MY HUSBAND IS MY TWIN SISTER'S HUSBAND (SPG)

KABANATA 2

Tucker Pov

Nang matapos ang aming simpleng kasal, nagpaalam din ako sa asawa ko sapagkat may meeting pa akong dadaluhan.

Napangiti pa ako nang nagpaalam ako sa kanya, namumula ang kanyang puso. Kaya nagmadali akong umalis para matapos ang meeting.

Kung hindi lang malaki ang pera na involved, hindi ko pupuntahan; mas nais kong samahan ang aking asawa.

Nag-private airplane na ako para mas maaga makarating sa Cebu.

They're already there, kahit mga foreigners na kasosyo sa bagong ginawang planta sa Cebu.

Pagkarating ko, nag-umpisa na agad kami. After 3 hours, the meeting is done. Kaya agad din ako nagpaalam sa kanila.

Bumili na lang ako ng pagkain sa restaurant para sa airplane na kami kumain ng tauhan ko.

Bigla naman nag-chat ang kaibigan ko, ang Mayor na siyang nagkasal sa amin. Pumayag naman ako at nagkayayaan sa Maynila, sa bar na pangmayaman lang ang puwedeng pumasok.

He is a billionaire too. Plus, na lang na naging Mayor siya ng Laguna.

Pagkarating ko agad sa airport, dumeretso na ako sa Maynila bar.

Pagpasok ko pa lang sa bar, nakita ko agad ang walang hiya kong kaibigan na kumakaway.

Nag-sign lang ako sa kanya; tumawa lang ang gago.

"Come here, buddy," yaya ko sa kanya.

"Hmmmm, ikaw, alam mong nasa honeymoon stage ako. Saka ka naman nagyaya mag-bonding, bakit, mamatay ka na ba?" kanyang tugon sa kaibigan.

"f**k you! Asa ka, mamatay ako agad, maging ninong pa ako ng anak mo."

"Ganun pala, pero makayaya ka. Kala mo wala kang alam," sumbat niya sa kaibigan, mayor.

"I know na galing kang Cebu, gago."

"Hahaha."

"Pero buddy, swerte mo sa asawa mo, maganda na, parang mabait pa siya."

"Ganun talaga, pinagpala tayo ng Diyos. Hindi kagaya mo, fuckers, kasi sino-sino lang ang kinakadyot mo. Sana may malas kang makatagpo."

"Gago, hindi pa pinapanganak ang magiging Reyna ng buhay ko."

"Do you know your wife? I mean, kilala mo ba siya?"

"Why? Do you know her?" balik niyang tanong.

"Not exactly, buddy."

"What do you mean, buddy?"

"Parang nakita ko siya before, hindi ko lang alam kung saan."

"I know she has a twin, buddy, but I have never seen her."

"Baka nga yung twin niya yun. Anyway, congratulations and best wishes."

"Salamat, buddy."

Cheers...!

"Cheers, buddy."

Uminom kami ng uminom dahil mataas ang tolerance ko sa alcohol; hindi ako madaling malasing.

"Paano yan, buddy? May tama na yata ako. Mauna na ako, may mga tauhan ako sa baba; sila na ang bahala sa akin."

"Sure, ingat ka, baka mahulog sa maling tao, este, sa kanal."

"f**k you."

"B-Buddy, ang habol niyang sigaw, 'Bayaran muna, ah!'"

"Tang inamo! Kala ko bayad na," parang na-budol mo naman ako.

"Babayaran ko sa iyo bukas; na sa akin namin ang iyong bank account," sigaw niya habang palabas ng bar.

"Malas ko naman... pagod ka na, magbabayad ka pa ng malaki."

"Sir, bill po niyo!" the waiter said.

"How much?"

"50 thousand po, kasama ng mga tauhan ni sir na umalis."

"Tang ina, mayor na yun," ani ko sa sarili. Binayaran ko na din.

Keep the change.

"Salamat, Sir."

Halos magmamadaling araw na. Kaya sa bahay na lang ng asawa ako umuwi.

Pagpasok ko, madilim ang loob ng bahay dahil may susi ako ng bahay at kwarto niya. Binigay nila ito kanina bago ako umalis.

