I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 21

Aviana Kye

"Bakit ganyan kang makatingin sa akin?!" Kinakabahan kung tanong sa kanya. Sa bawat hagod kasi ng mga mata niya sa akin katawan. Parang nilalagyan niya ito ng mga marka na hindi dapat pakialaman ng kung sino man tao. Siniksik kung katawan ko sa inuupuan ko sa gilid ng kotse. Nang maupo siya sa tabi ko.

Nagkadabuhol-buhol ang pintig ng puso ko sa paglapit niya sa akin. Gusto kung makawala pero naka lock ang pinto ng kotse niya. How can I escape it from him again?

"What did you and your boyfriend did in his condo? And Why did you run away from me Aviana?" He gritted his teeth. Na tanong niya. At muli siya lumapit sa akin kaya muli kung siniksik ang akin katawan sa gilid ng kotse niya. Upang hindi madikit amin mga katawan sa unting-unti niyang paglapit. Ilan dangkal nalang ang layo niya mula sa akin.

"Bakit gustong mong malaman? Kung ano ang ginawa ng namin ng boyfriend ko sa condo, niya?! " Paangil kung singhal sa kanya. Mahigpit kung hinawakan ang akin bag. Kung sakaling may gawin man siyang hindi maganda ulit sa akin. I prepared myself for the possibility of what would happen inside her car.

"Answer my question?! Anong ginawa niyo ng nobyo mo sa condo, niya?!"Napaigtad ako sa gulat ng hampasin niya ang upuan at hindi ko rin naitago ang takot ko sa binata sa umaapoy niyang galit sa mga mata niya.

Rumihistro yung kabang nararamdaman ko na halos maihi ako sa takot sa kanya. Napatalon din ang puso ko sa bilis ng pintig nito. What is her problem with my boyfriend? Why is he mad at Paul? Magkakilala ba sila? May ginawa bang hindi maganda ang boyfriend ko sa kanya? Kung bakit ganito nalang siya magalit kay Paul. Napapaisip ako sa mga sa inaasal ng niya. Kung may galit siya kay Paul, bakit sa akin niya binubuntong ang galit niya hindi sa boyfriend ko. Huminga ako ng pagkalalim at sinalubong ko ang nagbabagang niya tingin.

"We just ate. ." Pormal na pakasabi ko at iniwas ko ang mga mata ko sa kanya. Baka mahuli niya ako nagsisinungaling.

"What do you think. I will believe that you answer. Look at me Aviana... Huwag mong ubusin ang pansensya ko sayo..." Napaupo ako ng diretso mula sa inuupuan ko. Nang nagbitiw siyang ng ganun salita sa akin. Umusok ang ilong dahil sa inis ko sa kanya. Daig pa yung imbestigador kung magtanong sa buhay ko at sa ginawa namin ng boyfriend ko.

"Ano kaba ah?! Magtatanong-tanong ka diyan?! Tapos hindi ka naman makaniniwala? Edi sana wag ka nalang magtanong. Kung hindi mo rin naman paniniwalaan ang sasabihin ko." I rolled my eyes at tumingin ako sa labas ng kotse. At sa kwarto ko na tanaw ko. Mula dito kung nasaan ako. Gusto ko na magpahinga at matulog pero bwiset na lalaking katabi ko. Ayaw akong tantanan sa katatanong.

"Huwag mong akong pilosopohin sa sagutin, Aviana." Galit na asik ng binata sa akin. Napahilamos ako sa akin mukha dahil sa inis sa kanya. Bakit ba lagi nalang siyang galit sa akin? ano ba nagawa kung mali na hindi niya gustuhan? Maski isip ko gulong-gulo sa mga tanungan na yan.

"What your problem, Deacon?!" Hindi ko napigilan taasan siya ng boses at. I couldn’t stop myself from being angry with him.

"Tell me. . What you and your boyfriend did in his condo?" He asking again to me. Napakit ako at napabuntong hininga nalang ulit.

