WINTER checked the time on the wall clock. It’s already seven in the morning and yet she only had two hours of sleep. Hindi siya pinatulog ng sinabi ni Noah sa kanya kagabi. She sighed and drew her knees up against her chest, wrapping her arms around her legs. Magkaibigan talaga sila ng Liam na yun. Kung makapagsalita ay walang preno sa bibig. Hindi naman nila kailangan pang ipamukha sa kanya ang mga bagay na alam naman na niya.
“Hindi ba nila alam nasasaktan din ako sa sinasasabi nila?” she mumbled to herself.
Narinig niyang bumukas ang pinto kaya nag-angat agad siya ng ulo. Ang akala niya si Noah yun pero hindi.
“Mommy!”
Her lips curled into a small smile as she was greeted by an angelic face. “Hello, baby! Good morning.” Tinulungan niya ang bata na umakyat sa kama niya.
“Good morni
