Zyair's POV
Naalimpungatan ako sa biglang pagtunog ng phone ko.
Mom's Calling...
"Yeah, hello?" Panimula ko sabay tingin sa wall clock ng kwarto. Sh*t it's 1:00 pm na.
: "Zyair anak? Andyan na ba si Kyronia?" Panimula ni Mommy.
"Yeah." Tipid kong sagot.
: "You two should buy groceries, last day nung sinilip ko condo mo, wala ng laman yung fridge mo."
"I'm planning to buy, anyway." Sagot ko ulit.
: "Okay okay. Remember anak, control yourself, di pa kayo kasal hehehe." What? Ano na namang pinag-iiisip nitong nanay ko? -.-
Pinatay ko na ang tawag at tumayo sa kama. Humikab ako tsaka kumulo bigla yung tiyan ko.
Oyeah, di pala ako nag breakfast kanina. I should eat first. Naglakad na ako palabas ng kwarto, pagbukas ko palang ng pinto, bumungad na sakin ang magandang amoy sa living room.
Medyo nagulat ako sa nakita ko pero agad akong nakabawi. Everything's.... clean.
Walang nianong kalat na makikita sa paligid, yung mga hugasing pinggan sa kusina, malinis at nakaligpit na lahat.
Ambango ng paligid, halatang inubos niya yung air freshener ko. And when I look at her, nakaupo siya sa sofa habang naka cross arms, at nakataas ang kilay sakin.
Well, not bad for a noble girl.
Kyronia's POV
"Good Morning, Your Highness?" Bungad ko kay Zyair na kakalabas lang ng kwarto. Ngumiti ako ng peke tsaka tumayo.
Nagsimula itong maglakad patungo sa kitchen para kumain.
"Well done." Saad ni Zyair habang tinignan ako saglit sabay thumbs up sakin.
Wow, just wow. Well done? Ano ako, katulong?!
"From now on, you should observe proper cleanliness while I'm around, okay?!" Sigaw ko dito pero may halong biro yung tono.
Nag-kibit balikat lang ito habang iniinit yung inorder niyang lasagna sa microwave.
"Hey." Tawag ko sakanya.
Hindi siya umimik kaya tinawag ko ulit.
"Zyair." - me
Di parin siya sumasagot.
"ZYAIR JOHANNES!" Sigaw ko na kinabigla niya.
"Why are you shouting?!" Nakakunot noo netong tingin sakin.
"Then why aren't you responding?!" Tanong ko pabalik.
He just rolled his eyes at nakatingin ulit sa timer ng microwave. Aba, may pa roll eyes roll eyes pang nalalaman, bakla ba 'to?
"Since when was the last time you did your laundry?" Mahinahon kong tanong sabay turo ng basket na puno ng damit niya.
"Last month?" Sagot neto na parang nag iisip pa kung kailan niya ba talaga siya huling naglaba.
"And I don't do laundries. It's just that its been a month since I got time to get my clothes washed in the laundry shop downstairs." Pagpapaliwanag nito.
Napa-iling nalang ako sabay upo ulit sa sofa. He's hopeless. *face palm*
"Hey, samahan mo pala ako." Pag iiba ko sa usapan.
Napatingin siya sakin sabay taas ng kilay nila. Attitude talaga.
"Tita Lyn texted me that we should buy groceries." Panimula ko.
"I'll get them myself. Wag ka ng sumama." Sagot ni Zyair.
"Why not?" Nakakunot noo kong tanong.
"Ayokong may kasama, nakakairita. Dito ka nalang." Prangka nitong tugon.
"Ayoko din." Tipid kong sagot.
"Ayaw mong ano?" Tanong niya.
"Ayokong maiwan dito mag-isa." I gave him a sweet but fake smile.
He gave me a bored look at nagsimulang kumain.
"I'll be buying a study table for myself din naman, so let me tag along."
"We can just order online and let them deliver it here—" Bago pa tapusin ni Zyair ang suggestion niya ay binara ko na siya.
