Married to Six Brothers

Chapter 6

Out of nowhere, the brothers decide to finally taste Green's blood which made her feel uncomfortable. Kung kaya para maiwasan ang magkakapatid, si Green ay pumunta  sa rooftop ng mansion. Ito lang ang tanging alam niyang maaarin niyang pagtaguan upang kahit papaano ay  ma-delay ng ilang minuto ang kapalarang maya-maya lamang ay magaganap na.

Ameri told her before to hide at the rooftop dahil ayon sa kanya ay hindi ito alam ng magkakapatid. She also gave the jey to her bago siya pinag day off ng magkakapatid.

Wala namang maganda sa roof top ng mansion maliban na lamang sa mga nakatanim black tulips na maayos na nakahilera sa mga paso. She never saw black tulips.

"Wait what? Akala ba niya ay walang nagagawi sa rooftop pero bakit may tulips dito?" nagpapanic na tanong ni Green sa sarili.

Sure ba talaga si Ameri na walang pumupunta dito? Bakit kinakabahan si Green ngayon?

Tumingin si Green sa bilog na buwan na nakatanglaw sa kanya.  Napakaliwanag nito. Para bang tinatanglawan siya sa gabing dadanas siya  ng malupit na kapalaran sa piling ng mga bampirang hindi niya alam kung saan pupunta.

The thought of being alone here, kung saan walang nakakaalam kung asan siya at nakalock ang pintuan, ay pakiramdam niya safe siya ngayong gabi. Lumingon lingon siya sa paligid making sure no one's with her.

Malaki ang rooftop at spacious pa ito. Tumayo si Green  at naglakad-lakad hanggang sa makita niya ang isang glass house na nakatayo sa pagitan ng mga itim na tulips at pulang tulips. Sa loob noon ay may isang malaking kama na napapaligiran ng black roses. It was said that black roses are rare and only found in a certain place somewhere in Turkey. I ask dad to bring one for me but he didn't found any. But here, tumutubo ng mga ito at naglalakihan pa ang ang mga bulaklak.

Pero parang convinced na si Green na someone really did come here at maaring nagmamay-ari ng mga bulaklak at glasshouse na naroon ngayon.

Gayun pa man ay pumasok si Green sa glass house at sinamyo ang mga bulaklak. Napakabango ng mga ito and it answered the question inside her head why these flowers are expensive. Napakabango talaga ng mga ito bukod pa sa once every full moon lang namumukadkad. Sa di kalayuan ay may nakita si Green na queen sized bed. Nilapitan niya  ito at hinipo ang higaan. Malambot ang tulugan na iyon at para bang inaakit akong mahiga.

Deja vu.

Bakit parang sinasadya na ang mga narito ay may kaugnayan sa mangyayari mamaya?

Naisip ito ni Green. But still she shakes the thing off of her mind.

Somehow, Green feel tired kaya wala sa loob niyang nahiga sa kama at ilang saglit lang ay hinila na siya ng antok.

Naramdaman niyang lumundo ang kamang tinutulugan ni Green pero wala siyang lakas na ibuka ang kanyang mga mata upang alamin kung ano ang dahilan ng pagkakalundo niyon. She feel like she was drained.

She can even feel that someone is caressing her neck. Then trying to take her long sleeve night dress. She can even feel that someone is actually pulling the sleeve off of her.

Unti-unting ibinuka ni Greem ang kanyang mga mata para lamang makita ang magkakapatid na nakapaligid sa kanya habang nakaupo sa kanyang  tabi.

"What the!", gulat na sabi ni Green at akmang tatayo  ngunit pinigilam siya ng makatayo ng magkakapatid.

Bigla niyang hinila ang halos mahubad niyang night gown at sinubukang takpan ang kanyang  dibdib na muntik-muntikan ng ma-expose sa harapan ng mga animal na nakatunghay sa akin.

"What are you doing here!?", hysterical na tanong sa kanila ni Green habang pinipigal ang pagbaba ng kanyang gown.

"Darling its time You just disappear from the party. Now be a good girl and let me get rid of your fancy gown", sabi ni Light.

"No!", sigaw ni Green at sinubukang bumangon upang muli ay makatakas ngunit maagap siyang napigilan ni Sky.

Ang kanyang dalawang kamay ay nakataas at para bang nakapako ito at hindi niya maigalaw.

