Fated To You

Chapter 19

“Helena, what happened? May pag alalang Tanong ni Carolayn sa babae ng makasalubong ito sa hallway habang umiiyak. Agad niyang nilapitan at sinipat ang itsura nito.

“Papa in the hospital!”

“What,,? May gulat sa boses na reaksyon ko. And the same time gustong lumabas ang luha sa aking mga mata habang pinapanood si Helena na umiiyak, nag alala ako sa kalagayan ni papa. Kahit hindi kami okay naron pa rin ang pag alala sa aking puso bilang anak nito.

“Bakit pumasok kapa, nasa hospital ang papa mo,,?” Mahinang Tanong ko.

“Papa said, he's okay, but I'm sure, he's not really okay, the way he talk, ayaw lang niya ipakita ang totoong nararamdaman.”

“Okay calm down, Helena, he'll be Oaky.,,”

“I hope so, I can't take it, if something happen to him, can u come with me? hindi ako mapalagay hanggat hindi ko nakikita ang totoong kalagayan ni papa. Pinunasan ni Carolayn ang luha ng babae gamit ang mga kamay nito.

“Ha,,,?

I- I mean, I have flight later. Nais din niya makita ang ama, pero agad sumagi sa isip niya lalo lamang mapasama ang kalusugan ng ama kapag nakita siya.

“Don't worry, nakapag paalam na ako kay Apollo na isasama kita gusto ko ng may kasama at kausap. I feel helpless this time, gumagaan ang loob ko kapag kasama kita.”

Na touch si Carolayn kaya mahigpit na yakap ang binigay sa babae.

“Alam na ba ito ni Carlos?”

“Oo siya ang tumawag sa akin”

——

Finally we arrived in the hospital. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ni papa once Makita niya ako, for how many years ngayon lang kami muli magkikita.

Although, I’m worrying about him, but I promised that will never show my face to him, dahil matagal na akong naka move on sa lahat, matagal ko ng tanggap Ang lahat, actually, I’m

Happy for what I had now, I achieved my dream and contented, together with my beloved Lola.

“Helena, do u think is it a good idea to come with you inside,? I mean, hindi ako parte ng pamilya niyo nahihiya akong pumasok.” Dahilan ko para hindi ako sumama sa loob.

Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko ng nasa harap na kami ng pinto.

“He knows, that I’m with someone, so no worries Carolyn." Pinihit ng babae ang seradura ng pinto at dahan-dahan akong sumunod kay Helena papasok sa loob.

papa is sleeping lying down in the bed. May oxygen na nakakabit sa kanyang ilong. Gusto Kong lapitan at yakapin pero mariing Kong pinigilan Ang sarili pati Ang pag iyak pinigilan ko. Bigla itong dumilat ng mata ng maramdaman may tao sa paligid. Nasa likod ako ni Helena di ko mawari ang nararamdaman ng mga sandaling iyon.

“Pa, this is Carolayn, my close friend. Narinig ni Carolayn na saad ni Helena.

Tumingin ng may kasamang ngiti si Papa sa kinaroroonan namin. Wala itong bakas ng gulat sa mukha ng makita siya. Mayat-maya naging tila malungkot ang mga ngiti nito.

“Ikinagagalak kitang makilala iha, I’m happy that u and Helena are okay. “Sa mahinang boses nito na tila nahihirapan sa pagsasalita.

Hindi makapagsalita si Carolayn habang pinagmamasdan ang ama. Natameme siya dahil di man lang ito nagalit sa kanya. Bagkos tila may bakas ng pangungulila at pagsisisi ang makikita sa mukha nito.

“Carolayn ikaw na muna ang bahala at pupunta lang ako ng pharmacy para e check ang gamot na kailangan ni papa.” Napatingin ako kay Helena na may kasamang mahinang iling.

“Helena ako nalang Ang pupunta.” pag presenta ni Carolayn. Di niya kayang mapag isa kasama ng ama baka pakitang tao lamang ang mga ngiting binitiwan nito. Gusto niyang umalis sa hospital na walang galit or sigaw mula sa kanyang ama. Kahit sabihin pang pakitang tao lamang ang lahat.