"Ayoko." Tipid kong saad.
"I'll take a quick shower lang tsaka mag bibihis na ako." Saad ko at tinalikuran siya.
I didn't bother look at his face, kasi alam kong masama na yung tingin nito sakin. Bahala siya.
*
After shower pumasok ako sa kwarto para mag ayos ng sarili, I was checking messages on my phone while walking, and as I open the door of our room, bigla akong may nabangga,
Dibdib ni Zyair, na walang upper.
"What the hell?!" Sigaw ko sa gulat.
Tinignan ko sa mukha si Zyair habang nanlalaki ang mata. Pero napansin kong nakatingin siya sa lips ko down to my neck. Nasa 5 inches lang ata distansya namin sa isa't isa. Biglang uminit ang mukha ko. He's not saying anything. And I was just looking at his face, para akong naistatwa.
After a minute, he suddenly smirk at dahil dun natauhan din ako. Naitulak ko siya ng konti sabay deretso sa may side ng kama ko.
May cr naman sa loob ng kwarto, I can change my clothes inside pero walang shower, yung sa kabilang room lang yung meron.
I grabbed one of my dress at dumeretso sa loob ng cr at nilock ito.
Napabuntong hininga ako sabay tingin sa sarili ko sa salamin. Hinawakan ko ang mukha ko, d*mn namumula ako.
Wake up, kyronia. I hope hindi siya nakahalata. -///-
/FASTFORWARD;
After getting dressed, I saw Zyair sitting on the couch looking at his phone. He glanced at me as the door open.
"Finally, ang tagal mo naman tse." Saad neto sabay tayo at nauna ng maglakad palabas. Nakasunod lang ako sa likod niya hanggang sa nakarating kami sa parking lot.
He started the engine, at dumeretso agad kami sa mall.
"Let's buy my study table first." Suggestion ko.
He just nod and follow me.
Nang makarating kami sa appliances department, I saw a lot of cute and nice design of study tables. Pag tigil namin ni Zyair, nakatingin samin yung dalawang saleslady tsaka nagsikuhan.
Nag bulungan pa sila saglit bago lumapit samin. At nang makalapit sila, yung mga nila nakatingin kay Zyair.
"Good day sir, ano po hinahanap niyo?" Tanong nung isa na halatang nagpapa-cute.
I also glanced at Zyair, nakatingin lang siya sa mga study tables without answering those saleslady.
Napangiti naman ako ng konti, may pakinabang din pala pagiging masunget neto.
"Hmm asan ba dyan ang mas maganda?" Tanong ko kay Zyair sabay kapit sa kaliwang braso niya. Kaya napatingin din sakin finally yung mga saleslady.
"Ah hi ma'am, kasama po pala kayo ni sir hehe." Panimula neto.
I look at Zyair and smile sweetly.
"Which one should I buy?" Tanong ko sakanya.
"Pink." Sagot ni Zyair sabay turo nung study table na may pagka-gold rose.
"Nah, I don't like Pink." Sagot ko kaagad sakanya.
Zyair looked at me.
"Well, that's a first for a girl." Tugon neto.
"Really? Not all girls love Pink. I'd rather choose purple than pink." Pagpapaliwanag ko.
Pero wala akong nakitang study table na kulay purple. But there's one design that's catchy in the eye.
"I'll get the gold one nalang." Saad ko sabay turo nung study table na kulay gold.
"Done? Okay, let's pay." - Zyair at dumeretso sa cashier
I was about to get my purse but Zyair already handed his card.
"Hey I'll be paying for that. That's my stuff." Reklamo ko sakanya.
"Don't bother, I can treat you.” And he smirks again.
Hambog, ulol.
/GROCERIES;
I've never done grocery shopping before. I get a cart in the entrance as what I've seen in the television. And I glanced at Zyair.
"What are we going to buy?" Tanong ko sakanya.
"Basic needs." -Zyair
"Like what?" Tanong ko.
"Seriously?" Zyair na parang di makapaniwala.
