BABY THREE
2411 Words
author's note
Read at your own risk. Pasensya na din sa mga wrong grammar ahahahhah
-----
KEEGUN'S POV
"This is the result Mr. Caciano" sabay abot sakin ng envelop. Tinanggap ko ito. Sa loob neto nakalagay ang DNA results namin ni Liam. Nanginginig ang kamay na binuksan ko at kinuha ang paper sa loob.
"99.9999999% match" basa ni Zach "Boss anak mo sya" sabi ni Zach at tinapik ang likod ko. Anak ko sya. May Anak ako, at sa taong pinagsamantalahan ko pa.
"f**k we match, I have a son" mangiyak ngiyak na tingin ko kay Zach
"Oo boss, tama ka" sagot ni Zach. tumayo ako at niyakap ko si Zach. "Boss, Your heir"
Before we leave the hospital. Pinakiusapan ko ang doctor na wag sasabihin kahit kanino ang naging resulta o kung sakali ang mga pangyayare at kaganapan sa loob.
Tinawagan ko kaagad si Conrad.
"Hello, boss nakidnap ang anak nyo, nakasunod kami sa kanila. tama ang hinala nmin boss mga Vermin ang nakamasid sa mag ina mo." Bungad ni Conrad.
"What? f**k sh*t. Okay Follow them. Where's Jesse?" I ask in frustration and nervous. Heto na ang pinakahihintay nila.
"Nasa Mall pa, Pinaiwan ko dun si Blaze. Kasama ko si Rex"
"Okay papasunod ko dyan si Zach. text him the address" sabi ko at pinatay ang tawag
"Saan ka pupunta boss?" tanong ni Zach
"Sa ina ng anak ko" Sabi ko at sumakay ng kotse. Pinagtaxi ko na lang si Zach patungo kanila conrad. Kailangan ko munang dalhin sa safe place ang Ina ni Liam.
Pagdating ko sa Mall maraming pulis ang nakakalat sa loob at labas ng Mall. Tinawagan ko si Blaze.
"Blaze, Asan ka?"
"Nasa CCTV room boss, andito si Jesse kasama ang kapatid nya."
"Okay, I'll be there" sabi ko at pinatay ang tawag. Dumiretso ako sa CCTV room. Nakita ko kung paano umiyak si Jesse.
"Leigh, di ko alam ang gagawin ko pag may nangyaring masama kay Liam, leigh" rinig kong sabi ni Jesse kay Leigh ang kanyang kapatid.
Lumapit ako sa kanila at tumingin sakin si Jesse. Tumayo sya at lumapit sakin.
"Nasaan ang ang anak ko? pinakidnap mo sya? ibalik mo ang anak ko" Sigaw nya sakin at pinaghahampas ako. Inawat naman sya ng kapatid nya. Nakit kong naglapitan ang ibang mga pulis at handa na akong posasan.
"No.. No.. No.. I'm not the one, anak ko din yun Jesse." sabi ko. Nakita kong patuloy ang pagpatak ng luha nya. Nagulat sya sa sinabi ko. Pinunasan nya ang tumutulong sa kanyang mukha.
"S-sino ka? Pa-paano mo ko nakilala? Wag... wag mong sabihing..." tanong nya.
"That's not important right now. f**k, Our son need us." inis na sabi ko at hinila sya palabas ng CCTV room. Sumunod naman samin ang kapatid nya at si Blaze na nakita ko ay nakasunod na din.
"Saan mo ko dadalhin?" tanong nya. Alam kong maraming tanong sa utak nya ngayon pero anak muna namin ang iintindihin ko.
JESSE POV
Sinakay ako ng lalaki sa kotse nya, kasunod si Leigh at isang lalaki. Sa likod at sumakay katabi si Leigh. Yung lalaki at isa pa ay sa unahan sumakay.
"San mo kami dadalhin?" Tanong ko. tumutulo pa din ang luha ko.
"Ate" sabi ni leigh at hinawakan ako sa kamay.
"To our son" malamig na sagot nya. Hindi na ako nagsalitang muli. Baka nga tama sya. Dahil sa gwapo neto hindi naman nya siguro aangkinin ng ganun na lang si Liam kung hindi nya alam ang totoo. Nagring ang Cp nya.
"Blaze answer it" utos nya sa katabi nya, Yung lalaki kasing humila sakin ang nagdadrive
"Hello Conrad? Ano? Nasan na ang bata?" Tanong nung blaze sa kausap nya. Biglang nagpantig ang dibdib ko ang anak ko.