“Ganito na lang ikaw na muna Ang magbantay Kay papa saka may gusto lang ako itanong sa doctor about his condition. I need that, kasi hindi pa makakapunta si Mommy at kuya nasa meeting pa sila.,”

“Ah,, okay.”Ani nalang ni Carolayn.

Makaraan Ang ilang sandali sila na lang dalawa Ang naiwan sa loob Hindi alam ni Carolayn kung mauupo ba siya or tatayo na lang siya doon. Hindi siya makatingin ng diretso sa ama natatakot siya baka bigla nalang siyang sigawan kung bakit narito siya sa hospital.

“Kumusta kana anak?” Mga salitang ngayon lang narinig ni Carolayn sa bibig ng kanyang ama sa buong buhay niya. Para siyang nananaginip ng marinig ang mga salitang iyon.

Tumingin siya ng diretso sa ama at nahuli niyang nakangiti ito.

“I'm sorry for everything, anak! Saad muli ng ama ni Carolayn na siyang dahilan ng pagbuhos ng mga luha.

“Come here” Tawag ng kanyang ama.

Dahan-dahan lumapit si Carolayn. Inabot ng ama ang kamay nito saka masuyong hinalikan.

“I miss you po, papa. Magpagaling po kayo” Umiiyak na yumakap si Carolayn sa kanyang ama.

“I’m sorry kung pumunta ako dito, huwag po kayong mag alala wala akong masamang intensyon, si Helena ang nagsama sa akin. Muling Saad nito sa kalagitnaan ng pag iyak. Ilang Segundo siyang nakayakap sa ama pagkatapos bumitaw siya at naupo sa katabing upuan habang hawak ng ama ang kabilang kamay nito.

Dahil ako ang nagsabi na papuntahin ka, I know it’s not easy to

Forgive, but still, I just want to apologize for everything alam Kong napakalaki ng kasalanan nagawa ko sayo. I think this is my karma for everything. Walang kapatawaran”

“Don’t think about it papa,”

“Napakabuti mong anak sa kabila ng mga masasamang bagay na pinakita ko sayo naging mabuti kapa rin, huwag mong pigilan Ang sarili mo ilabas mo lahat ng hinanakit sa akin sigawan mo ako at sumbatan tatanggapin ko yon anak.”

“Ang lahat ay nakaraan na po at sabihin na natin na mahirap kalimutan, pero kahit ganun pa man nagpapasalamat pa rin ako sa Diyos sa dahil sa kabila ng hirap na pinagdaanan ko nakayanan ko Ang lahat at Hindi ko makakamit Ang pangarap ko ngayon kundi ko pinagdaanan Ang mga pagsubok na yon. Sa ngayon po may trabaho na ako masaya sa kung ano man meron ako.”

“Natutuwa akong marinig yan iha, alam Kong marami pang magagandang bagay Ang darating sayo dahil sa kabutihan ng iyong puso.”

“Sa ngayon ang mahalaga gumaling po kayo papa.”

Yon din ang pinagdarasal ko hanggat hindi pa ako nakakahingi ng tawad mula sayo, at ngayon nagawa ko na diyos na lang ang bahala sa lahat.,”

“Huwag niyo pong sabihin yan papa, gagaling pa po kayo,,,”

——

Hindi nagtagal nagpaalam na nga si papa dito sa mundo. Mahina na pala ang baga nito nagkaroon ng infections hanggang sa kumalat sa loob, kung kaya di na nakayanan.

Napakasakit sa akin na minsan ko lang siya nakasundo pero nawala naman agad. Ilang araw akong walang pasok dahil sa pagluluksa. Pinaalam ko rin kay lola ang lahat at walang naging reaksyon si Lola dahil alam kong naron pa rin ang inis or pagtatampo, dahil sa ginawa ni papa sa akin pero naiintindihan ko si lola sa bagay na yon. Di rin niya ako pinigilan sa pagluluksa.

