I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 28

Aviana Kye

Napasadal ang likod ko sa pinto ng banyo ng makapasok ako rito na may bit-bit na pagdadalamhati na buhay sa akin puso. Bakit ang salitang mine, at babalik siya, ay parang nakapag daling sambitin para sa kanya. Ilan taon ang ginulgul ko at ilan tao rin ang na perwisyong ko sa paligid ko bago ko siyang makalimutan ng tuluyan.

Iniwan niya ako noon nagdurusa at hindi man lang siya nagpakita sa akin kahit man lang simpleng salita wala siyang iniwan ng magtungo siya sa america kaya mas pinili ko nalang putulin ang communition namin. Baka hanggang ngayon nagdurusa parin ako sa mapait na nakaraan.

Napapahid ako ng luha sa akin mga mata ng maglandas ito sa akin pisngi na tulayan na ito bumagsak at naglakad ako ng ilan hakbang para magtungo sa shower head at tinututok ko ito sa mukha ko sa bawat buhos na maligamgam na tubig sa mukha ko siya rin walang tigil ng pagpatak ng mga luha ko sa gilid ng mga mata ko. Mapait akong ngumiti na kahit napipilitan lang. Ang pinaka masakit dito sa dibdib, ay yung maalala mo pinagdaanan mong paghihirap dahil nagmahal kalang naman. Hinayaan ko ng hiyaan maglandas ang tubig na rumaragasa sa buo kung katawan. Sana ganito rin kadaling maghilom ang sugat ng kahapon kapag binuhusan mo ng maligamgam ng tubig ay huhupa na ang iyong nararamdaman na sakit.

My eyes are so swollen that I can't stop crying when I think about what I went through when it was hard. Why did he let go of the word he said that he'll return. And so I am here now. Crying non-stop, as I muttered, "I hate you Deacon!"

Napaupo ako at binalukton ko ang mga binti ko at niyakap ang sarili ng mahigpit at tsaka humagulgol na ako lang ang nakakarinig sa sariling kung iyak.

I want to release the heaviness I feel in my heart. Sobrang bigat animoy may halublak na nakagan dito sa dibdib ko. Ilan minuto rin na akong natiling sa ganun posisyon ng maramdaman ko na gumaan na ang pakiramdam ko sa ginawa ko. Tumayo na ako. I hurried to take a shower after I came out of the bathroom and got dressed right away. Mommy is waiting for me downstairs. Baka mainip yun sa kabagalan ko at hindi na ako saluhan nun magbreakfast.

Pinatuyo ko ang buhok ko gamit ang hair dryer na kinuha ko sa makeup stand ko nasa gilid ng kama ko and smeared a little makeup on both my cheeks and under my eyes. Para hindi ako pagkamalan na galing ako sa pag iyak at kinurtihan ko ang akin labi na hindi gaanong nakatikadan na kulay pink na lipstick. And then I went down ng maabutan ko si manang Lucy nagpupunas ng lamesa.

"Saan si mommy, manang Lucy?" Naupo ako sa lamesa malapit sa gawi niya at nakitang ko ang mainit na kape naumuusok pa kinuha ko ito at dahan dahan kung ininum.

"Naku, hija! Umakyat na taas ang mommy mo. Nainip na siya sakakahintay sayo. Kaya nauna siyang kumain at bumalik sa kanyang kwarto." Lumabi ako sa harap ng lamesa. Kape na naman ang laman ng tiyan ko kapag wala akong kasabay kumain sa umaga.

"Manang. Huwag na po kayong maghanda ng almusal. Kakain nalang po ako sa labas." Pigil ko sa kanyang braso ng makita ko magtutungo siya sa kusina.

"Sigurado kaba, hija?" Tinitigan pa niya ako sa akin mga mata.

"Oo, po. Iubusin kulang po itong kape at aalis na po, ako." Aniya ko kay manang, at pinagpatuloy na niya ang pagpupunas sa lamesa. Nang makalahati kuna ang iniinom kung kape. Siya naman pasok ni manong Oskar. Patungo sa kinaruruunan ko. Inangat kulang ng bahagya ang tingin ko sa kanya muling sumimsim ng kape.

"Hija, Mangandang umaga sayo. Nand'yan nga pala sa labas ang bestfriend mo naghihintay, sayo." Napaupo ako ng diretso at muntik na masamid sa kapeng iniinum nang sabihin ni manong Oscar. Nasa labas si Deacon. Ito ba yung sinasabi niya kanina na babalik siya? And I was amazed at how he got out of my room.

