Nakararamdaman na ng pangangawit ng kaniyang pwetan si Adelhine. Nasa boundary na sila ng Quezon at Bicol. Nakatulog na rin siya kanina. Hindi naman kasi nagsasalita ang kaniyang kasama, kaya kaysa mapanis lalo ang laway niya, tinulugan niya si Matteo. Nagising na lang siya kanina na nasa bandang Quezon na sila.
Madilim ang binabagtas nilang daan. Nang tumingin siya sa kaniyang relo, pasado alas-otso na. Mahaba-haba pa ang kanilang lalakbayin. Mahaba-haba pa rin ang kaniyang ipagtitiis.
Pagdating nila ng Camarines Sur, sa Naga City Airport sila tumuloy. Gusto niyang magtaas ng isang kilay. Surely, Matteo was just playing with her. Pero sa pagkakaalam niya, wala namang direct flight na patungong Aklan doon. Babalik pa sila sa Maynila kung sakali.
Not unless . . .
Ipinilig niya ang ulo