Nilibing narin kaagad si Papa dahil yon ang kagustuhan ng pamilya ni Helena ang maiwasan ang pagdadalamhati ng mga ito habang nakikita ang ama sa kabaong.

And speaking, matagal na palang alam ni Helena, at Carlos at na magkapatid kami, ako lang pala ang walang alam sa lahat pati si Apollo alam din ang totoo. But it doesn't matter anymore. Ang mahalaga naging okay kami ni Papa bago siya nawala.

Naputol ang pagmuni-muni ko ng may tumawag sa aking phone. Agad kong kinuha at nakita kong si Helena ang tumatawag.

“Hello,?Sagot ko

“Hey,poor girl__este my sis pala.” Narinig niyang tumatawa ang isa sa kabilang linya.

Kaya natawa narin siya kahit na may pinagdadaanan pa sila.

“Mommy said punta ka daw sa bahay ngayon dahil may mahalagang sasabihin.”Pagpapatuloy nito.

“Gaano ba ka importante yan mukhang nakakakaba.” Biro ni Carolayn.

“Walang sinabi si mommy basta punta kalang saka baka gusto mo mag over night sa bahay, sama mo na ang lola mo.,”

“Pag iisipan ko pa, unahin na muna natin ang sabi ng mommy mo.,,”

“Segi, see u later sis” End call nalang ang narinig ni Carolayn sa kabila.

Agad tumayo si Carolayn upang magbihis naron ang malaking pagtataka sa kanyang isipan at may halong kaba sa dibdib kasi sa tono ng boses ni Helena mukhang mahalaga ang sasabihin ng mommy ni Helena. Pero kahit ungkatin man niya ang nakaraan since naging magkaibigan sila nila Carlos at Helena wala ng away na naganap sa pagitan nila.

_______

“Iha, Carolayn mabuti naman at nakarating ka” nakangiting sinalubong ng ginang si Carolayn sabay beso dito.

“Pasensya na po tita kung ngayon lang ako dumating.,,”

“No worries iha,,”

“Hi sis. Salubong sa kanya ni Helena at nagbeso.

Naron din si Carlos sinalubong siya ng yakap.

Narito kami lahat sa isang room si tita, si Helena, Carlos at isang lalaki. Mukhang seryoso ang pag uusapan namin.

Nagsimulang magsalita ang lalaki na attorney na pala ng pamilya ni Helena, he was talking about inheritance, for Carlos and Helena. Di ko nga alam kung bakit pa ako narito hindi naman ako part ng family nila. I will not feel jealous kung wala akong matatanggap na mana galing Kay papa may work ako at subra pa sa lifestyle ko. Maraming katanungan sa aking isip pero pinili Ko nalang manahimik sa isang tabi.

Nagulat ako ng banggitin ng attorney Ang pangalan ko

Po.,,? Tanging sabi ko habang palipat- lipat ang tingin ko sa tatlo.

Yes Miss Carolayn, 80% ng ari-arian ni Mr Reyes sayo mapupunta.

I’m sorry attorney pero Hindi ko matatanggap ang lahat, how about Helena and Carlos?

Common sis, don’t worry about us may iniwan din si dad. Si Helena.

Yes sis, you deserved everything, so accept it. Si Carlos.

Tumingin si Carolayn sa mommy nila Carlos.

It is best for you iha, I know Malaki ang pagkukulang ng papa mo sayo, gusto niyang bumawi sa paraan ng mga bagay na iniwan sayo. Nakangiting saad ng mommy ni Carlos.

Miss Carolayn kung gusto mo pang malaman Ang totoo may sulat na iniwan ang iyong papa para sayo if ever na Hindi ka maniniwala sa sinasabi namin. I can hand it to you.

Inabot ni Carolayn ang puting subre saka binuksan

“To my beloved Eldest daughter!”