"Be still darling.", sabi uli ni Light sabay warak sa suot niyang  gown na nagpatili kay Green.

Feeling ni Green ay umakyat na ang dugo sa kanyang mukha ng makita nila ang kanyang dibdib. Sinubukan niyang igalaw ang kanyang mga kamay upang takpan iyon ngunit hindi niya ito maigalaw.

"Please no!", nagmamakaawang sabi niya sa kanila as they are looking directly down into her almost naked body.

"You've got big breasts darling', comment ni Light habang pinagmamasdan ito.

She can even see the lust lurking through his green eyes.

"Can we suck her blood now? I'm freaking hungry", tanong ni Cross habang bahagya pang nangangatal ang mga kamay.

"Let me begin first", narinig kong sabi ni Zero na kanina lang ay nasa isang sulok. Tumayo ito at nagtanggal ng shirt showing his abs and all na nagpalaki ng mga mata ni Green

"No! No! What are you going to do?",. natatarantang tanong ni Green.

Then he started to lick Green down from her stomach going up to her breast at huminto sa itaas ng kanyang  dibdib at doon ay ibinaon ang kanyang pangil. Napaigik sa sakit si Green ng maramdaman niya ang sakit. And he  begun sucking, naramdaman din ni Green ang iba pa niyang kapatid na hinahawakan ang iba pang bahagi ng kanyang katawan amd suck her all over pleasuring themselves and licking then biting and sucking.

Pakiramdam ni Green ay mauubusan na siya ng dugo habang patuloy pa rin sila sa kanila ng ginagawa. Ang sakit ay hindi niya kayang indahin ngunit wala naman siyang magagawa sapagkat sila ay mas malakas sa kesa sa kanya.

She wanted them to stop! She wanted to run away because it hurts like hell ngunit paano? Bumukas ang kanyang  bunganga to voice it out ngunit tila ba nawalan siya ng boses. Just by sucking her blood, naliliyo si Green. Pakiramdam niya ay umiikot ang kanyang paningin. Para bang mauubusan na siya ng dugo at nahihirapan na siyang huminga. Para ba siyanh nalulunod ng unti-unti at habang patagal ng patagal ay paunti unti na ang hanging pumapasok sa kanyang baga.

Help! Help!

Ilang sandali lamang ay nawalan na siya ng malay. Hindi dahil sa naubusan siya ng dugo, kundi muli naman siyang kinalong ng kadiliman.

"Green", narinig niyang may tunawag sa kanyang pangalan.

Dahan-dahang nagmulat ng paningin si Green.

Darkness

Iyon ang sumalubong sa paningin niya.

"Green...",

Narinig niya muli ang tinig na iyon. Hinanap ng kanyang mga mata ang pinanggagalingan ng boses ngunit wala talaga siyang makita. Out of frustration, Green sighed.

"Who are you? I can't see you", tanong niya.

"I'm here", sabi muli ng boses. This time ay nakakita siya ng isang liwanag mula sa dulo ng lugar na kinaroronan  niya. "Come closer",

Tumayo si Green at nagsimulang taluntunin ng kanyang mga paa ang daanang patungo sa liwanag. Ilang sandali lang ay nakikita niya na ang liwanag habang papalapit siya ng papalapit.

Ilang hakbang na lamang at malapit na si Green sa liwanag ng maramdaman niyang may humawak sa kanyang mga paa.

"You can't go there", narinig niyang may nagsalita.

Tumingin si Green sa ibabang bahagi ng kanyang katawan para lamang makita kung ano ang nakahawak doon. Ito ay mga kamay na tila sunog na sunog ang mga balat at mahahaba ang kuko ng mga kamay na unti-unting bumabaon sa kalamnan ng kanyang paa. Masakit iyon at hindi niya napigilan ang mapasigaw ng malakas.

Bigla nagising at awtomatiko tinignan ni Green ang kanyang mga paa. Walang bakas doon ng kukong bumaon. Napahinga siya ng maluwang.

"Panaginip lang pala" bulong niya sa sarili.

Parang agos ng ilong na dumagsa sa kanyang  isipan ang mga nangyari sa kanya kagabi. She remembered them biting and sucking her blood.

Nanlaki ang kanyang mga mata at pinakiramdaman ang  sarili.

Buhay pa naman siya.

Inilagay niya ang aking kanyang kamay sa aking dibdib at pinakinggan ang t***k ng kanyang puso. Normal naman ang pintig niyon.

Tumitibok pa naman ng normal.

So buhay pa siya.

Seems like they didn't drained her blood last night afterall.

Bumuntong-hininga siya saka bumangon paupo sa kanyang kama.

Nakita niyang may nakapatong na note sa kanyang unan. Kinuha niya ito at binasa.

Dearest Green,

Good morning! How's your sleep? Thank you for last night. We have the most wonderful night with you. By the way wife you have the sweetest and most arousing blood we never tasted before.

Love Lot's

Husbands..

As kelan pa naging mga asawa ni ang Robinso?

"Maybe after the wedding?", sarili niyang pag-iisip ang sumagot.

Green's point of view

Nilakumos ko ang sulat at itinapon sa isang sulok at tumayo bago hinila ang twalya sa towel rack at dire-diretso sa loob ng banyo at nagbabad sa bath tub. Pagkatapos ay nagbihis ako at lumabas sa aking silid. Tahimik sa labas ng aking kwarto. Bakit? Kasi umaga na at malamang tulog ang magkakapatid. Since I am human hindi pa ako sanay na gawing umaga ang gabi at gawing gabi ang umaga.

Lumabas ako sa mansion at nagpahangin sa lilim ng puno ng isang mahogany tree habang pinagmamasdan ang mga ulap ng matuling tumatakbo na para bang may hinahabol .

Nasa bahay na kaya si Dad? I wonder what will be his gift for my eighteenth birthday. Hindi pa man ay namimiss ko na ang aking dad. Sana kung papayagan lamang ako ng magkakapatid na mabisita man lamang siya one of this days, gagawin ko lahat ang kanilang kagustuhan.

Wala sa loob na napatingin ako sa mga bulaklak na rosas. Bakit kaya pagdating sa bulaklak ay paborito ng mga bampira ang mga rosas? May significant kaya? Ano ba ang alam ko? Isa lamang akong hamak na tao na napadpad sa mansion na ito at minalas na naging asawa at source ng pagkain ng mga ito.

Pero maganda sa mata ang mga kulay ng mga bulaklak. Hindi naman siguro masama kung kumuha ng ilang piraso at lagyan ang mga vase na nakakalat lamang sa loob ng mansion.

Napaka-dull kasing tignan ang kulay ng loob nito. Nakakasawang tignan araw-araw. Pumasok uli ako sa loob at naghagilap ng gunting at pwede kong paglagyan ng mga bulaklak. Ilang sandali lang ay nagsimula na akong pumitas ng iba't ibang kulay ng mga rosas at sinimulang lagyan ang mga vase na nakikita ko sa bawat sulok ng mansion.

Hindi ko napansin ang pagdaan ng mga oras o gutom, I was enjoying it. Ewan ko ba. I just feel na I'm okay. Hindi katulad noong mga nagdaang linggo.

"Alright ito na ang huling vase", bulong ko sa aking sarili.

"You stink", narinig kong may nagsalita sa aking likod.

Nilingon ko ito at ganun na lamang ang gulat ko ng makita ko si Zero na nakatunghay sa aking leeg. Bigla akong umatras at bahagyang lumayo sa kanya.

"Jesus Zero! Huwag kang basta-basta na lang lumitaw bigla-bigla. Bakit parang ang aga-aga mo yatang nagising?", medyo gulat na sabi ko sa kanya.

"Need to prepare for something", patamad nitong sagot sa akin sabay hakbang palapit sa akin.

Unti-unti akong napapaatras.

"W-what do you want?", kinakabahang tanong ko sa kanya.

"I am thirsty. Let me suck some of your blood quickly", sabi niya sabay hapit sa aking bewang at kakagat na sana sa aking leeg.

"Zero it's early in the morning and you're misbehaving. We do agree last night that she rest because her body needs to manufacture blood for us. You already forget that?", kaswal na tanong ni Seven na nakaupo na pala sa sala sa tabi niya.

Hindi umimik si Zero bagkus ay naglakad ito palabas sa pintuan.

"And you", baling niya sa akin. "You go ang take a bath", sabi pa niya.

Napatingin lamang ako sa kanya.

"Darling would you want me to take you upstairs and let you bath by myself?", tanong sa akin ni Light.

Tumingin ako sa kanya. Lust is still lurking through his eyes.

"No! And thank you", sabi ko sabay takbo paakyat habang narinig kong tumatawa lamang ito.