Tahimik na naman kami. Gusto ko siyang kausapin. Gusto ko siyang hawakan. Gusto ko siyang yakapin pero hindi ko kaya... Ayoko kasi... parang wala akong karapatan.
Pinapangarap siya ng marami. Sino bang hindi mahuhumaling sa kaniya? Just like I said, perpekto ang kaniyang itsura. Wala kang mapipintas. 'Yung boses niya maganda... Varsity player... mayaman... matalino. Tanging ugali lang talaga ang mapipintas mo. Masungit, hindi palakaibigan, bastos kausap... hays. Thomas nga naman.
"You okay?" Napalingon ako sa gawi niya. Ngumiti ako ng pilit at tumingin muli sa labas.
Binaba ko ang salamin. The cold breeze immediately caressed my face. May iilang lights na tumatama sa mukha ko.
Payapa ang lugar. Parang walang bakas ng problema, gulo at away.
"Saan mo 'ko ibababa?" Tanong ko.
Hindi siy