Maaaring sa mga oras na ito wala na ako sa mundo habang binabasa mo ang aking sulat na para sayo. I'm sorry for everything iha, sa mga panahon na wala ako sa tabi mo, sa tuwing kailangan mo ng ama. I know malaki ang kasalanan ko pero maniwala ka man sa Hindi, lagi kang nasa isip ko na balang araw magiging successful ako at lahat ng meron ako sayo ko ibibigay, kabayaran sa lahat ng oras na wala ako sa tabi mo. Your my precious daughter, akala ko Hindi ka makakapagtapos ng pag aaral pero if ever na Hindi, Hindi ako mag w-worry dahil alam Kong may future ka once mawala ako, pero bunos nalang nang dahil sa determination mo nakapagtapos ka. I’m so proud of you. Tanggapin mo lahat ng bigay ko, para sayo lahat yan, pumunta ka sa kahit saan bansang gusto mong puntahan, at mag enjoy ka. Mahal na mahal kita anak.

Your papa!

Bumuhos ang mga luha sa Magkabilang pisngi ni Carolayn pagkatapos basahin ang sulat ng ama.

Linapitan siya ni Helena at inalo ang likod nito habang masayang nakatingin ang mommy nila.

——————

Yes Helena?

Good morning Carolayn, mabuti naman at sinagot mo agad Ang tawag ko. By the way punta tayo mamaya sa bar, u know boys hunting Baka Ito na Ang chance mo magkaroon ng dyowa.

Stress ka na naman sa love life ko, natatawang wika ko.

We’re not getting younger, lalo na ikaw malapit ka ng lumagpas sa kalendaryo,

Aba, 25 palang ako. Pero Biglang naalala ni Carolayn ang nangyari nong nagbar sila nakaraan Don siya inabutan ng umaga sa unit ni appollo. Kamuntikan na siya magwala that time dahil akala niya pinagsamantalahan siya ni appollo. Tanging sandal lang ang natanggal sa kanya. Sa sopa natulog si appollo.

Nakaramdam siya ng tuwa dahil nerespito at hindi pinagsamantalahan ni appolo ang kanyang kalasingan. Dahil sa respitong iyong hindi niya maitatangging mahal niya si appollo dahil napatunayan niyang malinis ang Hangarin nito sa kanya. But she can't deny the fact na hindi sila pwede sa bawat isa, dahil may masasaktan kapag pumatol siya.

Are you still there Carolayn,!?

okay, fine just chat wme later, if there's that location at dadating ako.

Sure dear,,

Siguro nga Ito na Ang panahon pra mag entertain siya ng manliligaw, she was single for long time, simula kasi nung naging sila ni apollo shall we say pinaglaruan lang siya, wala na siyang naging karelasyon.

She was about to open her cabinet to check if ano pwde niyang suotin, but her phone suddenly ring. Kaya pinuntahan na muna niya upang sagutin.

It was Appollo.

Yes, hello?

Hi, Carolayn, Can we go out just for dinner?

Oh, I’m sorry Appollo maybe next time may pupuntahan ako ngayon.

Sure, I will expect that.

Segi, I have to go na, . Paalam nito at siya na ang unang pumutol ng tawag. ilang beses na niyang tinanggihan ang invitation nito for going out kasi wala naman dahilan para pumayag siya sa paanyaya nito. Napapailing na nilapag niya ang mobile sa center table saka bumalik sa cabinet upang pumili ng susuotin nito.

———-

Bar

How’s the status between you?

Nothing happened, maybe that’s my karma for what happened from the past. Walang ganang saad ni Appolo sabay tungga ng bote ng alak.

It Means, ititigil mo na Ang paghahabol Kay Carolayn?

You should entertain someone para mawala yung nararamdaman mo sa kanya, lot

Of woman here, why don’t u try another one gusto mo

Ikuha kıta,?

Gag*!, I can handle,

Oh pre, I saw someone

Who,?

The one we’re talking about. Si Carolayn may kausap na iba Mukhang kailangan mo na talaga mag move on pre,

Appollo feel so dissapointed habang nakatingin sa kinaroroonan ni Carolayn niyaya niya Ito kanina para mag dinner pero tinanggihan siya, saying na may pupuntahan Ito tas dito lang pala sa bar pupunta.

