[G]reco
Napapangiti na lamang ako ng pasikreto habang tinititigan siya habang kumakain. Masayang-masaya ako dahil gising na siya. How many times do I have to say these words? The happiness I feel right now is imeasurable.
"May dumi ba sa mukha ko?" pasimple lang akong umiling habang nakangiti nang magtanong siya. I just can't help myself not to look on his gorgeous face. Masasabi kong naging gawain ko na 'to simula nang marealize ko sa sarili ko na mahal ko na siya. Hinding-hindi ako magsasawa na titigan siya segu-segundo. He's the most beautiful view I ever seen in my life and the most most precious gift I received.
"Nothing. You're still beautiful even you've change alot." dahil sa pagkacoma niya ay ang laki rin ng pinayat niya. Pero kahit ganun ay hindi yun naging dahilan para mawal
