MY BRAT BOSS

Scared

"Mr. Old man…" mahina me na tawag sa kanya. He's busy to pakikipag-usap sa mga friends niya while we kain.

I want to kain pa kasi ng shanghai, but I'm nahihiya to kuha baka kasi isipin nila na I'm super takaw pala.

Here kasi kami nag-dinner sa house ni Architect Trevor. Pati si Ms. Helena at Rhea are also narito pa rin.

Mommy Leticia kasi ayaw to payag na we not kain here ni Mr. Old man. She paluto raw ng maraming foods at magagalit daw her if we tanggi sa kanya. Kaya, Mr. Old man payag na rin. But I don't understand why me nahihiya ngayon sa foods? Before naman is not. Kaya I isip-isip ng paraan how to get ng shanghai again na they are not pansin na I'm super takaw.

I tawag-tawag again si Mr. Old man na busy pa rin.

"Why?"

I lapit-lapit pa sa kanya and I bulong-bulong ng super mahina baka kasi ma-hear nila. So, nakakahiya naman.

"Hmmm…I want pa ng shanghai. But I'm nahihiya to kuha. Don't sabi to them, huh. Sssssh. I have a plano. You kuha muna ng shanghai then you lagay muna sa plate mo. Tapos…tapos you hintay ng konting saglit lang, then you kunwari ayaw mo na at you lagay na sa plate ko. Para, they are not halata…"

Tumango-tango pa me sa kanya at ngumiti.

Mr. Old man tawa naman because of my sinabi sa kanya. And he lapit din sa akin and bulong ng mahina.

"Paano ba naman hindi ka mahihiya na kumuha—nakarami ka na ng kain. Ngayon ka pa talaga nahiya, Spoiled brat…" Natawa pa me kasi he sabi naman ng totoo. But I want pa rin to kain pa again.

Mr. Old man sunod my plan. I'm ngiti pa sa kanya ng mailagay niya sa plate ko.

"I don't gusto na, Mr. Old man. You kain na that shanghai…" I sabi pa pero kunwari lang naman.

He will kuha sana again, but I sipa-sipa his paa sa ilalim ng mesa. I know he wants to asar na naman me.

"Napatakaw mo talaga…" He sambit pa ng mahina saka kinurot ang cheek ko.

After ng dinner namin ay umuwi na rin us kasi I have pasok pa tomorrow.

This is masaya na araw for me, and I can't kalimot talaga. I love Mommy Leticia and Daddy Travis because they are turing me like anak na bunso. Kahit pa bago lang us na magkakilala. This is my gusto sana na ma-feel from my parents but…but hindi.

I thought na mabilis me makaka-sleep now but hindi. I don't alam why hindi me maka-sleep kaagad.

Kahit I gulong-gulong sa bed ko,

I can't makatulog pa rin kaya naman bumangon me muna sa bed at nag-decide me na lumabas muna to pahangin sa labas.

Pero I'm nagulat pa ng naabutan ko si Mr. Old na naka-sit sa upuan na wood.

Maybe he can't matulog din like me.

Hindi niya me na napansin kaya naman he gulat pa nang maupo me sa tabi niya. He tingin pa sa akin.

"Bakit gising ka pa, Spoiled brat? Diba may pasok ka pa bukas?" He alis pa ang hibla ng hair ko na nasa face ko inipit niya pa him sa tenga ko.

"I can't sleep, Mr. Old man. I don't know why nga eh. Ikaw, why not tulog-tulog pa? Do you isip ng something?" He don't sagot naman he just titig lang sa face ko. Saka umiling-iling pa and balik ang tingin sa langit. Maybe he missed his parents. I'm sad din for Mr. Old man kasi kahit isa sa family niya is wala him. It's so sad.

I patong-patong pa my head sa balikat niya at saka me tumingin sa heaven.

"When I'm malungkot, I tingin-tingin lang sa langit."

He lingon pa me at nagkatinginan pa ang mga eyes namin.

"Bakit?"

"It's hard naman if you akyat diba? Kaya I tingin-tingin lang—ouchy naman! Bakit naman you pitik me?"

"Seryoso ako rito tapos babanatan mo ako ng ganyan! Akala ko pa naman ay matino ka na! Malapit na talaga kitang saktan!"

