Hindi ko alam kung paano ako nakalabas ng kwartong iyon at kung paano ko natapos ang practice namin ni Franz sa kabila ng pagiging lutang dahil sa pagtatapat ni senyorito ng nararamdaman niya sa akin.
Wala akong masabi. 'Di ko rin alam ang unang dapat na maramdaman. Basta ang alam ko nahihiya ako. Ayaw kong lumabas ng kwarto ko ngayon at baka makita ko si senyorito.
"Senyorito kasi!" tili ko at muling nagpaikot-ikot sa kama habang mahigpit na yakap ang isang unan. "Bakit gano'n?" naiiyak na tanong ko. Nababaliw na yata ako!
"Rika, anak?"
Napaayos ako ng higa at napabangon pa sa kama nang buksan ni mama ang pinto. "Hali ka na, kakain na."
"Opo," mahinang sagot ko at naalala si senyorito. Tapos na kaya siyang kumain? Sana tapos na. Mag-aalas nuwebe na kasi.
"Umalis na 'yong ibang b
