Kasalukuyang masama ang tingin na pinupukol sa akin ni Caleb kanina pa. Kasi sa simbahan ay hinimatay ako, pero nagising din naman ako sa kotse at nagpumilit sa kanya na makikipagkuwentuhan sa mga kaibigan ko. kasalanan ko bang gusto kong I-enjoy ang araw ng kasal ko, na alam kong hindi na mauulit? At least, kahit may sakit ako ay alam kong iniingatan ko pa rin naman ang katawan ko.
''Sure ka bang oka--’’
''Manahimik ka nga d’yan, Louella. Kasal ko ito, kaya't wala akong pakialam sa sakit o lagnat pa ‘yan.'' putol ko sa sasabihin nito sa akin na ikinatingin ko na lamang ng masama sa pinsan ko na ngayon ay kasama pa rin sa venue ng kasal ko. ‘’Hindi ba talaga nila kayang maging mabait ‘man lang sa akin kahit isang araw lang?’’ tanong ko sa sarili ko na ikinatingin naman ni Louella at Ambe