He pitik me again at ginulo pa ang hair ko.

"Mr. Old man, you know what, you are madaya, really!"

"Ano na naman ang ginawa ko sa'yo?"

I will alis sana my head sa balikat niya but he pigil-pigil me. Kaya naman I don't alis na lang.

"Because you have a power. You kaya me naman na dalhin sa heaven. Pero bakit hindi you me dinadala there? Sabi kasi ni Mommy Leticia ko, ang mga boys kaya nila to dala-dala ang mga babae sa heaven at mapapa 'Oh, God' ka! Is that totoo? How did you gawa that? Can we try? Please…take me to heaven, now! I'm sad, kasi!"

"f**k! Ano ba naman torture ito?" Mr. Old man mura-mura pa. At bigla him napatayo. He tingala pa at hilot-hilot his noo. At tumingin again sa face ko. Why ba? May bad me na sinabi? I want lang naman to punta-punta sa heaven. I want to hawak lang kasi ang mga stars, moon. Bakit naman his reaction is gulat na gulat. At parang he hirap mag-breath pa. Si Mommy Leticia kasi she sabi kanina to me na ask ko raw si Mr. Old man na pumunta kami sa heaven tonight.

"Mr. Old man, kahit not matagal tayo. Please…punta na tayo sa heaven—" I'm tigil-tigil sa pag-talk nang bigla niya me buhatin at i-put sa balikat.

"Nooooo! You baba me! I let's punta muna sa heaven!"

"Pumasok ka nasa loob! At baka mamaya ay madala nga kita sa heaven, naughty girl! Araw-araw yata akong mababaliw sa'yo! Noong una isang ulo lang ang pinapasakit mo sa akin pero ngayon, dalawa na!"

"You have dalawa ba na head? Can I tingin the other one? Where is it, Mr. Old man? I want to kita, talaga!"

"Oh, God! Bakit naman ganito ang parusa niyo sa akin!"

Mr. Old man buhat me like a sako of rice papasok sa loob ng house.

"Mr. Old man, maganda ba sa heaven?"

He don't sagot he just baba me sa tapat ng door ng room ko.

"Mr. Old man, you sagot-sagot naman me. I will sabi sa iba na we punta sa langit—"

I will sabi pa sana pero he tulak my noo papasok inside.

"Kapag ako ay hindi nakapagpigil—sinasabi ko sa'yo, mag-eexplore ka talaga sa langit. Matulog ka na at burahin mo na sa sistema mo si Tita Leticia dahil masisira ang buhay mo sa kanya. Hindi na ako papayag na magkita pa kayong dalawa! Goodnight!" Sabay talikod to me. At naiwan me na nag-think sa sinabi niya. So, ibig sabihin many lugar pa sa langit?

Hays, I will kulit na lang him bukas na pumunta kami sa langit.

"Good afternoon, Ma'am Emi, Ma'am Sam!" bati ng mga crew namin when we pasok sa loob ng coffee shop. We're not so busy sa school kaya nakadaan me here. At saka Mr. Old man payag naman na pumunta me sa shop.

"Good afternoon too! Kamusta po kayo here? I'm sorry now lang me again nakapunta here!"

"Ayos lang po kami, Ma'am Emi! Na-miss po namin kayo!" They are sabi-sabi pa.

"I miss you all din po! I will tulong later dito after I usap-usap ang mga bago natin ka-work po! Bye po muna pasok lang us ni Sam sa office!"

Because me and Sam balak to tayo pa ng isa pang branches ng St. Peter Café, we tanggap ng ibang tao so, here pa lang ma-train na sila para not so mahirap na kapag okay na ang other one na shop.

"Gemini, anong balak mo after ng graduation natin? Imagine almost 1 month na lang ay graduation na natin! Excited na tuloy ako!"

"Me? I will work here full time, na! You know naman diba na I'm masaya here! Saka you alam ba na sa day ng graduation natin, I will sorpresa sina Mom and Dad about sa shop natin. You tingin na they are matutuwa?"

Sam upo pa sa ibabaw ng mesa and tingin sa akin.

"Hindi."

"Ouch! You're so mean, Sam! You sakit my puso!"

