Chapter 34 Sierina I woke up and saw Brenan’s head resting on my bedside. He never left me alone and attend to everything I need and want. It has been four days at ramdam ko na ang pagbalik ng lakas ko, though hindi pa ako nakakakain ng maayos. I raised my left hand na walang nakakabit na dextrose and caressed his hair. I heard him moaned at inangat ang ulo niya. He blinked four times before he smiled at me “Kumusta kana?” he asked saka niya pinatong ang kamay sa noo ko “It’s really good to know na bumababa na ang temperature mo, just continue taking those meds baka bukas o sa makalawa I’ll discharge you at sa bahay na kita aalagaan...” “Brenan...” I managed to talk, sa mga nakaraang araw kasi, hindi ko masyadong masabi ang gusto ko dahil sa sobrang pananakit ng ulo at pag-ikot ng pan

