Chapter Seventy-Seven
SEBASTIAN
ISANG buwan na ang nakalilipas nang mapagtagpi-tagpi namin ang lahat ng ebidensiya at iyon na nga ang hudyat upang muli kong buksan ang kaso.
Hindi pa rin ako makapaniwala ngunit tinanggap ko kahit masakit. Tinanggap ko kahit ayaw ng aking puso.
Noong araw ding iyon na nakita ko ang mga litrato ay hindi ko na napigilan ang aking sarili.
Flash back. . .
"Ma, sa..saan po galing ang lahat ng ito? Bakit may litrato kayong ganito?" naguguluhang tanong ko dahil may parte sa puso ko na ayaw kong maniwala.
"Ang mga litratong iyan ay galing kay Sam. Noong magtungo siya sa Tagaytay ay naiwan niya ang mga iyan. Nakita ko na lang dito sa kanyang silid nang maglinis ako,"
"Ma, kukunin ko na ang mga ito. Maraming salamat po,"
"Saan ka pupunta anak?"
"Bibigyan ko
