Chapter 22

2106 Words

Janice's POV Dark circles are visible in my eyes. Nagising kasi ako around 2 am dahil sa panaginip ko. Bangungit iyon, isang bangungit na gusto kong kalimutan. Hindi ko lang maintindihan kung bakit bumalik ito. Hindi naman ito nagpaparamdam for the past months. I'm healing. "Ba't mo pa ako tinawag kung ikaw rin naman pala lahat gagawa ng trabaho? Ano ako? Taga-cheer mo?" reklamo ni Missy. Natauhan naman ako do'n at nilingin siya. Pinapanood niya akong magmasa ng dough. Plano ko kasing gumawa ng cookies para ibigay kay Luke. "Ikaw nga tagatikim ko," pagod na saad ko sa kaniya. Kanina pa kasi siya reklamo ng reklamo. "Ang tagal naman niyan, nagugutom na ako eh," reklamo niya ulit. Napabuntong hininga naman ako dahil do'n. "Mag-order ka muna. Saka please lang, ‘wag mo 'kong disturbuhin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD