KABANATA 29
ROSALINDA "Dito muna tayo magpahinga, Binibining Rosalinda. Umupo ka muna sa malaking bato at titingnan ko ang 'yong paa." Bumaling ng tingin sa akin si Eduard. Tumango ako sa kaniya at umupo sa malaking bato sa tabi ng isang puno ng niyog tulad ng sabi niya. Umupo siya sa harapan ko. Itinaas ko ng konti ang saya na suot ko upang mas makita naming dalawa ang aking talampakan. Hinawakan niya ang aking paa upang mas matitigan niya pa ito ng maiigi. Napadaing ako sa sakit ng hawakan niya ang parte ng paa ko na namumula ng husto dahil sa maga nito. "Dahan-dahan lang, Eduard. Masakit." Napahawak na ko sa kamay niya dahil sa sakit na aking nadama. "Pasensiya na, Binibini. Hindi ko alam kung paano at bakit naging ganito ang 'yong paa, pero nasisiguro ko na nakakasama sa iyo kung patuloy ka
- Writer
