Kabanata 33
Faith
"MAMA!" rinig kong sigaw ni uno. Hindi ko mapigilang mailabas ang masaya ngunit nanghihinang ngiti sa aking mga labi. I am so fragile and weak already. Tuwing umaga, kapag nagigising ako. Lagi kong tinitingnan ang sarili ko sa salamin. Iyong dating malaman laman kong katawan, iyong dating masisigla kong ngiti at iyong kulay morena kong balat. Lahat iyon ay napalitan ng pangangayayat, pamumutla, at pagiging mahina.
"Mama, your so white na po. Are you sick? Mama I'll call Mommy lola to get you med. Mama, if only dada is here, he wont let you get sick like that. I miss dada mama, and I know he misses us too, very much."
Iyong ngiti na nakabalot sa labi ko ay napalitan ng pasadyang lungkot. Nagisang linya ito at namuo ang sariwang tubig sa aking mga mata. I miss yano, t
