Fated To You

Chapter 16

“I'm so sorry to inform you of this. You are no longer a scholarship from this school, Ms Carolayn.”

Pagkatapos sabihin yon ng Dean ng school namin literally walang ni isang salitang lumabas sa bibig ko. Na shock ako!

“Bu—but, how come, Ma’am,?” Sa nanginginig Kong boses. Any Moment gustong bumagsak ang aking luha pero nanatili akong pormal sa harap ng amin dean.

“Please tell me, ma’am? Ano po ang dahilan? I am really sure, I don’t have problem with my grades, please ma’am, kailangan ko po ang scholarship ko.” Makaaawa ko. Halos lumuhod ako sa harap nito upang ibalik ang scholarship ko. How can I continue in this school, without those things.? This is the only way to continue my education here, sa kadahilanang napakamahal ng tuition fee dito.

“Again, I’m sorry Ms Carolayn, but the decision has been made” Malungkot na saad nito.

Gusto kong mag lupasay ng iyak sa harap ng aming dean habang iniisip kung paano nangyari iyon. I didn’t do anything bad thing. All my grades have not failed.

Ngunit biglang sumagi sa isip ko ang pag aaway namin ni Helena, baka siya ang nagsumbong, sa halip na ako ang nagreklamo. “What a life! so unfair!”

Pagkagaling ko ng dean office

Dumeretso ako sa likod ng school upang ilabas ang mga luha ko. Para akong Hindi makahinga kanina sa loob ng office.

Paano na ang kanyang pag aaral siguradong mabibigo ang kanyang lola kung malaman ang pagkawala ng kanyang scholarship. Tanging iyon na lang ang kanyang pinanghahawakan upang ipagpatuloy ang pangarap, ngunit nawala pa sa kanya.!

Suntok sa buwan man naisip niyang tawagan ang ina baka sakaling matulungan siya. Pinahid ang mga luha sa magkabilang pisngi saka dinial ang numero ng ina.

“Hello ma” ani Carolyn sa kalmadong boses, upang di siya mahalata ng ina na umiiyak.

“Yes, Carolayn?”

“I miss you po, Ma”

“Common, Carolayn Bakit ka napatawag?”

Umaasang kumustahin ng ina si Carolayn, pero di yön lumabas sa bibig ng ina, kundi tila pagalit na boses ang kanyang naulinigan sa kabila.

“I need ur help, ma, kailangan ko po ng pera, para sa tuition fee ko.”

“Wala akong maitutulong sayo Carolayn, kung financial ang kailangan mo, dahil ang pera’ng meron ako ay nakalaan na sa mga anak ko para sa school nila, humingi ka sa iyong ama. Huwag kana tatawag dito ulit dahil wala akong maitutulong sayo.!”

“Segi po ma pasensya na___ binagsakan agad siya ng tawag.

Pagkatapos makipag usap ni Carolayn sa ina bumuhos muli ang kanyang mga luha.

Huling pag asa na lamang niya ay ang makiusap sa ama upang ibalik ang scholarship nito.

____

Samantala kanina pa nag alala si Appolo kay Carolyn di ito pumasok sa klase kahit alam niyang may quiz sila.

“Apollo nakita mo ba si Carolayn? kanina pa siya wala sa klase natin.” Tanong sa kanya no Carlos habang nasa sulok sila kung saan madalas puntahan ni Carolayn.

“That’s what I’m thinking,

Hindi ko siya nakita since this morning, hindi kaya may nangyari,?”

“I don't know, I'm trying to call her number, but she's not answering.”

Apollo, pwede mo bang akong samahan sa labas,? I wanna buy something for myself. Maarteng saad ng babae na kakarating lamang.

“Helena! Not now!” Matigas na wika ni Appolo.

“Oh, I know, si Carolayn na naman ang gumugulo sa isip niyo.” Poor girl! Nakangising saad nito.

“Helena, get out of here! Ur not helping. Sa kalmadong ngunit may pagtitimpi sa boses ni Apollo.