"Anong ba gusto mong malaman?! Na may nanyari sa amin ng boyfriend ko, sa condo niya. Ganun ba?! Para sa ikatatahimik mo mr, Alvarez! Walang nanyari sa amin ng nobyo ko or namagitan man lang sa amin, okay? He just kissed me on my lips at natural lang 'yon. Dahil magkasintahan kaming dalawa. Right?" I gave him a long explanation. What did the boyfriend and I do in his condo.

"What?! Nanlaking matang tanong niya sa akin. Umigting ang magkabilang niyang panga.

"Pumayag kang gawin niya yun, sayo?" Nakasamid-samid ako sa tanong niya. Na parang bang wala akong karapatan pumayag na gawin yun ng ni Paul sa akin. Napanguso ako sa harap ng binata.

"Oo, naman! Kasasabi kulang sayo? Natural lang 'yon. Bacause he is my boyfriend. Ganun naman ang ginagawa ng magkasintahan, di'ba?" Pinapaintiding ko sa kanya na tama ang ginagawa namin ni Paul. Napikit ang isang mata ko ng marealize ko na hindi yata 'yon. Ang tamang words na bibitiwan ko sa kanya. Kasi lalo pa yata siyang nagalit sa sinabi ko. Dumilim ang aura niya. Na mas lalo akong binalot ng kaba sa dibdib ko. Magdikit na ang amin mga balat ng lumapit pa siya sa akin. I can feel na may gagawin siyang hindi maganda sa akin.

Ne-nerbiyos na ako at kanabahan sa kanya. Mapapaihi pa yata ako sa pants ko dahil sa takot sa binata. 'Yung mga mata niya na kulay asul ay nagiba na ang kulay.

"Pwe-pwede na-na ba akong lu-lumabas ng ko-kotse mo?" Dahan-dahan ko na natanong sa kanya. Pero namilipit parin ang dila ko sa pagkautal-utal kung sabi.

"Hindi pa tayo, tapos... " Bulyaw niya sa akin. Nag isang linya ang labi ko ng sabihin niya hindi pa tapos. Iba yata ang dating nun sa akin. May susunod paba siyang itatanong sa akin? Bakit kaya hindi pa niya ipagpabukas hating gabi na. Lahat yata ng tao nakatira dito sa subdivision namin ay tulog na. Kami nalang yata ang gising dito sa loob ng kotse niya.

"What do mean? Hindi pa tapos?" Naguguhan ko reaksyon sa kanya. Lumayo ako ng kaunti sa kanya ng mag-untugan ang amin binti. Pero hindi hinayaan ng binata lumayo ako sa kanya ng pumatong ang malapad niyang kamay sa ibabaw ng hita ko pinisil niya ito ng bahagya at may dumaloy na mainit na kuryente sa akin katawan. I don't know where that came from.

"Kung ano naman yan binabalak mong gawin, Deacon. Huwag mo na ituloy. Isusumpa talaga kita!" Tinabig ko ang kamay niya sa ibabaw ng hita ko at masama ko siyang titigan. Isang ngising maluko ang pinakawalan niya sa labi niya.

"Edi sumpa, mo!" Na ngunot ang noo ko sa sinabi niya. At lumapit ang mukha niya sa akin sentedo at sumagi sa isipan ko ang asawa niya.

"May asawa kana, Deacon... Huwag ka nga umasta na parang binata, d'yan!" Naitulak ko siya palayo sa akin. Pero hindi siya natinag hinarang niya ang isang braso niya sa harap ko upang hindi ako makagalaw sa kinauupuan ko.

"Ano naman ngayon? Kung may asawa ako. Hindi siya kasali dito at gagawin ko. Kung ano ang gusto ko..." Tough he says. Bakit sinasabi ito ng binata. Wala ba siyang pakialam sa nararamdaman ng asawa niya magalit man ito or hindi.

"Nasisiraan kana ba ng bait, ah?! Why are you saying that?! May asawa kana, 'yan ang isaksak mo sa kukote mo." Pasigaw kung sabi sa kanya.

