"Brix!" hinawakan ko siya sa kamay. "Ano na ang gagawin natin?"
"Don't worry, he will forget what he said," hindi niya inaalis ang tingin kay Lance na naka-upo sa di kalayuan at abala sa pag-lalaro ng buhangin. "Huwag kang mag-alala, okay? Natuwa lang iyon masyado sa anak mo. Hindi pa oras para malaman ni Uro kung sino si Lance. Pero alam mong malapit nang mangyari iyon, di ba?"
"Baka sa susunod, si Nathan na ang makakita kay Lance......kung kanina, sobrang kinakabahan ako, baka lalo na kapag yung mag-ama na!" tinignan ko ang papel na pinag-drawingan ni Lance at napangiti ako. Mahusay itong gumuhit para sa edad nya.
"He got my talent," tumingin siya sa akin at ngumiti. "I paint."
"Talaga?" tumango siya kaya hindi ko maiwasang hindi maradama ng katuwaan. "Akala ko, walang mama
