Azelf
Salungat sa daloy ng malamig na hangin ng Disyembre ay ang direksyon na tinatahak ko kasalukuyan. Kahit na nasa uring perpekto ang pakikisama ng hangin sa matahimik at malalim na gabing ito, sa kasamaang palad, ay hindi ito nagtatagumpay na pakalmahin ang mga naghahalong emosyong nararanasan ko sa kaloob-looban. Mula pa ito kanina hanggang ngayon.
Natatakot. Sino ba ang hindi? Tumakas lang naman ako sa bahay ni Kent na isa sa mga leader ng napakalaking sindikatong tinatawag na AOA; natatakot ako sa posibleng kahahantungan nitong naging aksyon ko sa buhay nakin at ng magiging anak ko. Kinakabahan. Isa pa ito. Kasalukuyan kasi akong may naririnig na palitan ng mga putok ng baril sa likuran; kinakabahan ako sa posibleng maging progreso nitong pangyayari. Masaya. Ewan ko kung bakit na
