Chapter Forty-Eight
SAMANTHA
NANG MAKAALIS siya ay wala akong ibang ginawa kung hindi ang magdasal at magdasal para sa kaligtasan niya.
Gusto ko mang sabihin sa kanya na huwag na siyang umalis ngunit tawag iyon ng kanyang trabaho at alam kong lagi niyang uunahin ang kapakanan ng iba kaysa sa mismong sarili niya.
Naghintay ako ng mahigit tatlong oras dahil hindi ako makatulog kung kaya nanatili akong nagpa-ikot-ikot sa aming kwarto.
“Diyos ko, kayo na po ang bahala sa kanya,” bulong ko habang isa-isa nang pumapatak ang aking maiinit na luha hanggang sa narinig ko na nga ang yabag ng kanyang mga paa.
Nang buksan niya ang pinto at nakita ko siya ay nagmadali kong tinungo ang direksiyon niya saka ko siya mahigpit na niyakap.
“Salamat Lord at nakabalik ang mahal ko,” wika ko habang nagsi