"Sige, idiretso muna dun" sabi nya, nakikinig lang kami "Papunta na din kami" sabi nya at pinatay ang tawag.
"What did conrad said?" tanong nung Ama daw ni Liam.
"Nasa kanila na ang bata, ligtas kaso iyak ng iyak daw" paliwanag nung blaze.
"f**k" rinig kong mura nung Ama daw ni Liam. Napanatag ang loob ko, kaso umiiyak ang anak ko. I'm sure takot na takot yun. Tumingin na lang ako sa labas. Hindi ko alam kung san kami pupunta. Maya maya nakita kong papasok kami sa isang Subdivision, malalaki ang bahay na nadadaanan namin, pero mas malaki ang pinasukan ng kotseng sakay namin.
"Saan to?" tanong ko. Hindi man lang nila ako sinagot at bumaba na sila. Bago bumaba napansin ko ang envelop. Kinuha ko ito at binuksan. Isang DNA results. Nakalagay ang pangalan ni Liam at... Kegun Maximo Caciano
"99.9999999% match" basa ko, sya nga ang gumahasa sakin. Bumaba ako ng sasakyan dala ang envelop sa kamay ko.
Pagpasok sa loob nakita ko si Liam na nagwawala at iyak ng iyak.
"Liam?" tawag ko, lumingon sakin at pilit bumababa sa braso ng lalaki
"Mama!!" sigaw nya at tumakbo palapit sakin. Niyakap ko sya ng mahigpit.
"Nasaktan ka ba anak? may masakit ba sayo" Sunod sunod na tanong ko, umiling ito.
"Ayos ka lang ba liam?" tanong ni leigh. Niyakap nya din si Liam.
"Mama *huk* natakot *huk* po ako *huk, may... huk narinig... huk po... huk akong... putukan.. huk ng... baril Mama" sabi nya at umiyak. Tinignan ko ng masama ang limang lalaki na nakatayo, lalo na ang lalaking gumahasa sakin.
"Leigh, ilabas muna natin si Liam" sabi nung isang lalaki, tumango naman si leigh at kinuha sa bisig ko si Liam at nilabas nya ito.
Pagkalabas nilang anim kasama si Liam. Tumayo at Lumapit ako kay Keegun dala ang envelop. Sinampal ko sya ng malakas.
"ANONG IBIG SABIHIN NI LIAM?? AT ANO TONG ENVELOP NA TO?" tanong ko at sinampal sa kanya ang envelop. Wala akong ibang nararamdaman ngayon kundi galit. Galit lang.
"Nakita mo na pala" Malamig na sagot nya
"OO!!! AT ANO KUKUNIN MO ANAK KO SAKIN? BAKIT? KASI NALAMAN MONG ANAK MO? ANAK MO SA PANGGAGAHASA SAKIN!!?" sigaw ko sa kanya. Hindi sya nagsalita. Sobrang galit ako, galit na galit. Pinagsasampal ko at pinagsusuntok sya.
"IKAW SIGURO ANG DAHILAN NG PAGKAKIDNAP NG ANAK KO!!!" sigaw ko "Ano tama ako diba? Ikaw ang may pakana ng lahat ng ito"
"No..." Malungkot na sagot nya hindi na malamig tulad kanina.
"Pagkatapos mo akong gahasain at iwan. Magpapakita ka? para ano? kunin anak ko? ganun ba yun Kegun Maximo Caciano? Binuo ko dahil ngayon lang kita nakilala"
"i'm sorry!"
"Yan lang ang sasabihin mo? Sorry ka. Kahit alam ko sa sarili na galit ako sayo at.. diring diri ako sa katawan ko... ay binigyan mo ko ng anghel, pero wala akong balak ibigay sya sayo" sabi ko. nagulat sya. "Aalis na kami"
"NO" sigaw nya "No one of you can't leave this house"
"At bakit ako makikinig sayo?" tanong ko "Hindi ka namin kilala" dagdag ko
"I know you can't forgive me but... you can't leave this house, It's very dangerous outside"
"Delikado? Hahaha nagpapatawa ka ba? Mas sayo ako natatakot" sabi ko at tinulak sya.
"No Jesse, I mean it."