Pagbukas ko ng pinto, nakita ko agad ang asawa ko nakahiga. Napakaganda niya talaga, lalo na sa suot niyang nighties na nagbibigay sa kanya ng kakaibang alindog.

Kaya lumapit ako sa kanyang paanan at dahan-dahan kong inalis ang blanket na nakaharang sa kanya. Yumuko ako.

Hinawi ko naman ang manipis na lace na suot para itago ang kanyang kasarian. Nang makita ko ang kasarian, masasabi kong birhen pa siya.

Kaya kinain ko ng kinain hanggang narinig ko ang mga munting ungol niya. Mas pinailalim ko ang pagkain sa kanya.

Kay sarap na dessert ang natikman ko. Para itong pinaghalong ice cream at yogurt na amoy strawberry.

Kaya inangat ko ang mukha ko. Nang tingnan ko siya, tulog na tulog siya at may lumabas na ungol, kaya hinawi ko ang nighties niya sa kanyang s**o.

Mala-grape din kaya sinipsip ko agad. Nagpalitan ako ng pagsipsip sa bundok niya habang ang daliri ko ay naglalaro sa kanyang hiwa.

Basang-basa ka na. Kaya dali-dali kong hinubad ang aking kasuotan at hinagis ko na lang. Nakita ko ang lawit ko, tayong-tayo, kaya kiniskis ko ito sa kanyang puklo.

"f**k, ang sarap mo, wife."

Biglang dumulas at pumasok sa kweba niya nang bigla siyang sumigaw na masakit.

"Sa una lang, wife, masakit. Sunod niya, sarap." Kaya nilaro ko ang kanyang dalawang bundok.

"s**t, sarap mo talaga, wife." Dinig ko ang ungol niya kaya kumadyot ako ng kumadyot.

"f**k, wife, lalabas na yata ako."

"c*m with me, wife. Sabay nating abutin ang sarap."

"Ohhhhh, ohhhh, ohhhh, ayan na, wife, lalabas na ako.....!"

"f**k, ang dami lumabas na mainit." Kaya bumayo pa ako ng bumayo. Nang tingnan ko ulit ang asawa ko, tulog na tulog pa siya na umuungol habang gumagalaw ang ulo.

Hindi ako tumigil sa pagkadyot sa kanya. Nang ilang beses kaming labasan, saka naman ako huminto at humiga ako sa tabi niya.

Salamat, Wife.

Niyakap ko siya. Saka ko pinikit ang aking mata.

Ring, ring, ring, ring....!

Nagising ako sa ingay ng phone ko.

“Yes, hello.”

“Good morning, Sir. Paalala ko sa iyo, narito po ang partner niyo taga-America. May meeting po kayo ngayon ng 7:30 po.”

“I’m sorry, Miss Fidel. Okay, I’m coming.”

Pagkatapos kong i-end ang tawag ng aking secretary, tumayo na ako. Sa pagkakita ko, may pulang mantsa sa bedsheets.

Nagpapatunay na ako ang nakakuha sa asawa ko. Hindi ko na siya hinanap; nagmadali akong maglinis ng aking katawan.

Buti na lang may damit ako lagi sa sasakyan; doon na lang ako magpapalit.

Habang nagpapalit ako ng damit, hindi ko mapigilan ang sarili kong ngumiti.

“Salamat, Wife,” ani ko sa sarili.

Zharalyn Pov

Tulad ng sinabi ko sa kambal ko, kapatid ni Mommy, kami ay natulog dahil gabi-gabi na nang matapos ang check sa aking katawan.

Buti na lang kami lang ng doktor at nurse ang naroon sa loob. Kaya napilit kong huwag sabihin kay Mommy ang tunay na kalagayan ko.

Mabait naman ang doktor. Nauunawaan niya ako kung bakit ayaw kong ipaalam.

Maaga din kaming umalis sa bahay ni Tita Delia, kaya 8 AM nakarating kami sa mansyon. Paakyat pa lang ako, nakasalubong ko si Manang.

Nagtataka ako, parang may gusto siyang itanong sa akin, nag-aalangan.

Pero binaliwala ko lang.

Pagpasok ko sa silid ko, nakita ko na malinis na, kaya humiga ako at nag-chat ako kay Rhazalyn na nasa bahay na ako.

