MY BRAT BOSS

Leave

"Mr. Old man! Mr. Old man! Mr. Old man! Asan ka?" I sigaw-sigaw pa when I punta sa baba to hanap him.

I punta sa kitchen also to hanap him but he's not here.

"Nanay Soledad, where's Mr. Old man po? I hanap-hanap na po him but I can't kita anywhere po. You kita him po ba? Bakit po wala siya? He alis po ba? But it's maaga po diba?" I ask pa kay Nanay because I can't kita him dito sa loob ng house. Hindi naman him aalis ng maaga.

"Anak, hindi ba nasabi sa'yo ni Calvin ang tungkol dito? Ang akala ko ay nagkausap na kayo tungkol sa bagay na ito." I kita pa ang lungkot sa face ni Nanay but I don't understand why she sad. Saka what about kay Mr. Old man? We don't usap naman ng anything.

"N-Nanay, what about po? I-I don't naiintindihan po ang sinasabi mo. W-Where Mr. Old man? O-Off niya po ba today? S-Saan po siya nagpunta? Umuwi po ba siya sa house niya? What oras po siya babalik here? K-Kanina po ba siya umalis?" Sunod-sunod kong answer kasi I feel something ngayon. But I don't want to isip about this because Mr. Old man will not gawa this to me. He makes a promise to me na we will sabi lahat ng bagay to me. "A-Anak…makinig ka sa akin." Nanay Soledad haplos pa my hair while tingin sa mukha ko.

"W-Why po? N-Nasa pool po ba si Mr. Old man? Oh, no! I need to linis nga po pala ang pool. Baka m-magalit si M-Mr. Old man…N-Nanay, I will punta po muna k-kay Mr. O-Old man—"

"Umalis na si Calvin, Hija…hindi na siya ang magiging bodyguard mo. Hindi na rin siya magtatrabaho pa dito kahit kailan. Maaga siyang umalis para…para raw hindi mo siya makita. Hija…wala na si Calvin dito."

"N-No! N-Nanay, naman don't…don't prank me po. M-Mr. Old man not…not alis! He will not iwan me here! He…he promised me! Noooooo! I don't maniniwala! He will not alis! I will hanap siya sa…sa room niya!" I takbo nang mabilis sa room niya but I can't see anything sa room niya.

"Mr.Old man! Mr. Old man! Mr. Old mannnnnnnn! Y-You labas na! You…you panalo na!" I'm tawa pa. "Mr. Old man, naman eh! Don't prank me!" I libot my paningin sa buong room niya I can't see any bakas na he's here. I'm start to iyak na kasi baka tama si Nanay na Mr. Old man alis na nga. "N-Noooooooo! M-Mr…Mr. Old man, don't iwan meeeeeee!" I padyak my mga paa while I'm iyak ng malakas. I ramdam ang sakit like when my Kuya Aries iwan me also. Mr. Old man always makes me feel like I'm important also. I hanap ng kakampi sa kanya. Kahit sometimes we away but I don't gusto na he alis dito.

"Mr. Old mannnnnnn! You balik hereeeeeee! I can't kaya na wala ka…ka here! I…I will not p-pasaway na! Don't punta sa…sa malayoooo!" I lakad sa bed niya ang yakap ang pillow niya while I'm iyak pa rin nang iyak. It's super sakit sa heart ko.

"Y-you…you s-sabi na…na you don't…d-dont iwan me? W-Why…why do you iwan me, h-here?" I hirap na mag-talk because my luha is not tigil.

"Mr. Old man, comebackkkkkkkk! Don't leave meeeeeeee!"

I'm hingal na hingal when I bangon sa kama I have a bad dreams. Mr. Old is nasa tabi ko at he yugyog my balikat. I thought totoo na ang lahat. But it's panaginip lang pala.

"Spoiled, brat! Are you okay? Nanaginip ka." I didn't sagot but I hugged him agad.

I ramdam pa na he haplos my likod. I'm iyak pa lalo because I'm super takot na iiwan na niya ako. I can't pigil not to iyak.

"Sssshhh…wag ka nang umiyak. Ano ba ang napanaginipan mo?" He pilit pa me na tumingin sa kanya habang I'm iyak pa rin nang iyak. Mr. Old man punas my luha using his daliri. He hawak magkabilang pisngi rin ang titig sa mga eyes ko.

"I'm…I'm super takot, Mr. Old man. Y-You…you iwan daw me. Please…kausap naman me. I-I'm…I'm sorry kung may bad akong nagawa sa'yo. Don't iwas na me, please…." Napahagulhol na me ng iyak at basang-basa na again ang face ko ng luha.

"Tahan na. Panaginip lang 'yun at hindi totoo. Saka hindi naman ako umalis diba? Wag ka nang umiyak, sige na. I'm sorry, Spoiled brat. I'm sorry kung nasaktan kita…" I yakap ulit si Mr. Old man.