"Whaaat? I'm asking." Kunot noo kong sagot sakanya.
"Whatever, just put in the cart whatever you want." - Zyair
Nuxx naman, yaman naman ng lalaking 'to.
"Give me the cart." -zyair
"Huh? Why?" Nagtataka kong tanong.
"It's heavy." Sagot niya.
"No, its not." Sagot ko.
"Bibigat yan mamaya, so give me that." -Zyair
"Nooo, let me carry this, this looks fun." Sagot ko sabay ngiti.
He gave me a bored look at nagsimula ng maglagay ng mga pagkain sa cart. I also put a lot of chips, crackers and ramen. Well, I cared for my health but that's only if my parents is around hahaha.
^__^
~
Pagkatapos naming mamili at mag bayad ng mga groceries, I can't stop wearing a big smile in my face while walking beside Zyair, this is really beyond my imagination.
"Stop that." Biglang salita ni Zyair.
"Stop what?" Tanong ko.
"Stop smiling, para kang timang." -Zyair
Binago ko naman agad ang expression ng mukha ko, and I cleared my throat. Napansin niya pala na kanina pa ako nakangiti.
May biglang sumalubong samin, mukhang staff ata ng SM. Binigay ni Zyair sakanya ang grocery cart kasabay ng mga pinamili namin. He handed his car keys to the staff as well as some money.
"Hindi pa ba tayo uuwi?" Tanong ko sakanya.
"Hindi ka ba nagugutom?" Tanong niya pabalik.
"Hindi." Direkta kong sagot.
"I'm hungry. Kumain muna tayo kung ayaw mong ikaw kainin ko." -Zyair at nagsimula na ulit maglakad
"Sige, hindi rin naman ako busog para tumanggi— wait what?!"
Nauna na siyang maglakad bago ko pa narealize yung huling sinabi niya. Napatingin naman sakin yung staff bago siya tuluyang maglakad palayo. Ampota, why naman ganon Zyair? T_T Wild ka pala ha.
Patakbo akong humabol sakanya at hindi nalang umimik.
"Where should we eat?" Tanong neto sakin.
Napatingin naman ako sa paligid, sawa na ako sa mga healthy foods, wala akong ibang kinakain sa bahay kundi yung mga luto ni Manang na halos walang lasa as what Mom instructed them to cook.
"How about Samgyeopsal House?" Sabay turo sa restaurant sa may side.
"I don't really eat meat at dinner." -Maarteng sagot ni Zyair.
"Ako din naman, but I want to give it a try." Saad ko sabay ngiti ng malapad sakanya.
"I'll pay!" Dagdag ko para hindi na siya umangal pa.
"Okay." Tugon ni Zyair at naglakad na patungo sa Samgyeopsal House.
We ordered Samgyeopsal, Pork Galbi, Bulgogi and two servings of Kimchi Ramyeon.
"And oh, 2 bottles of Soju too." Dagdag ko pa sa magkukuha ng order namin.
"No miss. Don't include Soju, just give us water." Pag angal naman ni Zyair.
"Water??" Nakakunot noo kong tanong.
"No alcohol drinks for you, little mess."
"Kakain ako ng karne, tas tubig ipapainom mo sakin?"
"Then what do you want? Softdrinks? Okay suit yourself." Zyair then rolled his eyes. I rolled my eyes too.
After a minute of waiting, dumating na yung mga karne so I started grilling the meats.
"Hmmm." Ngiti kong tugon habang inaamoy ang grilled meat.
"Its been a while since I last ate grilled meat." Dagdag ko.
He looked at me in a bored look. Is he uncomfortable? Parang nakonsensya naman ako na ako lang ata may gusto ng pagkaing inorder namin, tas ang tahimik niya parin simula nung una kaming nagkita hanggang ngayon. I sigh, maybe I should try harder.
"How 'bout you Zyair?" Tanong ko.
"What? Grilled meat?" Tanong niya.
I nodded.
"Well, kumakain lang ako ng ganto tuwing may beach party akong pinupuntahan."