Kung dadaan siya sa bintana ng kwarto ko malamang mapipilayan ang binata kapag tumalon siya doon. Dahil may kataasan din ang tatalunan niya at may mga bato pang maliiit nasa lupa. Pwera nalang kung bumaba siya rito at malamang makikita siya ni mommy at ni manang Lucy. Kung sakaling ginawa ng binata 'yon. Masasakal ko talaga siya.

"Bakit hindi mo man lang pinapasok at para makapag kape man lang dito si Deacon, Oskar. Ang tanggal ko na hindi nakikita ang bata 'yon." Napangiwi ako sa sinabi ni manang Lucy kay manong Oskar. Naupo din sa harap ng lamesa. Kung alam lang ni manang Lucy na nandito ang binata sa bahay at nakitulog pa tabi ko. Baka puro sermon din ang marinig ko sa kanya kapag sinabi ko yun.

"Sinabihin ko naman s'yang pumasok muna siya rito sa loob. Tumanggi siya sa paunlak ko. Si Aviana daw ang hininhintay niya. Dahil may pupuntahan daw sila ngayon. Kaya siya nasa harap ng bahay." Depensa naman ni manong Oskar kay manang Lucy at napakamot nalang siya sa ulo niya ng makita niyang nakasimangot si manang Lucy. Nang tumigil ito sa pagpupunas ng lamesa. Naibaba kuna ang tasa may kape. Nang hindi ko maalala na may pupuntahan kami ni Deacon ngayon. Tsaka may pasok ako sa office ngayon

hindi naman pwede na lagi kung iasa kay manang Luseta ang mga trabahong naiiwan ko opisina sa tuwing may lakad akong pupuntahan. Bumaling ang tingin ko sa dalawang tanda nasa harap ko. Masama parin ang timpla ng mukha ni manang Lucy. Habang nakatitig siya kay manong Oskar. Na parang may pagtingin sa isat isat ang mga ito at dinadaan lang sa pagtatalo.

Pasimple akong ngumiti saka nila habang pinagmamasdan ko silang dalawa ng naramdaman ko nalang nag vibrate ang cellphone ko sa bulsa ng pants ko nilabas ko ito at tinignan kung sino nagtext. Pero hindi naka register ang phone no niya sa phone ko kaya binasa ko nalang ang laman ng message niya sa akin.

"Baby. I'm here in front of your house. please! Go out..." Parang rumihstro ang boses ni Deacon sa tenga ko ng mabasa ko ang text niya sa akin na may halo inis at pagkainip sa kakahintay sa akin. Hindi ko napigilan hindi siya replyan dahil alam ko siya naman ito at siya lang ang tumatawag sa akin ng baby.

Me:

"Ikaw ang may kailagan? Matuto kang maghintay." Send! at niregister ko ang no niya sa cellphone ko at nag isip kung ano magandang ipangalan sa kanya rito. Vitamins food ang unang pumasok sa utak ko ng magsiik sa isipan ko ang p*********i niya na alaga sa vitamins at food napapangiti ako sa kapilyahan na pumasok sa imahinasyon ko. Yung tipong ngiting parang nababaliw lang sa kalye. Tumayo na ako sa akin kinauupuan baka mainip na ang binata sakakahintay sa akin at makita ko na naman ang malahalimaw niya mukha kapag nagagalit.

Mga ilan hakbang lang ang nilakad ko nang makita ko ang sasakyan niya sa harap ng gate namin at nakita ko rin kung paano kumunot ang noo niya sa hawak niya cellphone. Parang may nabasang hindi niya nakagustuhan doon. Huminga muna ako ng pagkalalim bago ko tinungo ang sasakyan ng binata na hindi parin niya inaalis ang pagkatutok sa hawak niyang cellphone. Kaya naman kinatok ko ang salamin ng bintana ng sasakyan niya. Siya naman angat ng tingin niya sa akin. He smiled when he saw me, and there was a hint in his eyes that he had something to show me.

I opened the door of his car. Na patingin ako sa kamay niyang nakahanda na para alalayan ako. Kahit nasa loob siya ng kanyang sasakyan. I clung to his hand and felt his warm palm on our clasped hands. Nang makaupo na ako ng maayos sa front of the car. Binitiwan niya ang akin kamay at binuhay ang makina ng sasakyan niya.

"Did you eat breakfast, baby?" Malumanay niyang tanong sa akin ng bahagya niyang tinignan ang kabuunan ko pero hindi ko yun pinansin. I just looked in the mirror outside at para sipatin kung okay ba ang itsura ko ngayon. And then I looked back to the front.

"I only drink coffee." I simply answer him.

