Chapter 18
1565 Words
Maaga pa lang ay naroon na si Sarah sa condo niya kinabukasan. Umalis sandali si Liam para makasusap siya ni Sarah.
"Ano bang nangyari? Nakatakda na ang kasal niyo kaya nagulat na lang kaming lahat na hindi na pala matutuloy."
"I don't know Sarah. I was so hurt."
"Liam really loves you, maniwala ka, Ysabel. Sabado pa ng gabi nagsabi na siya kila Dad kaya naka schedule na ang kasal nyo ng martes sa isang Judge na kaibigan ni Dad. Yesterday, we went to shop because Liam wants to know your ring size."
Lalo siyang umiyak nang umiyak sa harap ni Sarah. Siguro nga ay totoong mahal siya ni Liam. Pero wala pa ring kasiguraduhan ang kinabukasan nilang dalawa dahil may problema pa siyang kakarahapin. Kailangan niyang ayusin ang problema niya kay Flaviano at sa Mama niya kung gusto niyang maiayos ang pagsasama nila ni Liam.
O siguro ay kailangan niyang lumayo sandali para malaman kung hanggang saan ang pag-ibig na sinasabi ni Liam. At kung gaano kalalim ang pag-ibig niya sa binata. Ngayon niya naintindihan ang gustong sabihin ni Nana Ising - hindi ganoon kadali ang pagpapakasal.
Nang makaalis si Sarah ay nilabas niya na ang maleta.
"You're unforgiving creature. You don't love me, do you? Ginawa mo lang akong dahilan para makatakas ka sa sitwasyon mo ngayon. But you never loved me," tila panunumbat ni Liam na hindi niya kayang harapin. Nang dumating ang tinawag niyang maghahatid sa kanya sa airport ay tuluyan na siyang nagpaalam kay Liam.
"I'm sorry, Liam. I really am."
Pumikit naman si Liam para itago ang sakit. Walang makakapigil kay Ysabel na umalis. Hindi siya sapat para manatili ito sa San Nicholas. Sadya ngang ginawa lang nitong pampalipas ng oras ang lugar nila para makahinga nang kaunti. But she didn't intend to stay.
There goes your love Liam... he said to himself.
-----
Nasa eroplano na si Ysabel ay ayaw pa din siyang lubayan ng sakit. Laging pumapasok sa isip niya ang sinabi ni Liam. He loves her! Pero imbes na matuwa ay natakot siya. Natakot na hindi niya kayang tapatan ang pag-ibig ng binata. She doesn't know how to love. Candida taught her to control her emotions.
Babalik siya ng Singapore para makapag-isip. Kung mayroon mang naituro sa kanya ang San Nicholas ay ang pagiging matapang. Haharapin niya ang ina pagkatapos nito. At hindi rin siya papadala sa takot kay Flaviano. She has her own life, and she will run her life the way she wanted it. Tapos na ang pagmamanipula ng Mama niya sa kanya.
-----
Mabigat ang dibdib na bumalik si Liam sa bahay ng mga magulang. Wala ni isa man ang gustong magtanong. Alam nilang hindi niya naayos ang problema nila ni Ysabel. Nagkulong lang siya sa kwarto hanggang kinabukasan. Hindi na rin siya pumasok ng opisina.
Gabi na ay hindi pa rin siya lumalabas ng kwarto. Kinatok ng Daddy niya ang pinto ng silid, makalipas pa ang ilang minuto bago niya binuksan iyon.
"Anak, hindi kami natutuwa na nakikita kang ganyan. Though it's natural na kapag mahal mo ang isang tao labis kang masasaktan sa paghihiwalay niyo. Pero ayaw naming malugmok ka sa lungkot."
"She left already, Dad. At walang nagawa ang pag-ibig ko kahit isigaw ko man." Nakatanaw siya sa kadiliman ng gabi habang nasa balkonahe sila.
"Gusto kong magsisi na pinagkasundo ko kayo ni Laura para ipakasal. Pero naisip ko, kung hindi ka naman naglasing dahil dun ay hindi kayo magkikita sa bar, hindi ba? In one way or another it was destiny na magkita kayo."
"And now I'm lost Dad.' Isang pagak na tawa ang pinakawalan niya. "I can't even breath. I don't want to breath."
"Liam, hindi namin hiniling ng Mommy mo na umibig ka para lang masira ang buhay. We want you to enjoy the joy and pleasure of falling in love. Slow down anak, you only need time to heal. Sigurado akong nasaktan lang din si Ysabel. Kung si Nathan nakapaghintay ng anim na taon para humingi ng tawad, bigyan mo lang din ng panahon ang isa't isa na mapagtanto niyo ang damdamin niyo ni Ysabel."
Tumango si Liam pagkatapos tapikin sa balikat ng ama.
Ilang araw na ang nakalipas ay hindi pa rin mawala sa isip at puso si Ysabel. Lahat ng articles na may kinalaman sa dalaga ay binabasa niya. Nasa Singapore pa ito at may Fashion Week na dadaluhan. Kaagad siyang nagpa-book ng ticket palipad sa bansang kinaroroonan ng dalaga.
Excited and nervous and tensed, hindi alam ni Liam kung ano ang naghihintay sa kanya sa Singapore. But he is holding on to the love he has for Ysabel. And the hope that Ysabel loves him too.