"I see. So you've been in a lot of parties?" Tanong ko.
"Business parties with Dad." Sagot niya
"But I also hang out with my friends during breaks, their birthday parties, and summers." Dagdag neto.
Napangiti ako sa pagsagot niya ng matino. I just nodded smiling, and put the cooked meat in his plate.
He looked at his plate then looked at me. He just smiled lightly and started eating the food in his plate.
I can feel the butterflies in my stomach the moment he smiled at me.
~
Naglalakad na kami palabas ng mall at papunta sa parking lot. Zyair is walking beside me while looking at his phone.
"Zyair.."
I suddenly remembered about our status. We are engaged now. So, what's next?
Lumingon siya sakin, "What?"
"We're engaged, right?" Panimula ko.
"I guess so." Sagot neto habang nakatingin lang sa nilalakaran namin.
"So we will be planning our future together. I will become your wife soon and—"
"Woah easy. I'm not going to marry you." Pagbara niya sa sinabi ko.
Bigla akong napahinto sa paglalakad. Three steps ahead from me, huminto din siya at nilingon ako.
"What?" Tanong niya na parang wala lang.
Wala siyang planong pakasalan ako? Then saan papunta ang engagement naming 'to?
"Uulitin ko. We're engaged. Then what's next? Ofcourse you will marry me once we finish college. Right?" Pagkompirma ko.
I know we just met recently. I know he didn't know me well, but I will try my best so that he could love me when the right time comes.
Nilapitan niya ako at nagbuntong hininga.
"Look, this engagement is insane. I'm just following what my parents told me to do so, as well as yours. At dahil namention mo na din ito, then should we negotiate with each other?" Panimula niya.
Napakunot ang noo ko, "Negotiate with what?"
"Let's cut off our engagement after a year." -zyair
"Let's tell them after a year that our engagement is a failure. That we fail to love each other." Pagdagdag neto.
Hindi ako umimik. So that's what he wants.
"Let's go." Pagyaya niya, as he beeped the car near to us.
I walked slowly next to his. Before he could enter the car, I grab his hand to stop him. Then he looked at my hand.
"Why?" Panimula ko.
Kumunot ang noo niya.
"Why should I negotiate with you when it's not what I want." Lakas loob kong dagdag.
He smirked. "Why? Do you like me or something?"
"What if I'll say yes?" Agad kong sagot.
Nagbago ang expression niya, at parang naging seryoso ito. I let go of his hand and looked the other way.
"We just knew each other less than a month. Stop talking bullsh*ts." Saad neto.
"You're wrong. You knew me less than a month, while me.. I already knew you for a year." Lakas loob kong sagot.
This is humiliating but I want him to know what I feel. I want to be sincere with my feelings.
"Simula noong nag transfer ka sa civil engineering department, I noticed you. You were playing soccer every morning with your team. And I'm always watching you from a far."
Napaiwas siya ng tingin sakin.
"Well, I'm sorry, I can't like you back just because you like me." Parang wala lang na sagot neto, at pinihit ang pinto para makapasok na sa kotse.
Pumasok na rin ako sa kotse. He started the engine, and we drove home quietly.
~
After parking his car, he's about to went out the car but I hold the back of his hand.
"I know we barely knew each other, but we had plenty of time. We could know each other more, and... you could like me back when the right time comes." Pagtugon ko.
He looked at me, na parang hindi makapaniwala.
Napailing-iling siya. "You're insane."
"Hey I' m serious. I'll do my best to make you fall in love me." Dagdag ko pa bago siya tuluyang makalabas ng kotse. And I immediately followed him.
I smiled at him brightly, as he rolls his eyes. Attitude talaga.
~
We are both in our room. Zyair is facing his macbook, doing his homework I guess. While I'm sitting on the side of my bed, reading a Law on Obligation and Contracts book for our quiz tomorrow.
Ang tahimik, but I can't focus with my reading. Is it because it's too quiet? Should I make some noice? Should I go outside and watch TV instead? Why am I feeling so distracted?
