Marahan kong iminulat ang aking mga mata nang marinig ang pagbukas ng aking pinto. Madilim na ang aking silid dahilan para hindi ko makita ang kung sino mang pumasok. Pigil ang hininingang idiniin ko ang mukha sa aking unan pero agad ding nawala ang lahat ng kaba na aking nararamdaman nang may nagsalita.
"Hindi ko alam, hijo. Kanina pa sya hindi lumalabas sa kwarto nya." Boses iyon ni manang. At sino naman kaya ang kausap nya?
Dahan-dahan, maingat akong imayos ng higa nang hindi gumagawa nang kahit anong ingay. Ang pamilyar na bulto ng taong katabi ng isang maliit at malaman na babae ang syang umagaw sa atensyon ko. Sa tangkad at bulas pa lang ng pangangatawan, nakilala ko na agad kung sino ang taong iyon.
"Dumating na ho ba si Mr. Mortel?" Arthur. Malumanay ang pananalita nya. Agad
