Parang sira na nagpagulung-gulong ako sa kama nang magising kinabukasan. Paulit-ulit kong kinastigo ang sarili dahil sa nagawa kagabi.
"Punyeta ka, Autumn! Umamin ka talaga kagabi?! Gago ka ba?!" Pagkausap ko sa sarili na nakaharap sa kapirasong salamin. Muli kong hinampas ang aking ulo sa paraang masasaktan ako pero hindi talaga nawawala ang pagkahiya sa sistema ko. Maski sa mga kapatid ko ay nahihiya akong humarap ngayon! Paniguradong puros panunukso rin ang maririnig ko sa labas sa oras na tumapak ako maski isang hakbang man lang sa pinto.
"Mama, sunduin mo na ako!" Mangiyak-ngiyak na saad ko. King ina. Ipinapangako ko na hinding-hindi na talaga ako iinom! Wala talagang nangyayaring maganda kapag nakakainom ako!
"Autumn, kumain ka na! Wag kang OA dyan!" Malakas na sigaw mula sa labas
