MY BRAT BOSS

Choose

"Hoy spoiled brat, iniiwasan mo ba ako? Galit ka pa rin sa akin, huh? Bakit hindi mo ako kinakausap, huh?" I lundag pa sa gulat when nabuhay ang lights here sa kitchen kala ko pa naman ay no tao na dito sa baba. Pero mali me kasi Mr. Old man pala is here. At awake pa rin him hanggang ngayon.

I'm super gutom kasi because i don't kain ng dinner kanina because of Mr. Old is here. I thought kasi he alis today at hindi agad babalik here.

But he balik din pala agad. I always iwas him para gumaling ang heart ko. It's so hirap because he hatid hatid mo sa schooI at everyday we kita each other pa. I always pretend na I'm busy sa laptop ko. I don't kausap him talaga kahit pa he tanong tanong me ng anything.

I don't like to beat ang heart ko nang mabilis. I don't want to have gusto sa kanya. Saka I'm bata pa and bawal pa.

It's so mahirap to iwas Mr. Old man but mabuti na lang I gawa it.

Google is gawa gawa ng wrong information to gulo gulo my utak lalo. I don't gamit na rin ito kasi I don't naniniwala na sa kanya.

When i needed the most pa naman sina mom and dad para sa kanila me sasabay to kain, saka naman they're punta sa Baguio for conference, kaya I wait na lang na matapos sila mag-eat. I can't kaya na my hungry tummy.

"Para kang magnanakaw dyan, ah? Ano bang problema mo? At para kang pusang nagnanakaw ng isda dyan. At saka ano yang dala mo?" He usisa pa my rice sa plastic na hawak ko. I hide muna sa likod I don't like kasi to hugas ng plate kaya I put na lang sa clear plastic ang rice with soy sauce.

"I'm not magnanakaw Mr. Old man, that is masama. Saka I don't iwas you! W-why naman me iiwas? I'm galit p rin sayo don't kalimot that, okay?" I'm nagulat pa when he kuha ang hawak ko na plastic.

"Ano ito? Bakit nasa plastic ang kanin mo?" kunot pa his noo. I hila hila again sa kanya ang foods ko. "Why? I want to eat sa plastic. It's not masama naman diba?" Akma na me tatalikod kay Mr. Old man but he hawak hawak my kamay and hila sa table. "Sit."

"No—"

"Sit." He tingin pa sa akin ng masama kaya I sunod na lang his utos. He kuha rin ang plastic na hawak ko.

I'm nagulat pa when he kuha ng ibang foods sa ref and start to hiwa ng mga something at nagluto na ng foods ko. I don't salita ng anything I just nood lang sa doing niya. I don't alam na Mr. Old man alam how to luto.

I smelled the bango ng foods from sa niluluto niya na-hungry tuloy ako lalo.

"Eat." He utos when he lapag ang fried rice sa harap ko with sunny side up egg pa na favourite ko talaga. He alis saglit to kuha ng kutsara at drinks ko.

"W-why you luto pa? I'm okay lang naman sa rice ko—"

"Kumain ka na dyan. Spoiled brat, bakit ba puro ka reklamo? Ang payat payat mo na para mag-diet ka pa! Ubusin mo 'yan, ah." I simangot pa kasi he's masungit again sa akin.

"Gusto mo ba na subuan pa kita dyan?" Kaya naman when I dinig his sinabi niya, I kuha agad ang kutsara ko at nag-start na mag-eat. "Hmmm….so sarap!" I can't pigil to sambit when I lasa ang fried rice ni Mr. Old man.

"T-Thank you…" I'm nahihiya pa sa kanya. Because it's not trabaho naman eh. But he gawa pa rin for me.

He tango tango-tango lang at nag-walk, I isip na he will alis na but he timpla pala ng coffee and upo ulit sa harap ko. I can't kain tuloy nang maayos because of his tingin sa akin. I'm naiilang talaga. "Bilisan mong kumain at ako ang nababagalan sa'yo dyan, para talagang bata. Tssk."

"Don't tingin kasi sa akin. You pikit your eyes muna…"

"Bilisan mo na. At anong oras na, spoiled brat. Bakit kasi hindi ka kumain kanina, huh? Kung anu-ano pa ang inuuna mo. Tssk. Mas inuuna mo pa na makipag- video call sa mga kaibigan mo. Next time, hahayaan kitang magutom."

Napa-stop me sa pagsubo bukas of sa sinabi niya. How he alam na may kausap ako? Siguro nakikinig him sa door ko?

"It's important kasi–"

"Dahil sa coffee shop niyo?" He ayos pa ng upo while nakatingin sa face ko. Oh, no! How did he know? I don't sabi pa naman sa kanya ah.

"Mr. Old man…a-ano kasi…hmmm…"

Nagulat pa me when he punas may pisngi. "Ang kalat mong kumain. Tapusin mo muna ang pagkain mo bago ka mag-isip na naman ng palusot mo sa akin." Then he inom ng kape. How can I paliwanag kay Mr. Old man? Why lagi niya me nahuhuli?