"I will order our food." He said na iba na ang tatahakin namin na daan.

"Wait lang..." Agap ko kaagad sa binata ng ililiko na niya ang kanyang sasakyan sa malapit na fastfood nang makalabas na kami ng sabdivision namin.

"I have a work in my office. I'll just eat breakfast in my office." Pagpapayag kung sabi sa binata. Imbes mag order pa siya duon nalang ako kumain sa may canteen ng campany namin. Total naman masarap ang mga pagkain naluto doon. Kahit simpleng ang nakahain.

"Hindi ka muna mapapasok sa office mo ngayon. Because we're going somewhere so we have to order food. " Nag isa linya ang kilay ko na may pupuntahan pala kami?

Why didn't I know? that we had a walk this morning. Natahimik katabi ko habang naghahanap ng fastfood. Dahil na una namin nakitang fastfood ay nalagpasan lang namin. Hindi rin ako mapakali sa akin kinauupuan kung saan ba kami pupuntang dalawa.

"Deacon. Where will we go?" Aniya ko sa binata ng huminto ang sasakyan namin sa tapat ng isang sikat na pagkain sa pinas ang jollibee. Dahil may iilan sasakyan pa ang nakapila sa driver thrue bago kami. Tinuod ni Deacon ang atensyon niya sa akin ng tumingin siya sa gawi ko at napasinghap pa ako ng pumatong ang malambot niyang palad sa ibabaw ng hita ko at dahan dahan niya itong pinipisil. Hindi ko sinasadyang bumaba ang tingin ko sa ginagawa niya sa isang hita ko. Nararamdaman ko kasi ang init ng palad niya doon. At wala siyang pakialam kung magagalit ba ako sa ginagawa niya or hindi basta yun ang gusto niya ay gagawin niya.

"We will go to the company that daddy built for our office, baby." Bulong niya malapit sa may tenga ko at sumabay pa nagtaasan ang mga balahibo sa katawan ko dahil sa sobrang init ng hininga niya na kumalat ito sa kaloob looban ng pagkatao ko. Diyos ko lord! bakit ganito itong tao to masyadong clingy.

"Why you tense, baby?" Malukong ngisi niya ng makita niya hindi ako mapakali. Abnormal ba siya sino ba naman hindi matetense sa ginagawa niya kung ipatong niya ang kamay niyang mainit at bulungan ka sa punong tenga mo. Ano ba tingin sa akin taong walang pakiramdam. My god! ang sarap niyang talagang sakalin sa leeg ng lalaking ito. The wind blew me out of my chest. Inalis ko ang kamay niya sa hita ko na mukha feel na feel ang manatili doon.

"Hindi ako tense, okay? Tatawgan ko si manang Luseta. Para sabihin hindi ako makakapsok ngayon, umaga." Pagsisinungaling ko sa binata para makahanap ng idadahilan sa kanya at pinatong ko ang bag ko sa ibabaw ng hita ko pero muling binalik ng binata ang kamay niya doon. I glared at him becuase of his stubborness.

"Sorry, baby. Mas gusto ng kamay ko nandito siya sa ibabaw ng hita mo. Mas nakakarelax ang feeling. Don't call your secretary first. I called him earlier before I came to you." Hindi ko na nagawang dukutin ang cellphone ko sa loob ng bag ko ng sabihin ng binata natawagan na nito ang secrtarya ko.

Ano daw? masarap sa pakiramdam. Baka siya ang nasasarapan hindi ang kamay niyang naglalaro doon. Mabigat na bumuntong hininga ako at hinayaan ko nalang pumatong kamay niya sa hita ko ulit basta wala naman siya gagawin.

We were already in front of the drive thru only Deacon was greeted by the woman at the counter. Hindi ba niya ako nakita o baka malabo lang mga mata niya. Todo ngiti pa. Nagpahid pa ng lipstick ng hindi nakatingin ang binata sa kanya. Abala ito sa pagdukot ng pera sa wallet niya. Napatingin ang babae sa akin ng mahuli ko siya sa kanyang gingawa. Tinaasan pa ako ng isang kilay at sinabayan ng pag-isnap.

"Wow, taray! Dukutin ko kaya mata niya! Makita nitong babaeng to!" Akala mo kinaganda niya ang kapal naman ng pintura sa mukha parang bagong pinturang paso. I don't like this kind of behavior of women. Ehen they see handsome men. Their behavior suddenly changes. Mabuti nalang tapos na mag order itong katabi ko ni hindi man lang pinansin yung babaeng napapacute sa kanya.