Simula kasi ng pasyal date namin ay hindi niya ako kinausap. At I don't alam kung anong nangyari sa kanya. Matapos ang happy 'pasyal date' naging iba na him ng pakikitungo niya to me.

He's masungit at hindi niya ako kinakausap like before. He talk lang kapag about sa work niya. At nothing na.

Pang ilang days na namin here sa Palawan. I isip- isip na he will kausap na me. But nanatili lang him na cold sa akin. I gawa lahat ng way para lang mapansin niya me but not gana to him. He doesn't pansin me pa rin.

Kahit I hingi pa ng help sa mga friends niya ay not pa rin naging okay. Mr. Alfred and Mr. Sky, tulong me to kausap Mr. Old man, but he's still iba pa rin.

He balik sa dating siya.

I miss the totoong Mr. Old man. I don't like na Mr. Old man ngayon.

I'm iyak ulit kasi I isip na baka when we balik sa Manila, is totoong umalis na him.

"I missed you, Spoiled brat…" He sambit pa.

"W-Why you not kausap me? W-Why naging iba ka? W-Why you sakit my puso? What I gawa to you? Mr. Old man… I missed you na. Please…don't alis. Dito you lang."

Mr. Old man, yakap me. I will feel safe sa hug niya. At all my takot is nawala ng yakapin niya me.

"I'm sorry kung nasaktan kita. I'm sorry dahil kailangan kong gawin ito. I'm sorry kung gusto kitang protektahan. I'm sorry kung dahil sa akin ay umiiyak ka, I'm sorry kung wala akong magawa para hindi ka masaktan ng ganito. I'm sorry sa lahat ng sakit na nararamdaman mo…"

I'm naiinis na sa luha ko because it's not maubos. I'm iyak pa rin me nang iyak.

"It's o-okay, Mr. Old man, but…but don't iwas na me. My puso is masakit when you not kausap me. I isip na hindi mo na gustong bantayan ako. A-akala ko ay super hate na hate mo na ako…"

I ramdam pa na he halik my ulo. "Wag mong isipin yan. Kasi…kasi mahalaga ka sa akin, Spoiled brat. Kung may mga bagay man akong na ginagawa na nakakasakit sa'yo, mas double pa ang sakit sa akin noon. I'm sorry." I kalas my yakap sa kanya at I tingin sa face niya.

"Basta, don't ulit na, huh! You promise na you kausap…kausap me lagi. Don't be like my Mom. She…she doesn't care…about me."

He tango-tango sa akin at I'm pikit pa when he halik my noo.

"Tandaan mo palagi…na para sa'yo rin lahat ng ito. At hindi mo deserve ang lahat pagwawalang halaga nila sa'yo. Mabuti ang puso mo, Spoiled brat. Swerte ang mga taong malapit sa'yo. Mapagmahal ka at mabuti kang tao. Kahit pa matakaw ka at iyakin. At kung tutuusin ay kami ang hindi mo deserve na papasukin sa buhay mo. Masyadong inosente ang katulad mo sa maraming bagay." Mr. Old man pisil pa my nose.

"I'm masaya kasi…kasi palagi kayong there for me. I don't feel mag-isa. Basta dito ka lang, Mr. Old man." He tango-tango naman.

"Sige na, matulog ka na ulit. At gabi pa. Bukas na tayo mag-usap." He gulo pa my buhok and akma pang aalis but I hawak his kamay. He tingin-tingin pa akin. "Bakit? May problema ba?" Umiling-iling pa me sa kanya habang hawak ko pa rin his kamay.

"Please…stay here muna. You alis kapag I'm tulog na Mr. Old man, please…" He smiled at muling naupo sa tabi ko. Tumango-tango him at hinawakan me sa both balikat and help me to higa ulit. He haplos-haplos pa my head habang nakangiti pa rin. I'm super happy kasi Mr. Old man, balik na talaga! No more Mr. Old man sungit.

"Don't iwan me, huh. Goodnight, Mr. Old man." I don't alis pa rin my kamay sa braso niya. Habang pipikit-pikit na ako.

"Oo, dito lang ako. Matulog ka na. At babantayan kita mula sa mga masamang panaginip upang maging payapa ang tulog mo. Sleep well, My Spoiled brat…"

Nakita ko pa na hinalikan niya me sa cheek ko. And the antok unti-unti me natalo kaya i don't alam ang mga sumunod na nangyari pa.

Basta I'm natulog ng masaya because I know na kasama ko na again si Mr. Old man. At hindi niya me iniwan. I don't alam kung anong pwedeng mangyari pa for the next na araw. Basta I will tiwala sa promise niya sa akin na he will stay with me at hindi na me nasasaktan again.

I don't understand my puso sa ngayon but baka sa ibang araw, I know na. Basta when Mr. Old me is kasama ko, my heart beat nang mabilis. I don't want him to alis sa tabi ko. For now ito lang ang know ko na I'm happy when he around.