CHAPTER 3

512 Words
Nagising ako nang bumukas ang pinto nakita ko kaagad Ang lalaking kumuha saakin at dinala ako rito. Halos isang tatlong araw na ako rito at para bang wala siyang balak na iuwi ako. Ngumiti ito saakin at naka ngiting lumapit saakin napa kunot ang noo ko ng dahil sa pag tataka kagabi lang galit ito sakin pero ngayon ay naka ngiti at para bang walang nangyare. "Good morning, baby" naka ngiting sabi at at pinatakan ako ng halik sa labi pasimple ko namang pinunasan 'yon ng di sya naka tingin. "Come breakfast is ready" ngiting sabi niya at inalalayan akong tumayo Tahimik Lang ako habang nag lalakad kami napaka laki ng bahay nya at Tama nga ang hinala ko nasa second floor kami na napaka taas. Inalalayan niya ako habang bumababa kami sa hagdan "Be careful hmm" malambing na sabi niya Dinala niya ako sa dining namangha ako sa sobrang laki noon May mahabang lamesa doon at sa lamesang iyon ay napakadaming pagkain ang naka hain. Pinaupo niya ako umupo at nilayan ng maraming pagkain ang pinggan ko "Ah t-tama na yan, hindi ko kayang ubusin ang ganyan kadaming pagkain.?"nakayukong Sabi ko narinig ko ang pag tawa niya kaya napa angat ako ng tingin. "It's okay baby, you need to eat it all para magkaroon ka ng lakas" malambing na Sabi niya at hinaplos ang pisnge ko "O-Okay" pinilit kong ngumiti sakanya "Good girl" Sabi niya bg sinimulan kong kainin lahat ng inilagay niya sa pinggan ko Nakita ko namang kumakain siya ng paunti unti habang naka tingin sakin. Tumigil ako sa pagkain para mag salita "Ah ano bang pangalan mo?" Hanggang ngayon kasi ay hindi ko parin alam ang pangalan niya. "I'm Nixon, baby you should know it I'm your husband" pa simple akong ngumiwi dahil sa sinabi niya Husband my ass!! So Nixon pala ang pangalan niya napa tango tango ako "Okay Nixon, anong apelyedo mo?" Tanong ko ulit at naka ngiti ng peke sakanya "Almero, And because I am your husband you are Almero too Beatrice" naka ngiting sabi niya at totoong totoo Halos matulala ako may gumagwapo siya pag naka ngiti. Kinurot ko ang kamay ko para mabalik ako sa huwesyo. "Ah so ang pangalan mo ay Nixon Almero" tumango tango ako "Nixon, gusto ko ng umuwi" Biglang nag bago Ang ekspresyon Niya naging malamig ito. "No. from now on don ka na matutulog sa kwarto natin" nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi niya "H-Ha? Pero—" hindi ko na natuloy ang dapat kong sasabihin dahil padabog siyang lumayo at hinila ako paakyat sa taas, sobrang higpit ng pagkakahawak niya sa pulso ko Dinala niya ako sa isang kwarto mukang ito na iyong sinasabi niyang kwarto daw 'namin' Padarag niya akong binitawan kaya napa sobsob akon sa malambot na kama. "Stay here, you're not allowed to go outside! Until I said so. Understand?!"galit na sigaw niya saakin Halos mapa talon ako sa sobrang gulat at takot kaya napatango tango ako sakanya "O-Oo naiintindihahan k-ko" nanginginig na sagot ko Hindi siya nag salita at lumabas ng kwarto.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD