Hidden Heiress Unseen Love

Stress

CHAPTER 3

Third Person POV

Sa umagang iyon, si Blaire Medez ay nagmamadali sa kanyang mesa, sinusubukang tapusin ang lahat ng kanyang mga gawain bago mag 9:00 AM. Isa sa mga pangunahing responsibilidad niya bilang secretary ni Brandon Teves ay ang pagtanggap at pag-aayos ng schedule para sa araw na iyon. Ngayon, malapit na ang oras ng kanyang pangkaraniwang pagpupulong, ngunit tila may problema si Brandon sa pagtanggap ng schedule.

Habang siya ay nag-aalala na nag-check ng kanyang email at mga dokumento, pumasok si Brandon sa opisina. Tila mabigat ang kanyang paglakad, at agad na napansin ni Blaire ang tensyon sa kanyang mukha. “Blaire, where’s the schedule for today? I haven’t received it yet!”

Agad na naglakad si Blaire patungo sa kanyang desk, ang kanyang puso ay mabilis na tumibok. “Sir, I emailed it to you this morning. It should be in your inbox.”

Nagngitngit si Brandon at hindi nakalimutang ipakita ang kanyang frustration. “I still haven’t received it! I need it now! What’s taking so long?”

Napayuko si Blaire at tinignan ang kanyang computer, ang kamay niyang nanginginig habang sinusuri ang email. “I’m really sorry, sir. I’m sure I sent it correctly. Let me double-check.”

Habang si Blaire ay abala sa pag-check ng kanyang email, napansin niyang walang anumang problema sa ipinadalang schedule. Lumapit siya sa mesa ni Brandon at ipinakita ang kanyang computer screen. “Sir, here’s the email I sent. It’s right here.”

Inis na tinitigan ni Brandon ang screen. “I don’t see it here. I’ve been waiting for this for hours. Are you sure it was sent to the right address?”

“Yes, sir,” sagot ni Blaire, pilit na pinanatili ang kanyang kalmado. “I sent it to the address you provided.”

“Then why isn’t it showing up?” tanong ni Brandon, ang tono niya ay puno ng pagdududa. “This is unacceptable. We need to fix this immediately.”

Pinilit ni Blaire na magpakita ng pagsisisi habang kinakalma ang kanyang sarili. “I’m really sorry for the inconvenience. I’ll resend the schedule right now. Please check your inbox once more.”

Mabilis niyang tinype ang email address at ipinadala ang schedule ulit. “I’m resending it now, sir. Please let me know if you receive it.”

Nag-antay si Brandon habang tinitingnan ang kanyang email. “Let’s hope this time it works. We don’t have time for mistakes.”

Nakita ni Blaire na dumating ang email sa inbox ni Brandon. “Sir, it looks like it’s arrived. Can you check it now?”

Tiningnan ni Brandon ang kanyang computer at nagbukas ng email. “Okay, I see it now. But you need to make sure this doesn’t happen again. We can’t afford to have any delays or issues.”

“Of course, sir,” sagot ni Blaire habang pilit na itinatago ang kanyang pagkapagod. “I’ll make sure it doesn’t happen again.”

Sa pag-alis ni Brandon, dama ni Blaire ang bigat ng araw na iyon. Pinilit niyang i-adjust ang kanyang mga gawain at tiyakin na lahat ng iba pang mga pangangailangan ay maayos na maibibigay. Habang siya ay nag-aalala sa kanyang mga responsibilidad, napansin ni Karen Reyes na tila stressed si Blaire.

“Hey, Blaire, are you okay?” tanong ni Karen habang naglalakad papunta sa desk ni Blaire. “I saw you having a hard time earlier.”

“Yeah, I’m fine,” sagot ni Blaire, pilit na ngumiti. “Just had a little mix-up with the schedule. But I’m on top of it now.”

“Don’t let it get to you,” sabi ni Karen na may malasakit. “Brandon can be really demanding, but just keep doing your best. He’ll come around.”

“Thanks, Karen,” sagot ni Blaire, ang kanyang puso ay tumibok ng mas mabigat. “I appreciate the support.”

Pagkatapos ng ilang oras, patuloy na nagtrabaho si Blaire sa kanyang mesa, sinusubukang mag-focus sa mga natitirang gawain sa kabila ng tensyon na naganap kanina. Ang kanyang araw ay puno ng mga maliliit na problema at panghihinayang, ngunit pinilit niyang manatiling positibo at masigasig.

Habang ang oras ay lumipas at ang kanyang mga gawain ay natapos, nagpasalamat si Blaire na nakaya niyang makabawi mula sa hindi pagkakaunawaan. Nagbigay siya ng huling pag-check sa schedule para sa susunod na araw, sinisiguro na lahat ay maayos at walang pagkakamali.

Bago magtakipsilim, pumasok si Brandon sa opisina at tiningnan ang mga dokumento na ibinigay ni Blaire. “I see you’ve managed to get everything sorted,” sabi ni Brandon, na tila hindi na gaanong mainit ang ulo. “Good work. Just keep this up and we’ll get through it.”

“Thank you, sir,” sagot ni Blaire, huminga ng malalim at ramdam ang bahagyang pag-alis ng tensyon mula sa kanyang mga balikat. “I’ll continue to do my best.”

Habang umalis si Brandon sa opisina, napag-isipan ni Blaire na sa kabila ng kanyang pinagdaraanan, natutunan niyang harapin ang mga hamon ng kanyang bagong buhay. Ang bawat araw ay may bagong pagsubok, ngunit handa siya na patunayan ang kanyang kakayahan sa ilalim ng mga demanding na kondisyon, at nangunguna sa kanyang layuning makahanap ng kapayapaan sa simpleng buhay na kanyang pinili.

Lumipas ang mga araw, at hindi nagbago ang set-up nina Brandon at Blaire. Ang mga umaga ay nagsimula sa isang masalimuot na schedule, pinapangasiwaan ni Blaire ang lahat ng administrative tasks habang si Brandon ay patuloy na nagsusuri ng mga reports at nag-aasikaso ng mga mahigpit na pulong. Kahit gaano pa man kabigat ang araw-araw na hamon, tinanggap ni Blaire ang kanyang bagong buhay nang may pagtitiis at determinasyon.

Isang umaga, habang si Blaire ay abala sa pag-aayos ng mga dokumento sa kanyang mesa, pumasok si Brandon sa opisina na tila nagmamadali. “Blaire, I need these reports summarized by noon. We have a critical meeting this afternoon, and I want everything to be perfect.”

Nakita ni Blaire ang kabigatan sa mukha ni Brandon at agad na sumagot. “Yes, sir. I’ll have them ready by then.”

Habang nagtrabaho si Blaire, hindi maiwasang marinig ang mga empleyado sa paligid na nag-uusap tungkol kay Brandon. “Grabe, ang taas ng expectations ni Brandon,” sabi ng isa sa mga empleyado. “Lahat ng reports, kailangan flawless. Ang hirap.”

“Yeah, pero alam mo namang hindi magbabago yan,” tugon ng isa pang empleyado. “Kaya nga mas maraming nagtatrabaho sa kanya, kasi nga masungit.”

Bumuntong-hininga si Blaire habang tinutukoy ang kanyang mga gawain. Alam niyang marami pang mga pangkaraniwang isyu na kailangan niyang harapin sa araw-araw, ngunit pinipilit niyang ipagpatuloy ang kanyang dedikasyon. Alam niyang ang masungit na ugali ni Brandon ay hindi pagbabago ng kanyang desisyon na mamuhay ng simpleng buhay. Para kay Blaire, ito ang paraan upang makapagpasaya sa kanyang sarili sa isang buhay na malayo sa karangyaan at mga mata ng publiko.

Sa isa pang pagkakataon, habang si Brandon ay nasa kanyang mesa, tinawag niya si Blaire. “Blaire, have you completed the travel arrangements for the conference next week?”

“Not yet, sir,” sagot ni Blaire, habang mabilis na tumitingin sa kanyang planner. “I’m finalizing the details and I’ll send you an update as soon as possible.”

“Make sure everything is in order,” sabi ni Brandon, ang tono niya ay may halong pagkapoot. “I don’t want any last-minute issues. We’re representing the company, and it’s important that everything goes smoothly.”

“Yes, sir. I understand,” sagot ni Blaire, habang siya ay nag-aalala sa kanyang sariling pagsisigurado na maayos ang lahat.

Habang ang araw ay tumatakbo, pinilit ni Blaire na tapusin ang kanyang mga gawain sa oras. Ang bawat sandali ay puno ng mga hamon at pagkakamali na kailangang maayos. Sa kabila ng lahat, si Blaire ay nagsusumikap na maging perpekto sa kanyang trabaho, kahit na si Brandon ay madalas na walang pasensya at may matinding inaasahan.

Isang araw, habang si Blaire ay nag-aayos ng mga documents para sa isang importanteng meeting, lumapit sa kanya si Karen. “Blaire, it seems like Brandon’s been extra tough on you lately.”

“Yeah, he’s been very demanding,” sagot ni Blaire habang abala sa paghahanda ng mga papeles. “But I guess that’s just part of the job.”

“You know, it’s okay to take a break sometimes,” sabi ni Karen, na tila nag-aalala. “Don’t let his demands overwhelm you. You’re doing a great job, and you need to take care of yourself too.”

“Thanks, Karen,” sagot ni Blaire, na tinangka pa ring ngumiti. “I’ll keep that in mind.”

Pagdating ng hapon, si Brandon ay nagpunta sa opisina ni Blaire. “Blaire, I need these reports reviewed before the end of the day. Don’t forget, we need to be prepared for tomorrow’s presentation.”

“Of course, sir,” sagot ni Blaire, ang kanyang mga mata ay napagod ngunit hindi pa rin nawawalan ng determinasyon. “I’ll make sure everything is reviewed thoroughly.”

Habang si Blaire ay nagtatrabaho sa ilalim ng matinding pressure, ipinagpatuloy niya ang kanyang pagsisikap na maibigay ang pinakamahusay na resulta. Napagtanto niyang ang pagiging masungit ni Brandon ay hindi makakaapekto sa kanyang layunin na mamuhay nang tahimik at simpleng buhay. Para kay Blaire, ito ang paraan upang ipakita ang kanyang kakayahan at tiyakin na magtagumpay sa kanyang bagong papel.

Sa paglipas ng mga araw, nahanap ni Blaire ang kanyang sarili na unti-unting nasasanay sa mga demands at stress na dulot ni Brandon. Naramdaman niyang ang bawat araw ay isang bagong pagsubok, ngunit sa kabila ng lahat ng ito, nahanap niya ang lakas sa kanyang pangarap na makapagpasaya sa sarili sa simpleng buhay na kanyang pinili.

Habang ang oras ay lumilipas, si Blaire ay patuloy na nagtatrabaho ng maayos at propesyonal, kahit na ang kanyang boss ay madalas na hindi kontento. Ang kanyang dedikasyon at pagsusumikap ay hindi nagbago, at ipinakita niya ang kanyang kakayahan sa kabila ng mga hamon na kinakaharap niya. Sa bawat pagsubok, si Blaire ay patuloy na nagsusumikap na maabot ang tagumpay at makahanap ng kapayapaan sa kanyang bagong buhay, kahit sa ilalim ng matinding pressure mula kay Brandon Teves.