I looked at Zyair while he's busy with his laptop. I suddenly remember what I've told Zyair earlier. I shook my head aggressively out of cringe.
Zyair looked at me with his "are you insane" look. I just smiled awkwardly to him. Binalik ko ang tingin ko sa librong binabasa ko, but I can still feel that he's looking at me. God, this is awkward.
My phone suddenly rings, oh thank God!
I get my phone from the study table and checked who's calling.
It's Mom.
"Hello?"
: "Hi sweetie, how's your first day there?"
"It's fine, mom." Sagot ko, at tinignan si Zyair. Nakatingin na ulit siya sa laptop niya. So I decided to went outside to talk to Mom.
Mom: "Is Zyair home?"
"Yeah he's working with his homework."
Mom: "Wag ka muna magpa buntis anak ha."
Nagulat naman ako sa sinabi ni Mommy.
"Mom!! Ofcourse not." -agad kong sagot
Narinig ko ang tawa ni Mommy sa kabilang linya. It makes me smile. I miss Mom.
"Kelan po ba kayo uuwi?" Pag change topic ko.
Mom: "Hmm maybe last week this month. Pag nakauwi kami, let's grab some dinner with Zyair sweetie, okay?"
"Yeah sure mom."
Mom: "Okay I got to go, it's 4pm in here, I still have work left to do. Take care sweetie, i love you!"
"I love you too."
Napabuntong hininga nalang ako. Atleast, Mom never failed to call me while she's on her work.
Bumalik ako sa kwarto and Zyair is now on his bed, looking at his phone. Pfft, lagi naman ata.
Humiga na ako sa kama ko, at nakatitig lang sa kisame.
"Zyair."
"What?"
"Bakit ka nag engineering? Your family's business is a big one. Aren't you supposed to inherit that?"
"Hindi ba pwedeng maging engineer ang future CEO?" He smirked.
Pfft, hambog.
"So you were taking accountancy program to inherit your family's business?" Tanong ni Zyair
"Hmm, sort of. But I am also planning to build my own business, an accounting firm can do." I smiled at the thought of having my own business.
"I only want dad's construction company. My sister can have the rest. Besides, I could make my money grow."
"Your dad and my dad... I think they are planning for a collaboration once we're engaged." Out of nowhere kong saad.
"What? Then, this agreement would gone to public?!" Gulat na saad ni Zyair.
"I guess so. Why?"
Hindi niya sinagot ang tanong ko. Tumayo siya sa pagkakaupo and he is trying to call someone. Maybe it's tito? And his not answering Zyair's call.
"Hey. What's wrong?" Tanong ko
Zyair sigh, "Look kyronia, I don't want this relationship to gone public." Straight to the point niyang tugon sakin.
First time kong marinig na tinawag niya ako sa pangalan ko. Kaso nga lang ang seryoso niya.
"Why not?" Kunot noo kong tanong.
Kumunot din ang noo niya, "Is everything really okay with you?!" Pasigaw niyang tanong
Is he mad? Like what did I do wrong?
"Yes, as long as I'm with you."
"Let me guess, hindi ka pa nagkaka-boyfriend since birth?" Tanong neto
I cleared my throat. "Yes.. eh ano naman?!"
Napa-iling nalang ito.
"Okay, let's say you like me, you want me to marry you." Panimula ni Zyair.
I nodded. At napaiwas ako ng tingin. s**t awkward ulit.
"Konti lang ang nakakaalam na engage tayo sa school. I don't want everyone to know about this, ayoko ng magulong buhay. So, lets keep this a secret." Seryosong saad ni Zyair.
Bakit nga? Kinakahiya niya ba ako? Anong nakakahiya sakin?
"Okay, let's keep our engagement private."
I texted Mom that I want my car back. If we will be keeping our relationship a secret, we shouldn't go to school together, so I need a car.
I sigh. Okay, isipin mo nalang Kyronia, para din 'to sa katahimikan ng buhay mo.
~