Chapter 47

2044 Words

Bago bumaba ng sasakyan ay sinigurado muna ni Matteo na maayos na maayos talaga ang itsura niya. Tinulungan pa siya nitong ayusin ang nagulo niyang buhok. “Ready?” masiglang tanong niya sa lalaking katabi. “Yes. Pero bago tayo bumaba,” ini-extend ni Matteo ang kamay sa may gilid ng labi niya, “may labis pa nang kaunti,” anito saka bumaba ng sasakyan at pinagbuksan siya ng pintuan. He also offered his hand. Kaagad naman iyong tinanggap ni Adelhine. “Thank you,” malapad ang ngiting wika niya. Mariing nagdikit ang mga labi nito. “As I told you earlier, don’t smile. Lalo na sa ibang lalaking makilala mo.” “Well, that’s impossible to do. Baka naman isipin nila na suplada ako.” Tumigil ito at sandali siyang nilingon. “Wala akong pakialam doon. Wala rin akong pakialam kung pagkatapos ng ga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD