CHAPTER 06
1680 Words
"Haayy!..poor sad Dondie..mag isa nanaman ako sa bahay, wala na kasi ang little sister kong si Gara na kukulit sa akin."malungkot na sabi ko nang makabalik ito sa Kumpanya habang si Marco naman ay nagpokus nalang sa negosyo nilang buy and sell car na galing sa sariling ipon nila.
Pinandilatan niya ako nang matang humarap sa akin. "_tsss! drama mo kuya! hindi kaya bagay sayo! Para namang ang layo nang bahay ninyo don sa bahay namin eh thirty minutes lang naman na byahe ang papunta don.. Ofcoarse dadalaw parin kami sa inyo pati na kina Dad and Mom."
"Weehh? Talaga?"
"Yep! Lalo na at eight months from now ay tatlo na kaming dadalaw sa inyo."
Napamaang ako sa tinuran niya. " y-your pregnant?"
Nagniningning ang kanyang mga mata na sumagot.
"Yes kuya, im three weeks pregnant."
Matagal bago ako nakapagsalita dala nang parang may kung anong kirot ang naramdaman ko sa aking dibdib. " W-well congrats! I'm happy for you."
Totoo ba to? Magkakababy na si Gara? Bakit ba parang di pa din ako makapaniwala? Totoo ba talaga lahat ang nangyayari? Ayaw mag sink in lahat sa utak ko.
"Thank you kuya!"
Ngumiti ako ng tipid. "How I wish na girl ang magiging baby mo para pareho kayong maganda."
"Syempre! Kanino pa ba magmamana? "
"Talagang maganda ang misis ko!" Nakangiting bungad ni Marco nang pumasok ito sa aking opisina. Tumayo naman agad si Gara at sinalubong ang asawa sabay kinalawit ang kanyang kamay sa baywang nito. "Love sinabi ko na kay Kuya Dondie na buntis ako."
Ginawaran muna ni Marco ang kanyang asawa nang isang halik sa noo sabay kumindat bago humarap sa akin.
" ikaw kuya wala kapa bang balak mag asawa para magkababy ka narin? Tignan mo naunahan kapa tuloy namin ni Grace." Biro nito sabay napakamot ako nang batok.
"Eh paano ako mag aasawa ni Hindi ko pa nga nahahanap ang poreber ko."
"Ano ba kasing babae ang gusto mong mapangasawa?yung matandang dalaga ba?" Pambubuska nito. " Sabagay, bagay naman kayo isang matandang dalaga at matandang binata,match made in heaven ba." Saka siya bumulanghit nang tawa.
Umungol ako. " ikaw palagi mo nalang akong inaasar ha." Iiling iling na sabi ko. "Sige ka,baka paglabas nang baby niyo maging kamukha siya nang sinasabi mo."
Bigla namang umasim ang mukha ni Gara sa narinig.
"Ewww! No way! "
Naging maselan ang first trimester nang pagbubuntis ni Gara kaya pinayuhan siya nang kanyang OB na magbedrest muna. Pinahinto ko na rin siya sa pagtatarabaho sa kumpanya kahit noong una ay ayaw nyang pumayag dahil maiinip lang daw siya sa bahay nila, habang ako ay wala naman akong palya na pasyalan siya kapag may free time ako at madalas ay dalhan ko siya nang mga prutas at chocolates with peanuts and almonds na nakakatulong din para mas lalong kumapit ang baby sa sinapupunan niya.
"Hindi kaya maging baluga na ang anak mo kakakain mo niyan?" Wika ko.
"Hindi naman totoo yang pamahiin na yan e, nasa hormones yan no, kung maitim ang tatay o nanay,edi maitim din ang anak,"
"Eh what if totoo yun? "
Inirapan niya ako Sabay pinaikot ang kanyang mata. " So? At least pilipinong pilipino ang kulay niya."
Ngumuso ako. "Okay lang sayo yon? Kahit na Parang aeta na sa kaitiman."
"Yabang mo ah, galing mong mamintas por que mestizo ka."
"Talaga!"
GARA'S POV.
Apat na buwan palang ang Aking tiyan ngunit lumobo na nang husto ang katawan ko at maumbok na din ang aking tiyan. Dahil na rin siguro sa wala akong exercise at puro kain lang ang aking ginagawa ay halos Hindi kona mabuhat ang aking katawan Dahil sa bigat . Kasabay nang paglaki nang tiyan ko ay ang napapansin ko ring unti unting paglalagas nang buhok ko, noong una ay akala ko na normal lang ang ganito dahil sa pagbubuntis ko, hanggang sa napalitan nang pag aalala nang halos wala nang matirang buhok sa aking ulo at maninipis nalang sa gilid ang natitira.
humahagulgol akong tumawag kay Kuya Dondie upang masabi sa kanya ang kalagayan ko at nang masamahan niya rin akong kumunsulta sa doctor.
"Kuyaaaa!!!" Umiiyak akong sinalubong siya sabay yakap nang mahigpit.
"Ano bang nangyari sayo? Bakit ka umiiyak?"
Imbis na sumagot ay bigla kong tinanggal ang scarf na nakatakip sa aking ulo at tulad nang aking inaasahan ay nagulat siya sa kanyang nakita.
"H-how it happen to you? A-anong n-nangyari? Bakit nagkaganyan ka?" Bakas ang habag at pag aalala sa mukha ni Kuya habang nakatingin sa akin.
"I don't know kuya," hindi ko na mapigilan ang luha ko ng mga sandaling iyon.
"basta unti unti nalang nalagas ang Buhok ko hanggang sa eto.. Unti unti na akong nakalbo." Humagulgol na akong dumantay sa kanyang balikat.
"Kuya.. Ayokong magkaganito ako.. Help me..."
