Chapter 47

1237 Words

Hindi na tumutol si Nadielyn nang yakapin siya ni Danilo ng mahigpit. Umangat din ang mga kamay niya para yumakap dito. She will miss him so much! Kahit minsan o mas tamang sabihing madalas ay nagbabangayan sila. "Bye. Ingat," kaway ni Danilo nang pasakay na siya ng kotse. "See you soon," sa halip ay sagot niya kaya ang lawak na ng ngiti nito. Nang umaandar na ang sasakyan ay hindi siya mapakali. Naalala niya, hindi pa pala niya nasasabi ang nararamdaman kay Danilo. Ngayon pa namang narealize niyang life is too short. Paano kung hindi na siya mabigyan ng pagkakataon na masabi iyon? Hindi pwede! It’s now or never! Ayaw niya sa text. Gusto niya harapan.  Iyong maririnig mismo ni Danilo. Bahala na kung nakakahiya ang gagawin niya. Ang mahalaga wala siyang pagsisisihan sa huli. "Ma! Wait

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD