Janice's POV
I was sitting on my bed for a while now. Wearing some sweat pants and a loose shirt. Natapos ko na rin ang limang session therapy ko. They all went well, mas nagiging kumportable na ako sa paligid ko though hindi ko pa rin nakikita ang mukha ng mga tao.
Ilang araw na ang lumipas nang matapos ko ang pang-limang therapy ko. Bukas, makakalabas na ako. After a brief orientation from my doctor and psychiatrists. At sa mga nagdaang araw na iyon ay hindi siya nagpapakita sa akin. Even in my last session ay hindi niya ako sinamahan.
Muli kong naalala ang nangyari no'ng araw na 'yon. It was really unexpected, wala ni isa sa amin ang nagsalita no'n. Kahit na hinatid niya ako pabalik sa kuwarto ko ay hindi pa rin kami nagsasalita.
Sino ba naman ang maglalakas loob na magsalita sa ga