Naiinis na nilagok niya Ang alak sa kanyang bote isang inuman lang, wala siyang balak maglasing ngayong gabi pero dissapointed siya Kaya wala siyang pakialam kung may hang over siya kinabukasan.

Oh, easy pre,

Saan ka pupunta?

Ano pa de pupuntahan ko si Carolayn.

Samantala masayang nakikipag usap si Carolayn sa lalaki mula sa kanyang harapan. She forgot that she was here inside the bar. Kasama niya si Helena but as usual nasa gitna nag eejoy habang sumasayaw.

Can we go out sometimes Carolayn kung okay lang sayo?

Bakit?

To know u more. Humalakhak Ang lalaki.

He’s Adrian classmate ni Carolayn during her elementary days, who would thought na magkikita sila sa bar, small world tlaga, may itsura ang lalaki kilala ito sa pagiging pilyo pero Matalino sa klase naging class president ito sa kanilang school. Siya naman muse Kaya lagi silang magkasama sa team.

Segi kapag may time ako adrian, u know my work

I can, can i have ur num___

Let’s go, we will go home !

Wait, appollo what are u doing? Nagulat si Carolayn ng basta na lang hablutin ng lalaki Ang kamay nito Kaya napatayo siya ng deresto sa kinauupuan.

Let me go my hand nasasaktan ako! Agaw ni Carolayn ng braso nito.

No,,!we will go home now!

Pre, bitiwan mo si Carolayn nasasaktan siya, awat ni adrian

And who are u? Wala kang karapatan kausapin Ang girlfriend ko,

Apollo,,,?

Kung ayaw mong magwala ako dito sasama ka sa akin,,,Pagbabanta ng lalaki na siyang ikinasinghap ni Carolayn. First time niyang makita si Appollo na parang wala sa sarili.

Walang nagawa si Carolayn kundi sumama Kay appolo habang apologetic na nakatingin Kay adrian. She doesn’t know where Helena..

Let me go, appollo I need to comeback inside.,,pagwawala ko pero mabilis akong naipasok ni appollo sa kanyang sasakyan and lock the door immediately.

Naiinis na umupo ako ng maayos ng ipaharurot niya ang sasakyan.

Gaano mo ba ako kaayaw Carolayn?, please give me a chance, I will do everything for you. ,,

Drive safely appollo and drop me in the house wala tayong dapat pag usapan pa.,,Matigas Kong sabi habang deretso lang ang tingin ko.

I love you Carolayn! alin ba sa salitang iyan ang hindi mo maintindihan, kung gusto mo pakakasalan kita oras mismo para malaman mong totoo ako sayo.!

Ilang beses ko na sinabi sayo appollo not me, hindi tayo pwde. Kung gusto mong magpakasal nandyan si Helena dahil kayo ang nababagay.!

The h*ll!! .Napaigtad ako sa lakas ng boses ni appollo sabay hampas ng manibela ng sasakyan nito. Nakaramdam ako ng nervous at takot dahil tumatakbo ang sasakyan ng mabilis. Kundi lang ako naka sit belt baka tumama na ang mukha ko sa harapan ng sasakyan. Natatakot ako dahil magalaw ang sasakyan habang nagmamaneho si Appollo, lasing at sobrang pula ng mga mata nito.

Please appollo, drive slowly. Sa mahinang boses ko. Nanginginig ako, nag uunahan sa kabog ang dibdib ko, hindi ko maipaliwanag ang nakikita sa mukha ni appollo kaya halos sinuksok ko ang sarili sa upuan.

Siguro napansin ni appollo ang kanyang panginginig kaya hininto niya ang sasakyan sa gilid ng highway.

I'm sorry, I'm sorry babe”.,,,

Masuyong hinawakan ng lalaki ang kamay ni Carolayn.

Are you okay,?

Please iuwe mo na ako apollo. Kinakabahan na wika ko. Ayaw ko pang mamatay ng maaga walang kasama si Lola.

Pinaadar muli ni appollo ang sasakyan this time medyo mabagal na.