I ubos ng mabilis ang foods ko para makatakas kay Mr. Old man sa mga tanong niya to me.

"Mr. Old man, thank you for the pagkain! Super yummy, goodnight—"

"Hep, hep, hep, saan ka pupunta? Basta mo na lang iiwan 'yan, huh?" He pigil pa may kamay.

"I'm…I'm antok na kasi." He turo my plato.

"Hindi 'yan maglalakad sa lababo, spoiled brat. Tatakasan mo na naman ako?"

Kaya naman I don't have pagpipilian kundi mag-wash ng plate.

"I'm tapos na, goodnight!" But Mr. Old man harang my way.

"Why ba? I will akyat na nga sa room ko. I'm super antok na talaga." I hikab pa para Mr. Old man maniwala sa acting ko.

"Spoiled brat, hindi mo ako madadaan sa mga ganyan mo."

"Where you ba ako dadalhin? Why ba you always hawak my kamay? I can lakad naman ng own ko." Mr. Old man tigil pa sa pag-walk then tingin sa kamay ko. He looks nagulat pa nang kasi we almost holdings hands na talaga.

"A-Ang liit mo kasi kaya…kaya kita hinihila. S-Saka bilisan mo kasing maglakad." Then he una na maglakad kaya naman I sunod na lang sa kanya. Akala ko pa naman he's mabait na to me.

"Are you going to ligo ba, Mr. Old man? I don't want to kita you na mag-swim."

It's gabi na pero we punta pa us sa pool area.

"Hindi."

"Why are we punta here? I'm antok na–"

"Bakit ba ang tigas ng ulo mo? Bakit hindi ka nakikinig sa akin? Gusto mo ba talagang mapahamak ka? Akala ko ba may hindi ko malalaman na pagmamay-ari mo ang coffee shop?"

Kaya ba siya nag-out ng house kanina because of this? He's magaling talaga kasi he alam lahat ng things kahit pa I don't sabi sa kanya.

"A-ano kasi…Mr. Old man—"

"Paano kapag nalaman ni Mrs. Rivas ang tungkol sa coffee shop mo? Tell me. Nilalagay mo sa alanganin ang trabaho ko, spoiled brat..." Mr. Old man nakapamewang pa. At titig sa eyes ko. I ramdam tuloy my heart is t***k nang fast. "Don't beat." Sigaw ko pa sa mind ko.

"Ano? Wala kang maisip na palusot?"

"I will sabi rin naman sa kanila…but I'm takot kasi magagalit sila. Mr. Old man…don't sumbong me, please…" I hila hila pa his kamay. But he tingin lang sa akin.

"In one condition…" I stopped to hila his kamay and smiled sa kanya.

"What? Anything you gusto."

"Sure ka ba?" He tingin pa sa katawan ko kaya naman may mga eyes are namilog pa. He wants my…? No! I don't gusto! I yakap myself and atras palayo sa kanya.

"Don't lapit to me…" But he lapit pa rin.

"Akala ko ba, kahit anong gusto ko? Bakit lumalayo ka?" I'm kinakabahan pa sa ngiti ni Mr. Old man. And I don't have any idea na I'm near nasa pool at one step ko pa ay will hulog na sa water but Mr. Old man yakap my bewang.

"Layuan mo si buko pie at hindi ko sasabihin sa parents mo ang tungkol dito, hmmmm…?

I don't kurap my eyes I just look lang sa kanya.

"Y-You gusto me to layo kay…kay M-Martin? B-But he's my k-kaibigan…I don't g-gusto, Mr. Old man!---Wahhhhhh!" I'm napasigaw pa when he loko me to hulog sa water kaya naman ay yakap his kamay.

"Lalayuan mo ang kaibigan mo na 'yun o magpaalam ka na sa coffee shop mo, Ms. Rivas?" He smirked pa.

Martin is my kaibigan and coffee shop is important to me. It's so hirap naman to pili!

"Bakit mo ba wants me to layo kay Martin? He's mabait naman, ah! Mr. Old man, why do you ganyan ba?"

"I will not pili, bahala ka!"

"Nagbabago ang tao depende sa sitwasyon, Ms. Rivas, tandaan mo 'yan.

Okay kung ayaw mo. See you tomorrow, Ms. Rivas–"

"Give me one araw. I will isip isip muna!"

"Sure. Bibigyan kita ng hanggang bukas ng umaga. Goodnight, spoiled brat."

"Why you ba gusto na mag-stay away ako kay Martin, huh?" I habol pa si Mr. Old man.

"Para sa'yo rin ang ginagawa ko, spoiled brat." He pisil pa ang baba ko bago siya nag-walk palayo to me.

Mr. Old man is plastic talaga palagi. Mabait then masama!

Naiwan me na nakatulala mag-isa here.

Why naman Mr. Old man pasakit my ulo? Martin o St. Peter Café? Waaaaaaah! It's so hirap! Why ba ayaw niya kay Martin? I need it to malaman. I will iimbestiga talaga.