"Alam mo nung pumunta ka sa bahay hindi na maganda ang kutob ko, tapos ngayong araw lang nakidnap ang anak ko, Sabihin mo sakin kung ano ang hindi delikado sayo?" tanong ko "Uulitin ko pa din ba? HINDI KITA KILALA, ISA KANG BANGUNGOT SAKIN. Pero may isa kang anghel na iniwan sakin. Yun ang pinakapasasalamat ko sayo. Wag kang mag-alala hindi ako manghihinge ng sustento sayo. Kaya kong buhayin ang anak ko"
"I can't tell you Jesse" yan lang ang sinagot nya sa dami ng sinabi ko. Ang layo diba. Napakaikling sumagot.
"May aasahan ba ako? ngayon mo nga lang ako nakita pagkatapos mo akong babuyin" sabi ko at huminga ng malalim. "Hindi ka namin kilala ni Liam" umiyak na ako, bumalik sa akin ang ala ala ng gabi ng pangbababoy nya sakin. Hinila nya ako at niyakap.
"I'm really sorry, pinagsisisihan ko ang ginawa ko sayo" sabi nya at tinulak ko sya.
"Hindi ko kailangan ng sorry mo" sabi ko "Layuan mo kami, baka sakaling mapatawad kita Mr. Caciano" sabi ko habang nakatingin sa mata nya.
"No, You can't leave this house Jesse. Kahit sa you can't leave pakinggan mo ko" sinampal ko sya.
"Wala kang karapatang diktahan ako Mr. Caciano, ako ang biktima dito"
"f**k I know you can't forgive me, but listen.. You really can't leave this house." malambot na sabi niya.
"Sa bahay ko na lang muna sila? ano ayos na ba yun?" Napatingin ako sa nagsalita. Isang babaeng buntis ang sumingit.
"Gladys" tawag netong lalaki don sa babae.
"Kegun it's fine" sabi nya at lumapit kay kegun, Tumingin naman sya sakin "What's your name?" tanong nya sakin
"Jesse" sagot ko
"You can stay in my house if you want, Walking distance mula dito." paliwanag nya. Tumango na lang ako, dahil wala talagang balak ang lalaking to na paalisin kami.
"Leigh"
"Ate?" sagot nya at lumapit sa kanya.
"Tara na" sabi ko at kinuha si Liam Na tulog. Sinamaan ko muna ng tingin si Kegun Maximo Caciano bago ko talikuran.
"Wait," sigaw ng buntis at humabol samin. Kahit buntis nakakatakbo.
Nkadating kami sa bahay nila. Malaki at maganda walang wala sa apartment nainuupahan namin.
"Ihiga mo na ang anak mo sa taas" utos nya sakin,
"San?" tanong ko
"Kahit saan sa taas, may mga bakante doon, ay wait.. manang" tawag nya.
"Yes po Ma'am?"
"Samahan mo nga itong bata sa isang vacant room" utos nya sa matanda na tingin ko ay nasa 40+ ang edad.
"Sige po," aabi ni manang
"Leigh samahan mo si Liam sa taas" utos ko naman sa kapatid ko, ibinigay ko sa kanya si Liam. Umakyat na sila sa taas.
"Halika sa kusina" Yaya sakin ng buntis, pumunta sya sa may ref at kumuha ng tubig. Iniabot nya sakin ito.
"Magtubig ka muna. Alam kong galit ka kay kegun, But if he says that no one can leave this place, no one can't, madami ang body nya ang nakabantay dito" paliwanag nya. Tumango naman ako
"Ano ka nya? Asawa?" tanong ko, nagulat sya pero tumawa lang ito.
"No hahaha, I'm his cousin, sa side ng Mom nya, at asawa ko si Blaze"
"Yung isa sa mga utusan nya?" tanong ko, sya ang nakasama namin sa kotse kanina.
"Yes, I'm living here for several year"
"Why? atsaka bakit Hindi kami pwedeng lumabas ng Vilalage?" tanong kong muli.
"It's dangerous outside" sagot nya, tumawa naman ako.
"Hindi ba at mas delikado dito? He raped me!!" inis na tanong ko
"I know, he tell me about that before"
"So anong reaksyon mo?" tanong ko
"Nagalit, pinsan nya ako, babae ako. Isang malaking kagaguhan nya yun. Pinagsasapak ko nga yun"
"Sino mas matanda sa inyo?"
"Sya, Kuya kegun ang tawag ko sa kanya, By the way I'm Gladyz" Pakilala nya at inilahad ang kamay nya. Kinuha ko naman ito
"Jesse Ysabelle Lopez" sabi ko at binitawan ko na "Si Leigh Vanna Lopez ay kapatid ko at yung bata anak ko kay Kegun si Liam Zareb Lopez" pakilala ko samin.