Pagdating sa hotel ay agad siyang nagtungo sa lugar kung saan gaganapin ang fashion show. Ilang oras pa ay nagsimula na ang rampa ng mga modelo. His heart skipped a beat when he saw her on the runway. All eyes were on her. She was glowing onstage. His heart is filled with gladness, pride and love for her.
Dumaan pa ang dalawang oras bago natapos ang event. Nasa backstage siya para makausap ang dalaga pero halos dumaan siya ng karayom para lang mapagbigyan ng mga nagbabantay. Maya maya ay bumalik ang taong nautusan ni Ysabel at may inabot sa kanyang kapirasong papel.
Her room number and the time she would be available to talk to him. Na halos hatinggabi na.
Isang oras bago pa ang itinakda ni Ysabel ay naroon na siya. Halos yakapin niya ito nang pagbuksan siya ng pinto.
"L-liam.." Pilit itong kumalas sa mga bisig niya na gusto niyang masaktan. Hindi na ba nito gusto ang yakap niya?
Inikot niya ng tingin ang unit na tinutuluyan ni Ysabel. Ang dalaga ay nakatayo lang sa likod ng pintong nakasara. Siya ay humarap dito dala ang libo-libong insekyuridad.
"So this is your real world, huh. Hindi ko nga naman kayang ibigay sayo ang ganito karangya. What do I have? A small share in a company na nanganganib ng magsara kung hindi maisasalba," mapait niyang wika. "Pero kahit iniwan mo 'ko para pa rin akong luko lukong nag-aantay sayo. Inaabangan lahat ng articles tungkol sa 'yo. And I'm still holding on to that memories that I once made you mine..."
"Hindi lang ikaw ang nasasaktan Liam..."
"So, why did you leave me? Hindi ba't ganoon ang pag-ibig? Hindi mo 'ko iiwan kung mahal mo 'ko. Hindi mo hahayaang masaktan tayong dalawa. Alam mo bang malapit na akong masiraan ng bait? I can't breath. Ni hindi ko gustong magpunta sa condo dahil ikaw lahat ang nakikita ko sa bawat sulok niyon!"
"I've been wanting to hear that you love me. Pero nang marinig ko iyon ay natakot ako. Paano kung hindi ko mapantayan? Hindi ko alam kung paano magmahal. I was never loved, Liam. Not even by my mother."
Mabilis na tinawid ni Liam ang pagitan nilang dalawa at niyakap nang mahigpit si Ysabel.
"Oh, love, it doesn't matter kung ano ang kaya mong ibigay. Sapat na ang meron tayo. Sapat na sa akin ang ganoon. Masaya naman tayo, hindi ba? I love you so much that it hurts. I can't live without you, love. Please come back..."
He kissed her savagely and with force. Na gusto niyang mawala ang sakit sa ilang linggong paghihirap niya. Ysabel responded to his kisses, tasting each others tears.
"Oh, I missed you so much.. don't ever leave me again.." Muli niyang tinitigan ang mukha na kaytagal niyang hindi nasilayan. Then he started kissing her again. Hungrily. Passionately. Mabilis nitong hinubad ang pang-itaas na suot at inihiga si Ysabel sa kama. In between touching and kissing, he removed her clothes one by one. At lahat ng nilalandas ng kamay ay sinusundan niya ng halik. He can't get enough of her. He parted her legs and touched her. He can't control his hunger he entered as fast as he possibly could and drove wildly.
Matapos ang mabilis na pag-ankin kay Ysabel ay nakayakap pa rin siya sa dalaga na para bang mawawala itong muli. Doon na natulog si Liam sa tinutuluyan ng dalaga.
Kinabukasan ay kinukumbinsi niya itong sumama sa kanya sa Pilipinas.
"Please come back home, my love."
Tumayo si Ysabel at isinuot ang roba na nakasabit.
"I can't, Liam. I need to go back to New York."
"Really, Ysabel!?" Dumagundong na naman ang puso niya sa kaba. At takot. Paano kung maikasal ito kay Flaviano roon?
"May mga kailangan pa akong ayusin doon. Don't get mad. Kailangan ko 'tong gawin para sa sarili ko. One of the things I learned for loving you is to be strong. And I am strong now, Liam. Kaya ko ng harapin si Flaviano at ang Mommy ko. Kailangan kong maging malaya sa kanila para malasap ko ang totoong saya. I can't run away and hide forever."
"Then, I'll go with you."
"No, Liam. Please..."
"Anong ginagawa mo sa akin, Ysabel? Aalis kang muli? No. I will never let you go."
Hinawakan nito ang kamay niya at masuyong tinitigan.
"Hintayin mo ang pagbabalik ko sa San Nicholas. Aayusin ko lang ang naiwan ko sa New York."
"Anong kasiguraduhan na babalik ka?"
"Kung gaano ka kasigurado na mahal mo ako."
"Paano kung ipakasal ka sa lalaking 'yun? Paano kung---"
"You have to trust me."
Napilitan siyang tumango. Nagtitiwala siya kay Ysabel.
"Hihintayin kita, Ysabel. At babalik ka I'm telling you!" Niyakap naman siya nitong muli bago umalis.
- Writer
