Samantha’s POV
Pagmulat ng mga mata ko, unang tumambad sa akin ang maputing kisame ng ospital, kasabay ng mahinang tunog ng heart monitor na parang paalala na ligtas pa rin akong humihinga.
Malamig ang hangin sa paligid, pero may isang bagay na nagbibigay ng init sa akin ang kamay na mahigpit na nakahawak sa akin.
Si Ryder.
Nakatulog siya sa gilid ng kama, nakayuko, at nakasandal ang ulo sa ospital bed ko.
Mahigpit pa rin niyang hawak ang kamay ko, na para bang kahit sa panaginip ay ayaw niya akong bitiwan.
Napangiti ako mukha siyang pagod may bahagyang guhit ng puyat sa ilalim ng mga mata niya, at ang buhok niyang laging maayos ay medyo magulo ngayon.
Pero kahit ganon, sa bawat paghinga niya, nararamdaman kong ligtas ako.
Hinaplos ko nang marahan ang buhok niya.
Ang bawat hibla a
