Rodney. Hindi ko alam kung ano yung apelyido niya o kung sino man sa mga estudyanteng namatay sa pagguho ang anak niya. Tuwing nasa paligid lang si Mang Rodney at pinapanuod ako sa aking puwesto. Halo-halo ang emosyong sumasabog sa aking dibdib.
There's a part of me that wants to cry because I am scared of him and what he's capable of doing. Madalas ay mas naiiyak at nalulungkot ako dahil sa kaniya. Wala naman kasi sa itsura ni Mang Rodney ang gagawa ng masama sa iba. Guess this is his desperate measures for the desperate situation that he've been through. Mas nakumpirma ko pa ang hinala ko na labag naman talaga sa loob ni Mang Rodney ang ginawa niyang pagdakip sa akin nang maalimpungatan ako at narinig itong umiiyak. He was praying. He was asking for forgiveness for what he did.
"Kapa