"Gemini, kailan ba naging masaya ang Nanay mo sa'yo? Diba, lagi naman siyang wala paki? Wag na nga natin pag-usapan ang Mom mo na walang happy hormones sa katawan!"

Umiling-iling lang me kay Sam at I dampot-dampot and basa ang resume ng mga applicants namin.

Sam open na ang door at she papasok ang three na tao sa office ng shop namin

"Ma'am, I'm Patty Ramo Saquin!"

Sam natawa pa ng lihim sa side ko pero I don't alam why.

"You okay lang, Sam?"

She tango-tango pa at halata na she pigil her tawa.

"Ma'am, ako nga po pala si Pining Gercia!"

"Hi po Ate Pining! I'm Gemini and she is Sam po."

At may isang last na tao at I don't alam if he or she because his ayos is like babae pero he is lalaki.

"Ma'am, I'm Dict T. Gus! But you can call me Diane!"

At dito na Sam don't pigil her tawa kaya I'm nagulat pa sa kanya.

"S-Sam…"

"E-Excuse me l-lang muna. Whoa! Hindi ko na kaya!" She tawa again at mabilis na nag-go out.

"S-Sorry, baka marami lang happy hormones si S-Sam. Let's tuloy na po."

We tuloy-tuloy ang pag-uusap at almost paalis na sila when Sam balik sa loob.

"Pasensya na po kanina at medyo sumama lang po ang tiyan ko. See you, po on Monday! Ingat po kayo."

Sam sabi pa at hindi she tawa-tawa.

Nang makaalis them ay we labas-labas na tulong sa mga orders. Iverson is here rin. He asar-asar si Sam na busy now sa pag-use ng coffeemaker.

"What table is this pagkain?" I tanong-tanong to them.

"Ma'am, table no. 6 po!"

I kuha ang tray and dala na ang order sa table.

"Hi. Here's your order po!"Nakangiti pa me while I lapag-lapag ang foods niya.

I kita-kita pa from here si Mr. Old na na nakasandal sa car niya and nakatingin rin pala him sa akin.

I kaway pa sa kanya but he don't pansin my wave sa kanya. Sungit!

"Ma'am Emi, may nag-iwan nga po pala ng box kanina."

"For me po ba this, Ate Ara?"

Wala naman me alam na may someone bigay me ng gift. Kaya I'm super nagtataka pa.

I basa-basa ang naka-write at for me nga this.

"Salamat po. I will open na lang sa car later po."

Because of daming tao, I can't pansin ang oras.

I'm nagulat pa when I ramdam ang hand sa balikat ko.

"Mr. Old man, you gulat-gulat me! You want ba ng something?"

He don't sagot he taas lang his kamay ang turo his watch.

"Oh, no! I'm sorry na! I kalimot ang time. Wait—I will paalam muna to them."

He tango-tango lang. "Hihintayin na lang kita sa sasakyan. " He sabi bago umalis sa tabi ko.

At bago me lumabas I kuha-kuha muna ang box na for me.

"Sam, I'm alis-alis na! See you bukas! Iverson, you hatid si Sam sa house niya, huh! Bye, Mga Ate!" I paalam to them I need to uwi na baka kasi Mom and Dad are dating na today.

"Ano 'yan?" Mr. Old man tanong pa may hawak na box.

"I don't alam nga. Ate Ara bigay sa akin kasi someone iwan daw this for me. But it's not my birthday, naman. Pero super pretty ng box!"

I dahan-dahan pa to open ang box.

My whole katawan is nanginig because of takot nang makita ko ang doll na puno ng blood. Kaya naman napasigaw me at napaatras sa kabilang side ng car.

I takip-takip my face while I'm crying. I don't want to kita ng blood because it reminds me sa isang tao.

I ramdam pa someone yakap me and I know si Mr. Old man ito. Kaya naman I yakap sa kanya ng mahigpit.

"Ssshh… tahan na. I'm here. Wag kang matakot at hahanapin ko kung sino man ang may gawa nito." I ramdam pa na he halik my head. But I'm super takot pa rin because of my nakita.

"M-Mr. Old man…d-don't leave me. P-please…"

Who will gawa para takutin me? Is there someone ba na galit to me?