Chapter 46: Love Is.
Reeve Lowel's Point of View
"Oh, Reeve! Napadalaw ka?" I tried to manage a smile.
"Naisip ko kasi Uncle na hindi na ako nakakapunta dito, kaya naman naisipan kong pumunta." Sabi ko naman sa kanya at pumasok sa aming bahay. This is the place where I grew up. It's a bungalow house. Tamang-tama lang sa isang pamilya. There are three rooms, and my room is in the middle.
"Kuya! Nandito si Reeve!" Sigaw nito at tumakbo papunta sa kusina. Ibinababa ko naman ang dala kong back pack sa upuan na kahoy. I missed this place! Ilang taon na rin kasi akong hindi nakakauwi dahil sa trabaho ko.
"Si Reeve ba kamo?!" Rinig kong sigaw ni Papa. Tumingin muna ako sa orasan. It's already six in the evening when I arrived in our hometown.
"Reeve!"
"Pa," Sambit ko at sinalubong siya ng