"I don't care! Sa akin lang mga labi mo. Mine is mine, Aviana. . ."

"Ano?" Bumuga ang mga labi ko. Siyang sunggab niya sa bibig kung nakaawang. Hindi ako nakahulama sa ginawa ng binata nakatitig lang ako sa mga mata niya. At muling sumagi sa isipan ko ang asawa niya na walang kaalam-alam sa pinag gagawa niya.

"Stop.... Deacon!" Tulak kung sabi sa kanya at masyadong mapangahas ang mga halik ng binata na pinaparamdam niya sa akin.

"No! Hanggat hindi ko nakukuha ang gusto ko. Hindi ako titigil!" Madiin niya sabi ng bahagyang magkahiwalay ang amin mga labi. At muli niya ito sinakop. Ang mga labi ko. Nagbabaga na sa mga halik niya. Lunod na lunod ako sa ginawa niya halos hindi ako makahinga sa walang batid niya pag-aalipusta sa mga labi kung namamanhid na.

"Dea_con...." Humihingal kung sambit sa pangalan niya. Mas lalo hindi ako makahinga ng dumagan siya sa akin ramdam ko ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko.

"Ganito ba ang ginagawa ng boyfriend mo, sa mga labi mo? Hihigitan ko pa, Aviana." Tumingin siya sa mga mata ko. Galit at selos ang nabasa ko doon na pilit niyang tinatago ng asul niyang mga mata. Muling lalapit ang mukha niya sa akin para halikan ako ulit.

Iniwas ko agad ito. Pagod na ako at manhid na mga labi ko sa maparusang labi niya. Inignor lang niya ang ginawa ko at kinulob ng magkabilang palad niya ang maliit kung mukha at muling sinail niya ako ng halik niya. Hayaan ko nalang ang binata sa gingawa niya hanggang sa magsawa siya at mapagod at nanatili lang ako na walang kibo sa ano man ang ginagawa niya.

"Bakit hindi ka tumutugon sa mga halik ko? Dahil ba mas masarap ba siyang humalik kesa, sa akin? Tell me, Aviana. Gagalingan ko pa. Mas pag-iigihan ko pa lalo." Nang gagalatin niyang sambit sa mukha ko.

"Tapos kana ba ha?! Tapos kana bang parusahan ang mga labi ko?" Kasi kung tapos kana. Ito lang ang sasabihin ko sayo. Oo, mas masarap humalik ang boyfriend ko kesa, sayo. Yung sarap na hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko at hindi mo 'yon mahihigitan na kahit gaano kapa kagaling humalik. kaya huwag mo na sayangin pa dumampi yan labi mo sa mga labi ko. Labi parin ng boyfriend ko, hahanap-hanapin ko. Hindi 'yan labi mo na sakip at mapagparusa. Na hindi mo naman pag-aari!" Hindi nakakibo ang binata sa mga sinabi ko kaya lahat ng lakas ko ibinuhos ko sa kanya at naitulak ko siya palayo sa akin at dalawang sampal ang pinadampo ko sa pisngi niya.

"I hate you so much, Deacon!" Sigaw ko sa pagmumukha niya at pinilit kung buksan ang naka lock, pinto ng kotse niya wala akong pakialam kung masira ko ito. Nang magbuksan ko ito. Patakbo akong lumabas sa kotse niya, patungo sa bahay namin. Nanlalabo ang mata ko dahil sa pag-agos ng mga luha ko habang paakyat ako sa kwarto ko. Ganito lang ba kami laging? Mag-aaway. Sa tuwing magkikita kami dalawa ng binata. Bakit ba ang laki ng pinagbago ng pag-uugali niya. Ano ba nanyari sa kanya hindi naman siya ganyan dati at sa tuwing mag-aaway kami o magbabayaan lumuluha ako dahil sa sama ng loob sa kanya.

Matutulog naman ako ng may sama ng loob sa binata. At why is he telling me that my lips' for him? Ano bang meroon dito sa labi ko na pilit niyang inaankin?