Pagkababa ko ng aking phone, kinuha ko ang isang unan, nilagay sa mukha ko, at umiiyak ako ng umiiyak.

Hindi na ba mapipigilan, lalo na't tumaas ang white blood ko? Ayaw ko pa, pero wala na akong magagawa. Kahit ang doktor, wala rin magagawa. Himala na lang kung tumagal pa ako ng ilang buwan o taon.

RHAZALYN POV

Na-konsensya ako sa nangyari. Paano na lang kung malaman ni Zharalyn ang nangyari? Paano na lang…!

Ayaw ko na magalit siya sa akin; baka maging delikado pa ito para sa kanya. I know her dahil may sakit siya. But, hindi ko ginusto ang nangyari; malay ko na uuwi pala siya.

Grrrrr…!

Tanga mo, self! Sana hindi na lang ako uminom ng sleeping pills. Pero hindi naman ako makakatulog. Kasalanan talaga nila ang lahat ng ito. Kung tinatrato nila ako bilang tao, hindi ako ganito.

Hindi sana ito mangyari. Nag-iwan sa akin ng sakit at sugat sa puso ko at sa pagkatao ko ang lahat. I hate my life. Bakit pa ako pinanganak sa mundong ito?

Kung miserable naman ang buhay ko na kasama sila, sana hindi na lang ako nabuhay. Saka, they don't know about me; kung ano ang gusto ko, kung ano ang favorite ko, ano ang gusto ko kapag malaki na ako. Wala, kahit ano. Parang hangin lang ako sa paningin nila.

Makita man nila akong lalampasan o kundi ang kambal ko ang kakausapin. Ang dahilan hindi nila ako tinuring na pamilya, kahit sana katulong na lang ang tingin.

Wala rin akong alam kung bakit naging ganun ang trato nila sa akin. Si Zharalyn lang ang kasama ko sa lahat. Hindi ko rin alam kung ano ang pakiramdam na may magulang na nag-aasikaso sa anak.

Ano ba ang pamilya!!!

Mga tanong na wala akong makuhang sagot habang nakatingin sa malayo.

Ayaw ko nang mag-isip pa, ang isipin ko ang kambal. Hmmmmm… paano kung mag-bonding kami? Papayagan ba siya? Bahala na, tawagan ko nga para malaman kung pwede.

Hello, kapatid, busy ka ba? Pasyal tayo sa Batangas, tayong dalawa lang. Ano, game?

“Hi, kapatid, hindi naman,” sige, paalam lang ako tapos update kita, tugon ni Zharalyn sa kambal sa kabilang linya.

"Okay, take your time, kapatid."

Kaya naghanda na ako ng suotin ko at iba kong gamit. Maganda kasi ngayon ang panahon, saka masarap mamasyal sa beach kasama ko siya. Ngayon lang naman kami magsasama ng matagal, eh.

Habang wala pa akong importanteng gagawin, buti na lang maasahan ko ang secretary ko, si Fidel.

Dinagdagan ko ang mga bikini ko para may ipapasuot ako sa kanya; alam ko ang dadalhin niya.

Tumunog ang aking phone. Kambal ko nga. "Ano, okay na ba?" tanong ko agad.

"Yes, kapatid, pinayagan ako."

"Buti naman kung ganun. Ano, mag-ready ka. Daan kita dyan o kita na lang tayo sa kung saan?" tanong sa kambal.

"Kita na lang tayo. Chat ko sa iyo kung saan," tugon ni Zharalyn sa kambal.

"Okay, I love you."

"I love you too, kapatid."

"Siya, tama na ang lambingan. Mag-ayos ka na para makaalis tayo ng maaga," wika ni Rhazalyn, kambal niya.

"Okay po, boss," biro na tugon niya sa kapatid.

Kaya nang matapos akong mag-impake ng dadalhin ko, tinawagan ko rin ang may-ari ng resort na pupuntahan namin.

Ranger na car ang dala ko para sa likod ng mga gamit namin.

Sa gate ko sinundo ang kambal ko.

"Get in, Kambal."

"Okay, Mahal kong kapatid," tugon niya na may biro.

Natawa na lang ako sa biro niya; naging mapagbiro na ang kanyang kambal, na mas maganda.

