“MAHAL din kita, Jacob,” anas ko.
Mula sa pagkakayakap niya sa akin ay nadama kong natigilan siya. Pinakiramdaman ko lang siya hanggang sa unti-unti siyang bumitiw sa pagkakayakap sa akin. Hinarap niya ako habang hawak parin ng kaniyang mga kamay ang magkabila kong braso. Mataman siyang nakatitig sa aking mga mata na para bang gusto nitong ulitin ko ang sinabi ko.
“M-Mahal mo rin ako?” tila gulat na tanong niya.
Hindi ko na talaga mapigilan ang sarili ko. Kanina ko pa pinipigilan ang matawa pero hindi ko na talaga kaya. Bumunghalit ako ng isang malutong na tawa saka ilang beses ko pa siyang tinapik sa kaniyang balikat.
“Bakit ka tumatawa? Ano’ng nakakatawa?” tanong niya na para bang naguluhan siya sa inaasta ko. Halla, hindi pa ba niya gets? Ang alam niya yata ay totoo.
“Hoy, joke
