Nakangiting nagkukwento si Wann pero iyong ngiti niya ay iba. Ngiting malungkot.
"Pero hindi naman ako nagsisisi noon na nagsabi ako ng nararamdaman ko para sa kaniya. Nang masaktan ako dahil wala naman pala siyang nararamdaman sa akin at purong kabutihan lang ay si Tokio naman ang nakasama ko."
"Inalo niya ako, siya ang kausap ko noon. Kinausap pa niya si Renba para sa akin. Pero noong huli, na puro si Renba ang bukambibig ko ay nainis na sa akin si Tokio. Sinabi niya na ano pa raw ang saysay na ginagawa kong pagkalimot sa nararamdaman ko kung palagi ko naman bukambibig ang taong nais kong kalimutan."
May punto rin si Tokio.
"Haayy, nalungkot ako bigla nang maalala. Pero, matagal na ito, Lucyva. Nasa Victorana pa lang kami at nagsasanay upang maging wizard. Sigurado na nakalimutan na