"Kambal! May pinareserve ka na ba para sa plano natin?" tanong niya habang sinandig ang kanyang ulo sa balikat ng kambal.

"Yes, ate Zharalyn," tugon niya na umiling sapagkat naglalambing naman ang kanyang kambal.

Alam ko ito ang paraan niya, dahil pareho kami kung paano maglambing.

"Kambal, masaya ka ba sa bagong buhay mo?"

"Oo naman, kambal, lalo't narito ka na; ang lahat kakayanin ko, tulog ng ginagawa mo."

"Basta, kambal, narito ako. Huwag mong sarilinin ang problema, kung ano man 'yun. Always remember, I'm always here for you, no matter what happens."

"I know, kambal. Salamat sa pagmamahal mo."

Kahit alam kong punong-puno ang dibdib mo ng sakit at hinagpis para sa magulang natin, salamat pa rin. Pero piliin mo pa ring magpatawad at umunawa.

"Tingnan mo, kapatid," tugon ko, "pero iba ang sinasabi ng aking puso."

"Basta, kapatid, hanapin mo dyan sa puso mo, ah! Saan niya sa kambal na Rhazalyn?"

"Oh, matulog ka na dyan sa balikat ko. Huwag mo akong intindihin; tandaan mo, malakas ang kambal mong ito."

Kala ko gising pa, humilik na pala sa braso ko. Buti na lang malapad ang braso ko. Napangiti na lang ako; sana gumaling ka na sa sakit mo.

Alam kong may tinatago ka sa akin, pero hindi kita pipilitin na sabihin mo ngayon.

Basta, kailangan mo lang maging malakas. At patawad, kapatid.

Alam ng Diyos na hindi kita kayang saktan, lalo na sa emosyonal. Mahina kong sambit habang nagmamaneho.

Nakarating na rin kami, kaya ginising ko ang kambal ko.

"Kapatid, Zharalyn, narito na tayo. Hindi kita kayang buhatin."

"Gising na po, mahal na Reyna."

"Halika na, hatid muna kita para malaman mo ang room natin. Ako na ang magbuhat ng dala natin."

"Sure, kapatid, kaya mong bang buhatin ang lahat ng dala natin?" tanong ko.

"Ako pa ba? Kita mo, halimaw ako!" ganti niya habang tumatawa.

"Ganun ba, kapatid? Handa ka bang magkaroon ng kambal na mahina?" tugon ni Zharalyn sa kambal.

"Oo naman, kahit habang buhay pa. Siya ang buhay ko! Siya ang liwanag ko sa dilim! Kaya mawala man ang lahat, wag lang ang Kalahari kong pagkatao."

"Rhazalyn, kapatid, pinaiiyak mo naman ako, eh!" ang reklamo niya habang nagpupunas ng luha.

"Patawad, Ate, pero kasi ang lahat ng sinambit ko ay totoo," tugon niya.

"Mahal na mahal kita, Rhazalyn."

"Ate, ano ba kasi ang mga sinasambit? Masyadong malalim." Pinaiyak mo naman ako. Halika na sa loob, masyadong mahamog.

Magpahinga muna tayo, saka tayo mag-swimming.

"Ang lahat ng aking sinambit ay totoo, kapatid." Gusto ko sa kabilang mundo, ikaw pa rin ang kakambal ko.

"Ganun naman ako, ate," lumapit ako sa kanya at niyakap ko ng mahigpit.

Salamat sa lahat, ate. Mahal na mahal din kita.

Alam mo kung ano ang ibig kong sabihin, ate. Kaya ikaw ang lahat sa akin; buhay ko ay ibibigay ko sa iyo.

"Dapat kong gawin 'yan, Rhazalyn, dahil kailangan mo ring maramdaman na may pamilya ka.

Hindi man maibigay nila Mommy at Daddy, narito naman ako para iparamdam sa iyo. Sabi nga ng iba, masama man ang mundo na nakikita mo, may mundo rin na mabuti. At 'yan ang pinaramdam ko sa iyo.

"Para na tayong actress; ang gagaling natin sa drama. Kaya lang, sa atin ay totoong buhay, hindi kagaya nila na may script na binabasa," biro niya sa kambal.

Pareho silang natawa.