"Ang ganda ng pangalan ng pamangkin ko, Pero why lopez?"
"Ahh sinunuod ko sa surname ko, ngayon ko lang kasi nakilala ang tarantadong bumaboy sakin" Sagot ko, tumango lang sya " Ilang buwan na yang Tyan mo?" tanong ko
"Six months na"
"First baby mo ba?"
"Oo"
Nagkwentuhan pa kami ni gladyz. Mabilis kaming magkapalagayan ng loob. Kinagabihan nagluluto sila at tumulong naman ako.
"Gladyz, may damit ka kayang kakasya samin? Wala kaming ibang gamit na dala"
"Meron pa ate sa taas yung mga pandalaga kong damit, I'm sure kasya sa inyo ni Leigh yun" Ate ang tawag nya sakin ng malaman nyang mas matanda ako sa kanya ng 2 yrs.
"Ate, gising na si Liam at hinahanap ka" sabi ni Leigh at buhat buhat si Liam.
"Mama" tawag sakin ni Liam
"Bakit umiiyak ang baby ko?"
"Mama, natatakot po ako sa baril, yung putok po sunod sunod Mama" paliwanag ng anak ko ng ibaba ko sya.
"Wala na yun, Andito na si Mama" sabi ko at niyakao sya, umiyak na naman sya ng umiyak. "Shhhhh tahan na anak. Andito na si Mama, di kita uli iiwan"
"Mukhang natrauma si Liam ate" sabi ni leigh. Hindi ko alam ang gagawin ko.
"May doctor kami dito ate Jesse, bukas papuntahin ko dito."
"Sige, salamat Gladyz" sabi ko.
"Anak tahan na. Kakain na tayo ih, nagluto si Mama at si Tita Gladyz" sabi ko, medyo tumigil na sya.
Pagkatapos magluto ay naghain na si Manang at kumain na kami.
"Manang di po ba kayo sasabay?" tanong ko
"Mamaya na po, bisita po kayo ni Ma'am gladyz"
"Kumain na kayo ate, kakain yan si Manang mamaya"
Kumain na kami at sinusubuan ko si Liam. Ayaw umalis sa tabi ko. Pagkatapos kumain ay nagligpit na kami ng pinagkainan namin, Hindi pa nga ako pinakilos ni Gladyz pero kumilos at naglinis pa din ako. Nasanay ako sa gawaing bahay.
Pumunta na kami sa kwarto namin. Nilinisan ko si Liam ng katawan, may aircon ang kwarto pinatay ko ito at hinayaang nakabukas ng bintana. Walang damit si Liam pamalit. kaya ibabalot ko na lang muna sya sa tuwalya para hindi sya mangati. Tabi kaming talo nila Leigh sa kama. Malaki ang kama ta kasya ang apat dito. Nasa gitna namin si Liam at binalot ko sa tuwalya at kinumutan ko pa. Kami ni Leigh ay pinahiram ni gladyz ng damit kasya naman sa aming dalawa. Tulog na si Liam pero si Leigh hindi pa. Nakaharap sakin si Liam at hinahaplos ko ang mukha neto.
"Hindi ko magawang magalit sayo anak kahit ang alam ko ay bunga ka ng bangungot. Isa kang blessing sakin Anak, kaya hindi ko hahayaang kunin ka ng walang hiyang Ama mo" sabi ko sa kanya.
"Ate"
"Bakit leigh?"
"Tingin mo kukunin ni kuya Kegun si Liam sayo?"
"Yun ang nararamdaman ko, pero hindi ako papayag, kahit bunga si Liam ng kababuyan nya sakin, hindi ko hahayaang kunin nya sakin ang anghel ko"
"Paano kung pati ikaw, I mean kayong dalawa pala ni Liam?" tanong ni leigh at tumingin sakin.
"Ano ka ba!! Imposible yun. Galit ang nararamdaman ko sa kanya. Hindi ko sya kayang patawarin leigh. Nawala si Mama satin ng dahil sa kanya"
"Oo ate, pero hindi natin alam ang manguayare bukas o sa makalawa at sa mga susunod na araw"
"Ano ba naman yang iniisip mo. Matulog ka na nga at ako din." sabi ko ipinikit ang mata ko.
-----
author's note
Nakakakilig ba guys? hahaha kinikilig kasi ako, Comment, like and follow lovelots
miss_ravs
- Writer