Bakit kaya may mga lalaking din manhid noh? Na kahit todo pacute na saka nilang ang mga babaeng nakakagusto saka nila wala parin pakialam. Parang patama din sa akin yung sinabi ko. Kaya minsan itong utak ko ngongo rin mag isip e.

"O, bakit ganyan ang mukha mo, baby? May nakaaway kaba?" Isa pa itong katabi kong ito. Magtatanong lang masasamahan pa niya na may pangisngis pa nalalaman. Maamit ko na talaga siyang sakalin sa leeg ngayon.

"Iwan ko sayo! Dont talk to me!" Tumingin nalang ako sa labas ng mirror door ulit at tignan ang sarili at mukhang papel na nilukot ang pagmumukha ko ng makita ko ang ganun ang itura ko.

"Look at me baby. Mawawala 'yan inis mo. Please... Look at me my little, baby...." Parang may magnit na pasunod ang mga mata ko sa binata. When I saw his sweet smile. It was as if my annoyance had disappeared because of the woman. He kissed me on the forehead and on the bridge of my nose. Napakapit pa ako sa kanyang braso at napapikit pa ng unting-unting bumaba ang malambot niyang mga labi sa labi kung na may kunting pagitan. His lips moved slowly. Parang gusto akung. Bitinin ng binata sa pag galaw ng mga labi niya sa loob ko. Naiinis ako sa kanyang ginagawang pangbibitin sa akin kaya naman hindi ko napigilan umagat ang isang kamay ko sa kanyang batok at diin ko ang labi niya sa labi ko ramdam ko napangiti siya sa ginawa ko.

Bip! Bip....... bip!

Parehas pa kaming nagulat dalawa. Nakapwang na disappointed nang marinig namin ang malalakas at sunod sunod na busina ng sasakyan sa amin likuran.

"Bweset naman, ohh... Epal! ang Gandang moment na nga e." Dimasyadong na bulong ng binata ng paadarin niya muli ang kanyang sasakyan ni hindi pa pala kami nakakalayo sa driver thru. Hindi ko pa nasilip ang mga inorder niyang mga pagkain. Nang makaalis na kami sa harap ng driver thru patungo sa pinapagawang bagong building na magiging opisina namin dalawa ng binata.

"Are you hungry? You can eat the food I ordered for us." Seryosong sabi sabi niya ng sulyapan niya ako at napatingin ako sa mga pagkain nasa tabi ng handbrake. Na-amoy ko agad ang mabangong amoy ng hambuger, nasa loob ng paper bag at may kasamang mainit na hot choco. I took a piece of hamburger inside the paper bag and ate it as soon as I felt hunger in my stomach.

Dahil sa gutom hindi ko namalayan mauubos ko na pala ang kinakain kung hambuger at muntik ko na din makalimutan na may kasama pala ako hindi ko man lang naalalang alukin kung hindi pa siya tumingin si Deacon sa gawi ko.

Kumuha ako ulit ng isang hambuger sa loob ng papel bag para sa binata at malamang gutom din ito at mukha hindi rin napag breakfast ang binata sa pagmamadaling balikan ako sa bahay namin. Tinaggal ko ang nakabalot na plastic sa hambuger at pumiraso ako ng kalahati at dahan dahan ko itong inangat sa binata na busy sa pagmamaneho, patungo sa tatahakin namin lugar. Pasimple niyang sinulpyang hawak kung hambuger at napangiti.

"Buksan mo 'yan bibig mo, nangangawit na kamay ko." Pagrereklamo ko sabi sa kanya ng tignan lang niya ako, pati hawak ko. He opened his mouth at tsaka ngumaya ng mabilisan sa bilis niyang kumain halos kaunti nalang ang natira sa hambuger niya nasa kamay ko. I raised my hand again. Tinutok ko ulit sa kanyang bibig ang natitirang hambuger nasa kamay ko. He opened mouth again. Pero nadali ng binata na makagat ang daliri kung isa. I bit my lips ng maramdaman ko ang sakit doon. nang tanggalin ko ang kamay ko sa mainit niyang bibig.

"Sorry, baby. Akala ko hambuger, din' yan, kamay mo?" Aniya ng binata ng kunin niya ang kamay kung nasaktan at tsaka nilagay niya sa kanyang bibig at pinudpodran niya ng puro halik ang ibabaw noon. Hindi pa nakuntento ang binata pinagsiklop pa niya ang amin mga kamay tsaka muling pinaghahalikan. Pati ang nakagat niyang dirili ko ay hindi niya pinatawad na kahit abala siya sa pagdri-driver. It was as if my stomach was tickling with the heat of Deacon breath.