kanina kapa wala sarili at tulala. May problema kabang bata ka?!"
"Wala po, mommy." Maiksing tungon ko.
"Kung wala pala, try to smile avi." Ani mommy sa akin ng makapasok na kami sa loob ng restaurant.
She forced a smile on her face. "Like this?" Panakita ko sa ina ko kung okay na ang ngiti ko. Kahit walang rason para ngumiti ng ako ng maganda kung masisira naman 'yun mamaya.
Her mother grimaced. "How about a genuine smile?"
I rolled my eyes. "Okay, fine mom." Bumuntong hininga ko.
"Honey, dito!" Parehas kami napatingin ni mommy sa tawag ni daddy kay mommy kung saan ito naroroon. At naglakad si mommy papunta sa table namin kung saan ito naka pwesto.
Pero ako hindi ko mailakad ang mga paa ko at hindi ko rin maigalaw ang katawan ko. Parang tumigil ang ikot ng mundo ko. Kasabay ng paglunok ko ng sariling laway ko. Nang magtama ang mga mata namin ni Deacon. Parang akong binuhusan ng yelo sa kinatatayuan ko ngayon. At matiim siya nakatitig sa akin. Gusto ko malaho na parang bula sa harap niya. Kahit pa ang gwapo niya tignan sa suot niyang tuxedo na damit na kulay dark gray.
- Writer
