That day, the engagement continue as planned. Ang nakalulungkot lang noon ay hindi talaga umattend sila Dad and now a month had past mula nang huli kaming magkausap ni Dad at mukhang mag-isa akong lalakad sa aisle sa araw ng kasal ko. Arthur wanted the wedding to happen as soon as possible daw kaya naman we did everything within a month. Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan saka pinakatitigan ang repleksyon ng buwan sa pool. You could've supported me, Dad. "Hey, ang lalim ng iniisip mo, are you okay?" Arthur wrap his hands around me. His chin is now resting on my shoulder. We decided to move together a week ago since ikakasal na rin naman kami bukas ay wala na yung problema. "Nakausap mo ba sya?" Tanong ko. I sent him to talk to Dad. Umaasa na papayag sya kapag si Arthur na

