KABANATA 21

3132 Words

Farris’ POV Mahigpit kong niyakap si Aki. Kinapa ko na rin ang kaniyang tiyan at marahan itong hinaplos. Yumuko ako upang mahalikan ang tiyan niya. “Tinatawag na kayo. Lilipad na raw ang eroplanong sasakyan niyo.” Tumuwid ako ng tayo at hinalikan siya sa kaniyang mga labi. “I will be missing you and our baby, Baby!” ani ko. Yumakap siyang muli sa akin kaya’y napayakap na rin ako sa kaniya. Hinawakan niya ang aking mga pisngi sabay halik sa aking mga labi. Hindi na namin inisip na maraming nakatingin sa amin. Halik na kung halik ang aming inalay sa labi ng isa’t isa. Three days is too long for us to never see and touch each other. “I have to go, Farris. Tandaan mo na kahit saan ako ay mahal kita! Babalik din ako agad,” aniya nang humiwalay siya sa akin dahil muli na namang tinawag an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD