Dahil sa hindi sila pwedeng makita ni Marcus na magkasamang aalis, nauna ng lumabas ng mansyon si Marcus at hinintay na lang siya sa labas ng bakuran para walang makahalata na magkasama sila.
"Are you ok?" Tanong sa kanya ni Marcus nang makasakay na sa passenger seat.
"Oo, ok lang," tugon niya na bahagya pang hinihingal. Tumakbo kasi siya para wala ng makakita pa sa kanya.
"Let's go then," Marcus said. Nagulat pa siya nang hawakan nito bigla ang kamay niya. Ganon pa man agad din siyang nakabawi at ngumiti kay Marcus.
Habang nasa biyahe iniisip pa rin niya ang nanay niya. Ang sama ng loob sa ina. Masakit man at nakakalungkot, lumalaban lang siya mag isa ngayon at alam niyang magtatagumpay siya. Kakayanin niya para pagdating ng araw makikita ng nanay niya na mali ito at siya ang tama.
P