"Sshhhh..enough.." Pang aalo nito. " don't worry... Magpapatingin tayo sa doctor, just stop crying okay.."
" but kuya.. What if malala ang sakit ko? What my cancer ako?? Ayoko Kuyaaaa...."
"hey! Don't think that, stop thinking too much.. Kaya mo bang bumyahe papuntang clinic?"
"Kakayanin ko kuya basta don't leave me ha..."
I Will,, I promise.. Andito lang ako.." Hinagod hagod niya ang likod ko. "Wait, where is Marco?"nagpalinga linga sya sa paligid upang hanapin ang asawa ko sa pag aakalang andoon sya.
"Nasa out of town business meeting siya kuya."
"Pansin ko napapadalas yata ang out of town business deals nya?"
"Nag expand na kasi sya ng business doon kuya kaya madalas na dun sya naka focus ngayon."
"Bakit ba hinahayaan ka niyang maiwan dito na ganyan ang kalagayan mo? Dapat kung aalis sya ng bahay l, ihatid ka nya kina Mommy, How irresponsible husband he is.!"
"Kuya, he need to work hard lalo pa at limang buwan nalang ay mangananak na ako."
Hindi nalang ito umimik saka na ako inalalayan papasok sa kanyang kotse at tahimik na nagdrive.
DONDIE'S POV.
It takes an hour bago matapos ang observation na ginawa kay Gara,at ayon Kay Dr.Sotto na siyang tumingin sa kanya.
"Mrs.Grace Chavez, based on my examination.. You have a disease which is called Alopysia Universalis."
Awtomatikong napakunot ako nang noo sa aking narinig habang si Gara ay balisa at tila naghihintay lang sa ibang sasabihin ng doktor.
"Alopysia?? Ano ho iyon doc?" Tanong ko.
"its not a common disease Mr.Falcon.. Hindi biro ang sakit na ito. out of one million people,isa lang na tao ang pwedeng magkaroon nito and sadly to say..Mrs.Chavez was suffering in this kind of disease. where in ang taong affected nito ay nagkakaroon nang paglalagas nang buhok, all the parts na may buhok weather eye brows or pubic hair hanggang mga balahibo nang ating balat, ay unti unti nang numinipis ang kanyang buhok till makalbo ito,and this is now what's happening to her."
Labis akong nahabag sa kinahinantan nang sakit niya, how could she possibly can have that kind of disease?? Lalo pa't wala siyang alam na ganitong uri nang sakit sa history nang parents niya.
"But Doc,is there any cure? May chance pa bang gumaling pa ako?" Nag uumpisa na naman siyang umiyak nang mga sandaling iyon.
"Well Mrs.Chavez,there are two types of Alopysia, the first is non curable.. Ito yung maglalagas ang buhok mo hang gang sa humantong sa pagkakalbo Sabay nang pamamayat at pagkabawas nang timbang, the one Alopysia is, you can cure it by undergone into treatment basta makokompleto mo ang bawat sessions, and after that treatment, magsisimula nang tumubo ulit ang mga buhok after several years...but.. sorry to say, Pero.. sa America palang meron nang ganoong treatment dahil wala pang gaanong kagamitan ang ating bansa para sa ganoong panggagamot, and yours is curable. But I am sorry to say Mrs Chavez, you can't undergone treatment right now because you are pregnant.. Makakasama ho iyon sa Baby na nasa tiyan mo."
Nanlumo na napaupo nalang si Gara sa kanyang narinig.
"Kuya Dondie." Isang mahigpit na yakap at sunod sunod na paghikbi ang tanging naisagot ni Gara sa sinabi nang doctor.
"Its alright.. Stop crying.. Baka mapano kapa pati ang baby mo.." Hinaplos haplos ko ang Buhok niya saka idinantay ang ulo niya sa balikat ko upang doon umiyak.
"Kuya.. Paano na ako nito?? Paano na ako mamahalin ni Marco? Ayokong makalbo kuya.. Ang pangit kona.. Ang pangit pangit kona..."
"Hey! Don't say that.." Saway ko. " your still pretty even you don't have hair, don't you hear Dr.sotto? Gagaling ka, so what's make you sad? Im here okay.. You have nothing to worry about.."
"But Kuya.. Look at me right now.. Do you think people will still like me? Iiwasan na nila ako! Pagtatawanan nila ako!" Mas lalo itong humagulgol habang ako ay awang awa na nakatingin lang sa kanya.
I know how painful she felt right now at kahit ako ay ramdam ko rin kung gaano siya nahihirapan., I wanna cry too Dahil sa ayoko siyang nakikitang nahihirapan nang ganito but I wanna show with her that I'm strong, dahil kung pati ako magpapadaig sa emosyon, wala nang magbibigay dahilan para lumakas ang loob ni Gara that's why I have to be strong so that I can able to save her in every difficult situation she can encounter.
It's been a week buhat nang sinamahan ko si Gara na magpatingin siya sa Doctor, dinalaw ko naman siya the last two days ngunit walang tao sa bahay nila kaya Hindi na ako tumuloy. Its been a week pero hanggang ngayon ay Hindi pa ako nakakatanggap ng message buhat sa kanya. I was trying to call her but she was rejecting my call same as what Marco did. Hindi na rin ito sumasagot sa mga text at tawag ko.
What the hell is happening with them? I can't even reach them both! F*ck!
Napuno nang kaba ang dibdib ko at nag aalala akong tinungo ang aking kotse. Para na akong maghahalucinate dahil kung ano ano na ang naiisip at pumapasok sa utak ko.
Ohgod! How I wish there's nothing wrong with them!!
I need to be there, kelangan Kong puntahan si Gara Ngayon din, baka napano na siya pati na ang baby niya. Damn! I'm worried,I'm dead worried about her!!
- Writer
