KABANATA 13
1041 Words
SAM POVS
"Hoy? Ikaw babae tantanan mo, ako. Dahil kung hindi ako makapagtimpi sa' yo, baka makikita mo ang hinahanap mo?" galit na sabi ko.
"Wow? Ikaw pa, galit no? Kung hindi ka malandi bakit magkamasama kayo ni Carl.
Baka naman paraan mo lang para makasama mo, ang nobyo ko?" pagtataray nito sa akin.
"Stop? Jane hindi ka na nahiya pati ba naman dito. Pati ba, naman si Sam pinagseselosan mo!" saad ni Carl sa' nobya.
" Kayo? Makinig kayo, itong babae na ito malandi pilit nyang inakit ang nobyo ko? " malakas na sabi nito sa mga taong lumabas mula sa tindahan.
Kaya sa sobrang galit ko sinugod ko ito at pinaghahampas sa mukha.
"Hindi ako pinapalaki ng magulang ko para api-apihin ng ibang tao!" serysong sabi ko sabay bitaw sa buhok nito.
Hindi ko na hinintay si Carl kaya ko naman umuwi mag-isa ko.
Pagdating sa bahay, binuksan ko ang gate. Ngunit na-alala ko kay Carl pala ang susi. Kaya wala akong nagawa kundi hintayin ito. Hindi ko naman ma akyat ang pader dahil mataas ito.
Maya't-maya dumating na ito.
"Sorry, nasa akin ang susi," hingi nito ng paumanhin. Hindi ako kumibo dahil ang totoo galit pa rin ako.
"Sam? Ayos ka lang ba?" tanong nito sa akin.
"Pagod ako?" tanging sabi ko.
Iniwan ko ito sa labas ngunit makulit ang lalaki.
"Sam? Ayaw mo, ba ako kausapin," muling anas nito.
Kaya tumingin ako sa lalaki.
"Alam mo, kung ano naramdaman ko, kanina dahil dyan sa nobya mo.
" Hiyang-hiya ako sa pinagsasabi nya sa' mga taong dumaan."
" Sorry?" malungkot na sabi nito.
" Alam mo, tama ako diba. Pero ikaw ayaw mo maniwala sa akin. Dahil dyan sa pagmamahal natin may nasaktan tayong tao. Kung sa akin nangyari gagawin ko rin yung ginawa ni Jane," saad ko sa lalaki.
" Sam? Please listen to me. Mahal kita kaya kitang ipagtanggol mula sa kanya."
" Carl, hindi pa nga tayo nag-umpisa may gulo na. What more na kung tayo na. Kilala ko si Jane hindi sya yung tipong babae susuko lang," mahabang salaysay ko kay Sam.
" Anong ibig sabihin nito?" boses mula sa likod namin.
Sabay kami napalingon ni Carl.
Lumaki ang mata ko nang makita ko si ma'am Grace.
" Ikaw pala ma'am," mahina kong sabi.
" Sorry kung hindi na ako nagsabi na darating ako.
Bakit ano bang meron parang malamin pinag-usapan nyo. Nag-away na naman ba kayo?" tanong nito sa akin.
Kaya palihim ko tiningnan si Carl.
" Ito kasi si Sam ate, may ginawa na naman hindi maganda?" saad nito sa kapatid.
" At ano naman ginawa na hindi magandang ni Sam. Ilang araw lang ako nawala dito parang aso't-pusa na kayo?" untag nito sa amin.
" Ma'am, nalagyan po, kasi ng Zonrox yung damit ni sir Carl.
Hindi ko naman po, sinasadya?" pagsisinungaling ko.
Diyos ko, patawarin mo, sana ako.
" Yun lang pala, damit lang iya, pwede ka naman bumili ng bago. "
"Ate," kunwari protesta nito .
Gusto ko matawa sa nangyari ngayon.
Ganipo pala kapag nagsisinungaling ka.