“Of course, I can, At hindi niyo na makikita si Carolayn dahil tanggal na siya sa scholarship nito,! di hamak na poorita lang siya.”

“Saan mo nalaman ang bagay na yan Helena? si Carlos.

“Kay papa kuya, cause I make sumbong to him, dahil sa pang aaway niya sa akin, see, whatever I say to papa, he will not get mad at me.”

“You shouldn't do that Helena!, dahil walang kasalanan sayo si Carolayn ,ur the one who caused the fight.! Galit na saad ni Appolo sabay talikod.

“Wait,,Apollo where are you going ...?”

“Is none of ur business Carolayn!”

“Okay fine, Apollo.”saad nito na may kasamang ngiti ng tagumpay.

“You know what,? sa ginagawa mo, I don't think so, kung magugustuhan ka pa ni Apollo! I never understand u anymore!”

“Akala ko ba kakampi kita kuya..,,?

“Yes I am, but not in a bad way, I really love you and I will protect you from anyone, because ur my sister, pero kung may mali kang ginagawa I will not tolerate it!”

____

“Sino ang kailangan nila miss,?” Katulong ang sumalubong kay Carolayn ng bumukas ang mataas na gate.

“Maaring ko bang makausap si Mr Reyes.” Nakangiting wika ni Carolayn.

“Sandali lang miss, tuloy kayo.”

“Hindi na po, dito na lang ako maghihintay sa labas, salamat. Tangi nito. Tumalikod ang katulong at pumasok sa loob.

“Sino yon manang.? Narinig ni Carolayn ang boses ng kanyang ama kaya bigla siyang kinabahan, ngunit linakasan niya ang loob hindi niya mawari kung papayag ba ang ama na ibalik ang scholarship neto.

“Babae po sir, hinahanap kayo.” Narinig niya ang sagot ng katulong.

“Segi manang ako na ang bahala.”

Nag uunahan sa kaba ang dibdib ni Carolayn tila gusto niyang mag back out or lamunin nalang ng lupa sa kanyang kinatatayuan. Pero ngayon paba siya mag back out, nandito na siya.

Kung nakakamatay lang ang titig ng ama ni Carolayn malamang kanina pa siya bulagta sa kinatatayuan.

“Anong ginagawa mo dito,!? Pagkatapos ng ginawa mo sa anak ko may gana ka pang magpakita dito.!” Tila halos lamunin siya ng galit nito Kaya nahintakutan si Carolayn.

“Please po papa ibalik niyo sa akin ang scholarship. Makaawa nito sa nanginginig na Boses. Hindi dahil sa kaba, kundi pilit pinipigilan Ang anumang luhang gustong kumawala.

“Alam ko po kayo ang nagpatanggal dahil sa pagsusumbong sa inyo ni Helena. Wala akong ginagawang masama, siya po ang unang umaway sa akin lahat ng pasa sa mukha ko po siya ang may gawa.”

“Common,! huwag mong gawing sinungaling ang anak ko,! u let me no choice! I told u to leave that school, pero hindi ka naniwala sa akin.!”

“Kahit konting pag alala ba wala kayong maramdaman sa akin papa? anak niyo rin po ako at kailangan ko ng magulang,!”

“ito nalang po ang pinanghahawakan ko para matupad ang pangarap ko, pati ba naman yon ipagkakait niyo pa sa akin.!”

“Umaalis kana at huwag na babalik dito!” Hinila ng papa niya ang braso nito saka pinagtabuyan sa labas ng gate.

Tanging iyak na lamang ang nagawa ni Carolayn habang palabas ng naturang subdivision. Anong gagawin niya, saan siya pupunta.? Pakiramdam niya wala ng direksyon ang kanyang buhay, kundi lang sa kanyang lola Marahil wala na siya sa mundo.

Tungkol sa kanyang mga paşa kung anong kasinungalingan pa ang ginawa niya upang mapaniwala ang matanda. Buti nalang nauso ang foundation Kaya tinatakpan niya ang iba.