Hindi pwede malaman ni ma'am na may namagitan sa amin ni Carl.
"Carl pwede, ba kita makausa," saad nito kaya umalis ako sa harap nila para naman makapag usap sila. Habang busy ako sa kusina bigla naman tumunog ang aking cellphone. Agad ko kinuha upang tingnan kung sino ang tumawag.
Si Edward lang pala ano na naman kaya kailangan nito sa akin at bakit napatawag ito.
"Hello?" walang buhay na sagot ko sa kabilang linya.
"Hay Sam, kamusta ka?" bungad nito sa kabilang linya.
" Ayos lang naman, Edward?" tungon ko.
" Mabuti naman kung ganun, nais sana kita yayain lumabas sa linggo," anya nito sa akin.
Nagulat na lang ako biglang may lumapit sa akin.
Pagtingin ko nawala ang cellphone na hawak ko.
"Edward, pansensya na abala pa ngayon si Sam. Tumawag ka na lang sa susunod na araw?" tungon nito sa kabilang linya sabay patay nito.
"Anong ginawa mo, bakit mo pinatay ang tawag?" taas kilay na sabi ko.
" Hindi ko, gusto na may kausap kang lalaki, Sam!" seryoso nitong sabi.
" At bakit naman aber?" anya ki kay Carl.
" Dahil akin ka lang, at wala nang ibang pwedeng umagaw sa' yo?" anya nito sa akin.
" Hoy? Para sabihin ko, sa' yo, lalaki hindi mo, ako pag-aari. Kaya huwag kang umasta na na pag-aari mo? Ako nagkaintindihan ba tayo?" taas kilay na sabi ko.
" Ah ganun," sabay halik nito sa akin.
Balis ko naman ito naitulak baka makita kami ng ate nito.
"Ang sarap ng labi mo?" ngising sabi nito.
Inikutan ko lang ito ng mata.
Maya't-maya umalis na ito sa kusina nakahinga ako ng maluwag dahil umalis na ito.
Naghain na ako nga malalakin nala ni ma'am Grace. Wala ang mga bata si ma'am Grace lang nandito.
Nang matapos ako tinawag ko na si ma'am Grace.
Nagtungo ako sa kwarto nito upang tawagin.
Tok! Tok!.
"Sino yan?" tanong nito mula sa loob.
"Ma'am, kakain na po?" saad ko sa amo ko.
"Sige lalabas na ako?" tungon nito sa akin.
"Sam, tawagin mo, si Carl?" untag nito sa akin.
" Sige po," tungon ko.
Bago ko binuksan ang kwarto ni Carl kumatok muna ako.
Tok! Tok! Tok!,
" Bukas yan?" tungon nito. Kaya binuksan ko ang kwarto. Hindi ako pumasok naka silip lang ang ulo ko sa loob.
" Carl, kumain na?" saad ko.
Lumabas naman ang lalaki sa kwarto nito. Ngunit kumindat pa sa' akin. Pilyo talaga si Carl.
Habang hinihintay ko sila matapos pumasok muna ako sa kwarto ko.
Namiss ko na ang nanay at kapatid ko. Gusto ko uwi sa kanila pero nahihiya naman ako nagpaalam kay ma'am.
Hindi nagtagal lumabas na ako sakto naman tapos na sila kumain.
Kaya niligpit ko na ang pinagkainan nila.
"Sam, ito pala sahod mo," untag ni ma'am, Grace sa akin.
"Ma'am, pwede po, ba ako umuwi sa amin. Isang gabi lang po, ako doon at ihatid ko na rin sa kanila ang ang pera ko," mahinang sabi ko.
" Oo, naman Sam," tungon nito .
" Salamat po," tipid na sabi ko.
Bukas aalis ako dahil malayo parang byahe papunta sa amin.
Pero bago iyon bibili mung ako ng pasalubong para sa nanay at kapatid ko.
- Writer
